Bram Vermeulen (journalist)

Dit artikel gaat over de journalist. Zie Bram Vermeulen (artiest) voor de artiest.

Bram Vermeulen
Achtergrondinformatie
Geboortedatum	2 augustus 1974
Geboorteplaats	Wamel
Regio	Zuidelijk Afrika, Turkije
Geboorteland	Nederland
Beroep(en)	journalist, correspondent
Prijzen en erkenningen	Journalist van het Jaar (2008)
Website
Portaal    Media

Bram Vermeulen (Wamel, 2 augustus 1974) is een Nederlands journalist.

Hij is zoon van een leraar Frans (vader) en (mede)leidster van een transportbedrijf (moeder). Hij groeide op in Wamel, maar wilde de wijde wereld in. Hij was al snel weer terug, want nog tijdens zijn studie aan de School voor Journalistiek kon hij verslag doen van de overstromingen in 1995. Ook veel later zag hij in dat een willekeurige straat een afspiegeling is van wat er in de rest van de wereld plaatsvindt en de invloed van de wereld op een klein dorp.^[1]

Vermeulen was zeven jaar lang de correspondent in Zuidelijk Afrika voor NRC Handelsblad, het NOS Journaal, de VRT en Radio Nederland Wereldomroep en vijf jaar correspondent in Turkije, waarna hij terugkeerde op zijn eerste standplaats.

Hij versloeg enige tijd zonder accreditatie de Zimbabwaanse presidentsverkiezingen van 2008, die gingen tussen oppositieleider Morgan Tsvangirai en de zittende president Robert Mugabe.^[2] In 2009 verruilde hij zijn Zuid-Afrikaanse standplaats voor Turkije (Istanboel), waar hij werkte als correspondent voor het NOS Journaal, NRC Handelsblad en de VPRO.

In april 2009 kwam het boek Help, ik ben blank geworden van Vermeulen uit, dat over zijn tijd in Zuid-Afrika gaat. In het voorjaar van 2011 zond de VPRO In Turkije uit, een zevendelige documentaire van zijn hand over Turkije. In het najaar van 2012 zond de VPRO de vierdelige documentaire van zijn hand uit met de titel Langs de grenzen van Turkije, waarbij hij langs de verschillende onrustige grenzen reist die Turkije heeft.

Vermeulen keerde in december 2013 na vijf jaren correspondentschap in Turkije terug naar zijn voormalige standplaats Kaapstad.^[3] In dat jaar dreigden de Turkse autoriteiten met uitzetting van de correspondent, nadat hij had geprobeerd duidelijkheid te krijgen over het feit dat hij gedurende meer dan een half jaar telkens door de Turkse grenspolitie werd aangehouden als hij het land binnenreisde.^[4] Vermeulen zou door een misverstand op een lijst van ongewenste personen terecht zijn gekomen, en is hier later vanaf gehaald.^[5]

Sinds 2021 zoekt hij de grenzen op en reist naar conflictgebieden in het buitenland waar hij reportages maakt voor de serie 'Frontlinie' van de VPRO-televisie.^[6]

Sinds 2022 woont Vermeulen weer in Amsterdam. Vanaf 28 september 2025 is hij medepresentator van het televisieprogramma Bureau Buitenland.^[1]

• Voor zijn bijdragen uit Zimbabwe werd Vermeulen genomineerd voor de Dick Scherpenzeel Prijs 2007, een prijs die hij uiteindelijk wel won in 2012. Hij werd in 2008 verkozen tot Journalist van het Jaar.
• Op 14 november 2025 kreeg hij de Ereprijs 'Journalist voor de Vrede' van het Humanistisch Vredesberaad, overgedragen door Hans Jaap Melissen, de prijswinnaar van 2022.^[7]

Een anekdotisch verhaal is dat toen hij bij NOS Radio 1 Journaal werkte hij Freek de Jonge, die in het verleden samen met Bram Vermeulen Neerlands Hoop in Bange Dagen vormde, aan de telefoon kreeg. Beiden moesten er om lachen. Een persoonlijke ontmoeting vond later plaats bij een uitblinkersdiner bij het koninklijk paar. Het komt ook in 2025 voor dat hij zich toch even moet duiden als de “andere Bram Vermeulen”. De artiest Bram is dan al meer dan twintig jaar dood.^[1]