Jacques Boucher de Crèvecœur de Perthes

Jacques Boucher de Crevecoeur de Perthes
Jacques Boucher de Crevecoeur de Perthes(1833), Henri Grevedon, BnF
Jacques Boucher de Crevecoeur de Perthes
(1833), Henri Grevedon, BnF
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Jacques Boucher de Crevecoeur de Perthes
Geboortedatum 10 september 1788
Geboorteplaats Rethel (Departement Ardennes)
Overlijdensdatum 5 augustus 1868
Overlijdensplaats Abbeville (Departement Somme)
Beroep antropoloog, archeoloog, prehistoricus, kunsthistoricus[1]Bewerken op Wikidata
Lid van Société des antiquaires de Picardie, Société linnéenne de Lyon, Académie des sciences, belles-lettres et arts de RouenBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) Archeologie
Bekend van Zijn grote collectie ruw gekapte vuurstenen werktuigen, stenen en beenderen.
Prijzen en erkenningen Officier in het Legioen van Eer (14 augustus 1863)[2]Bewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Archeologie

Jacques Boucher de Crevecoeur de Perthes (Rethel, 10 september 1788Abbeville, 5 augustus 1868) was een Frans amateurarcheoloog, veelal kortweg Boucher de Perthes genoemd. Hij wordt beschouwd als een van de voorvaderen van de studie van de prehistorie.

Hij verzamelde als inspecteur van de douane te Abbeville sinds 1826 ruw gekapte vuurstenen werktuigen in de grintgroeven van zijn woonplaats en bij Saint-Acheul. In 1837 vond Boucher de Perthes bewerkte stenen en beenderen van uitgestorven diersoorten samen in dezelfde laag tijdens een speurtocht naar fossielen langs de rivier de Somme in Noord-Frankrijk. Hij herkende er werktuigen en sculpturen in. Het kostte hem vele jaren om van de wetenschap erkenning te krijgen. De publicatie van zijn Antiquités celtiques et antidiluviennes in 1858 was hierin bepalend. Sindsdien is het gegeven dat de mensheid is begonnen met een stenen tijdperk niet meer weg te denken uit ons beeld van het verleden.

Hij schonk zijn collectie aan het Franse Musée gallo-romain, sinds 2005 het Musée d’Archéologie nationale.[3]

Vuistbijl van Menchecourt-les-Abbeville, te zien op de Wereldtentoonstelling van 1867.
Muséum de Toulouse