Breedsnuitkever
| Breedsnuitkever | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||||||||
| Platyrhinus resinosus (Scopoli, 1763) Originele combinatie Curculio resinosus | ||||||||||||||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||||||||||
| Breedsnuitkever op | ||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||
De breedsnuitkever of breedkopsnuittor (Platyrhinus resinosus) is een kever uit de familie van de boksnuitkevers (Anthribidae).[1] De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Curculio resinosus door Giovanni Antonio Scopoli in een publicatie uit 1763.
De soort komt voor in een groot deel van het Palearctisch gebied, waaronder Noorwegen, Zweden, Finland, Estland, Letland, Litouwen, Verenigd Koninkrijk, Denemarken, Nederland, België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland, Polen, Tsjechië, Slowakije, Zwitserland, Liechtenstein, Oostenrijk, Hongarije, Oekraïne, Spanje, Italië, Slovenië, Kroatië, Bosnië & Herzegovina, Roemenië, Moldavië, Montenegro, Albanië, Noord-Macedonië, Bulgarije, Griekenland, Marokko, Algerije, Turkije, Libanon, Israël, Azerbeidzjan, Iran, Europees Rusland en Siberië.
- Alonso-Zarazaga, M.A., Barrios, H., Borovec, R., Bouchard, P., Caldara, R., Colonnelli, E., Gültekin, L., Hlaváč, P., Korotyaev, B., Lyal, C.H.C., Machado, A., Meregalli, M., Pierotti, H., Ren, L., Sánchez-Ruiz, M., Sforzi, A., Silfverberg, H., Skuhrovec, J., Trýzna, M., Velázquez de Castro, A. J. & Yunakov, N. N. (2023). Cooperative Catalogue of Palaearctic Coleoptera Curculionoidea. - Monografías electrónicas. Sociedad Entomologica Aragonesa. 2nd ed., Vol. 14, 780 pp. pag. 16.
- ↑ Breedsnuitkever (Platyrhinus resinosus) in het Nederlands Soortenregister. Geraadpleegd op 11-11-2025.
