Boualem Sansal

Boualem Sansal
Bij ontvangst 'Grand Prix du Roman' 2015
Persoonsgegevens
Geboortedatum	Tissemsilt 15 oktober 1949
Geboorteplaats	Théniet El Had
Geboorteland	Algerije  Frankrijk
Handtekening
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	National Polytechnic School
Beroep	Schrijver
Oriënterende gegevens
Jaren actief	Sinds de jaren 1990
Werken
Bekende werken	The Oath of the Barbarians, The German Mujahid, 2084: The End of the World
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	Académie des sciences d'outre-mer
Prijzen en onderscheidingen	Prix du premier roman (1999), Prix Tropiques (1999),[1] Michel Dard Prize (2001),[2] prix Édouard-Glissant (2007),[3] Grand prix RTL-Lire (2008), Louis Guilloux Prize (2008),[4] Vredesprijs van de Duitse Boekhandel (2011),[5] Chevalier des Arts et des Lettres‎ (2012), Prix du roman arabe (2012), Grand prix de la francophonie (2013), honorary doctorate at École Normale Supérieure de Lyon (4 oktober 2013),[6] Jean-Zay Award (2013),[7] Grand Prix du roman de l'Académie française (2015),[8] Prix mondial Cino Del Duca (2025),[9] Renaudot du livre de poche Prize (2025)[10]
(en) IMDb-profiel
Portaal    Literatuur

Boualem Sansal (Arabisch: بوعلام صنصال; Tissemsilt, 15 oktober 1949) is een Algerijns romanschrijver en essayist. Hij schrijft in de Franse taal en verkreeg in 2024 de Franse nationaliteit.^[11]

Sansal werd in 1949 te Theniet El Had in Frans-Algerije geboren. Zijn vader was van Marokkaanse afkomst, zijn moeder genoot een Franstalige opleiding. Sansal studeerde voor ingenieur en doctoreerde als economist.^[12] Na zijn studies gaf hij les, werd bedrijfsleider en werkte als hoge ambtenaar in het Algerijnse ministerie van industrie.^[11]

Na de moord op Algerijns president Mohamed Boudiaf in 1992, dreigende vervolging tijdens de Algerijnse Burgeroorlog en de dood van een vriend begon Sansal rond zijn vijftigste over zijn land te schrijven, in het Frans.^[11] In 1999 verscheen zijn debuutroman Le serment des Barbares, waarvoor hij meteen enkele prijzen ontving. De roman gaat over de opkomst van de fundamentalisten die Algerije in de tien jaar lange burgeroorlog stortten.^[12]

Sansal werd vanwege zijn kritiek op de overheid in 2003 ontslagen uit zijn ambt aan het ministerie. Twee jaar later verscheen zijn roman Harraga, over een ongehuwde vrouwelijke arts die lijdt onder de islamistische onderdrukking. In 2008 verscheen de roman Le Village de l'Allemand waarin Sansal islamisme en nazisme gelijkstelt. De roman is gebaseerd op een waargebeurd verhaal over de zoektocht van twee zonen naar het verleden van hun in de burgeroorlog gedode Duitse vader.^[11]

In 2012 werd de uitreiking van de 'Prix du monde arabe' in Parijs geannuleerd omdat Sansal, die de prijs voor zijn roman Rue Darwin zou in ontvangst nemen, in Israël op een internationaal festival aanwezig was geweest.^[13] In 2015 verscheen de bekroonde roman 2084: la fin du monde, een religieuze dystopie geïnspireerd door George Orwells roman 1984.^[11] Sansal nam in 2019 deel aan de demonstraties die leidden tot het aftreden van toenmalig president Abdelaziz Bouteflika.^[11]

In november 2024 werd Sansal, na thuiskomst van een reis naar Frankrijk voor de boekvoorstelling van zijn nieuwste roman Vivre : le compte à rebours, door het Algerijnse regime aangehouden vanwege 'het ondermijnen van de nationale eenheid'.^[14] Midden december werd hij er in een ziekenhuis opgenomen.^[15] Sansal kreeg in 2024 de Franse nationaliteit en was van plan zich in Frankrijk te vestigen.^[11] Het Europees Parlement stemde eind januari 2025 met grote meerderheid voor een resolutie waarin het zijn onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating eiste.^[16]

Volgens zijn advocaat, François Zimeray, ging Sansal op 17 februari in hongerstaking. Zijn kankerbehandeling zou daarop zijn stopgezet.^[17] Het Franse tijdschrift Marianne berichtte eerder dat Sansal op 17 februari door onbekenden bezocht en onder druk gezet werd om vanwege diens joodse geloof een andere advocaat te nemen waarop Sansal de hongerstaking begon. Zimeray slaagt er niet in een Algerijns visum te verkrijgen en zijn cliënt te bezoeken.^[18] Volgens de voorzitter van de balie van Algiers, Mohamed Baghdadi, is Sansal niet in hongerstaking, werd zijn kankerbehandeling niet stopgezet en is Zimeray niet langer diens advocaat.^[19] Op 27 maart 2025 werd Sansal veroordeeld tot vijf jaar opsluiting en een boete van een half miljoen dinar.^[20]

• 1999: Le Serment des barbares, Gallimard
• 2000: L'Enfant fou de l'arbre creux, Gallimard
• 2003: Dis-moi le paradis, Gallimard,
• 2005: Harraga, Gallimard (vertaald: Harraga, Singel Uitgevers, ISBN 9789044508499, 2007)
• 2008: Le Village de l'Allemand, Gallimard (vertaald: Onvoltooide geschiedenis, de Geus, ISBN 9789044513264, 2011)
• 2011: Rue Darwin, Gallimard (vertaald: Terug naar de rue Darwin, de Geus, ISBN 9789044524956, 2013)
• 2015: 2084: la fin du monde, Gallimard (vertaald: 2084: het einde van de wereld, de Geus, ISBN 9789044537048, 2016)
• 2018: Le Train d'Erlingen, ou la Métamorphose de Dieu, Gallimard
• 2020: Abraham ou La Cinquième Alliance, Gallimard
• 2024: Vivre : le compte à rebours, Gallimard

In 2012 werd Sansal in de Franse Orde van Kunst en Letteren opgenomen.^[21]

De gemeenteraad van Cholet vernoemde een plein naar de schrijver in 2025: 'place Boualem Sansal'.^[22]