Boris Mersson
Boris Ed Mersson (Berlijn, 6 oktober 1921 – Zürich, 13 november 2013[1]) was een Zwitsers componist, muziekpedagoog, dirigent, violist en pianist van Russische afkomst. Zijn vader Jefim Mersson was afkomstig uit Odessa en woonde als concertmeester van het Blüthner- und Philharmonisches Orchester in Berlijn. Omdat Ernest Ansermet Jefim Mersson als concertmeester voor het Orchestre de la Suisse Romande wist te strikken, kwam Boris Mersson als kind (mee) al naar Zwitserland.
Levensloop
Mersson kreeg van zijn vader op vijfjarige leeftijd de eerste muziekles en praktisch onderwijs voor viool en piano. Op zijn tiende trad hij voor het eerst in het openbaar op. Later studeerde hij in Genève piano bij Isidore Karr en vervolgens aan het Conservatoire de Lausanne in Lausanne in de klas van Henri Stierlin-Vallon. Verder studeerde hij ook orkestdirectie bij Hermann Scherchen in Zürich en bij Herbert von Karajan in Luzern. Als breed ontwikkeld musicus was Bersson werkzaam als violist, pianist, dirigent, muziekpedagoog en als componist.
Hij verzorgde pianistrecitals en kamermuziekconcerten in binnen- en buitenland, ook in de Verenigde Staten en Brazilië; als dirigent werkte hij in Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk en tijdens het Festival van Ravello. Een van zijn hoogtepunten als dirigent was de uitvoering van Tristan und Isolde van Richard Wagner met het «Orchestre de Monte-Carlo». Hij was docent voor piano, improvisatie en prima vista spel aan de kantonschool Rämibühl en aan de Hochschule für Musik und Theater Zürich in Zürich. Tot zijn leerlingen behoren de saxofonist Daniel Schnyder en de dirigent Philippe Jordan.
Als componist kreeg hij talrijke prijzen in binnen- en buitenland. Hij kreeg ook opdrachten van het Tonhalle-Gesellschaft Zürich.
Mersson was inwoner van de stad Montreux.
Composities
Werken voor orkest
- 1937-1938, rev.1950: 5 pièces brèves, voor klein orkest, op. 1
- 1947: Ronde burlesque, voor klein orkest, op. 4a
- 1948-1970: Sinfonietta, voor orkest, op. 6
- Allegro deciso
- Scherzo, Allegro vivace
- Adagio assai
- Finale, Allegro giusto
- 1952: Danse pour Hérode et Marianne, voor strijkkwintet en groot orkest, op. 9 - naar Friedrich Hebbel
- 1955-1963: Divertimento, voor zes blaasinstrumenten (piccolo, dwarsfluit, althobo, klarinet, fagot, trompet), 2 slagwerkers, klavecimbel en strijkers, op. 12
- 1958-1959: Eytan Rhapsody, concert voor viool en orkest, op. 15
- 1958-1962: Spiel der Komödianten, voor groot orkest, op. 21b
- 1964: Gitan Rhapsody, voor viool en orkest, op. 22b
- 1964: Terpsichore-Suite, voor groot orkest, op. 5f
- Rigaudon
- Elegie
- Danse rustique
- 1979: Fantasia, voor saxofoon en klein orkest, op. 37
- 1987: Music for a celebration, voor orkest, op. 47
- 1994: Capriccio concertante, voor dwarsfluit(en), strijkorkest en klein slagwerk, op. 51
- 1994: Streich für Streicher, serenade voor strijkorkest, op. 52
- 1996: Symphonie, voor orkest - naar de blazersserenade in c mineur KV 388 van Wolfgang Amadeus Mozart
- 1997: Pastorale, voor dwarsfluit(en), piano en kamerorkest, op. 54
- 2002: "Carpe Diem" nach einer Ode von Horaz, symfonisch stuk voor orkest, op. 57
Werken voor harmonieorkest
- 1965-1966: Concert, voor altsaxofoon en (groot) harmonieorkest, op. 25 - geschreven voor de Festliche Musiktage Uster 1966 in Uster
- 1968: Concert, voor piano en harmonieorkest, op. 29 - geschreven voor de Festliche Musiktage Uster 1968 in Uster
- Allegro con brio
- Molto tranquillo e sognando
- Vivace, ma non troppo presto - Toccata
- 1978: Limmat Sketches, voor harmonieorkest, op. 35
- 1979: Le Marteau d'argent, voor harmonieorkest, op. 38
- 1985: Windspiele-Ouverture, voor groot harmonieorkest, op. 45
- 1989-1990: D'un soleil à l'autre, symfonisch gedicht voor groot harmonieorkest, op. 48
Muziektheater
Balletten
| Voltooid in | titel | aktes | première | libretto | choreografie |
|---|---|---|---|---|---|
| 1968 | Der Spiegel, op. 30 | naar een Japans verhaal |
Toneelmuziek
- 1953: Undine, muziek voor het toneelstuk van Jean Giraudoux
Vocale muziek
Cantates
- 1991: Cantate, voor gemengd koor en harmonieorkest (of orkest), op. 50 - tekst: Franz Fassbind
Liederen
- 1959: Zwei Herbstlieder, voor bariton en piano, op. 17b - tekst: C. Schauwecker
- 1985: Brüder, es ist hohe Zeit, voor bariton en piano - tekst: A. Baumann
- 1990: Serenade "... sozusagen grundlos vergnügt", voor sopraan, 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten, 4 hoorns, cello, contrabas en crotales, op. 49 - tekst: Mascha Kaléko
- 1991: Die alte Tanne, voor bariton en piano - tekst: Otto Frick
Kamermuziek
- 1944, rev.1991: Sonate nr. 1, voor viool en piano, op. 3
- 1946: Divertissement, voor houtblazerstrio (hobo, klarinet, fagot) en hoorn, op. 4
- 1947: Capricciosa, voor hobo en strijkers, op. 5d
- 1949: Fantasia, voor fagot, strijkers en slagwerk, op. 7
- 1949-1950: Nocturne, voor viool, strijkers, harp en piano, op. 8
- 1952-1953: Petite Suite, voor dwarsfluit, hobo (of cello) en piano (of klavecimbel), op. 10
- 1956: Études rythmiques, voor jazztrio (klarinet, contrabas, drumstel) en strijkkwartet, op. 13
- 1956: Caprice, voor hobo en piano, op. 14
- 1958: Sonate, voor klarinet en piano, op. 16
- 1959-1960: Suite, voor saxofoonkwartet, op. 17
- 1959-1960: Sonate, voor cello en piano, op. 18
- 1960: Three Monkey Dances, voor hobo (of klarinet) en piano, op. 19
- 1960: Blaaskwintet, op. 20
- 1963: 3 Pièces provençales, voor 2 klarinetten en fagot, op. 11
- 1963: Moments musicaux, voor dwarsfluit (of klarinet), trombone, vibrafoon, 2 contrabassen en slagwerk, op. 21
- 1963: Episodes ésotériques, voor celesta en strijkkwartet, op. 22
- 1964: Sound of Seven, voor hobo (of sopraansaxofoon), saxofoonkwartet, contrabas en slagwerk, op. 24
- 1966: Fluidum, voor piccolo, dwarsfluit, althobo, altviool, cello en slagwerk, op. 26
- 1966: Hommage à Schoenberg, voor piccolo, dwarsfluit, althobo, altviool, cello en slagwerk, op. 27
- 1968-1969: Quatro Improvvisazioni, voor viool, cello en piano, op. 28
- 1969: Conjugo metamorfosis, voor een blaasinstrument, op. 31
- 1970: Divertimento in sol maggiore (G majeur), voor blaaskwintet - naar de twee sonates op. 49 van Ludwig van Beethoven
- 1971: Variaties in Es majeur in klassieke stijl over het Oostenrijkse volkslied "Brüder, reicht die Hand zum Bunde", voor viool, cello (of hoorn) en piano
- 1976: Trois mouvements en Trio, voor viool, hoorn en piano, op. 33
- 1977: Introduction et Rondo pastoral, voor twaalf klarinetten, op. 34
- 1978-1979: Prologue mystique et Danse rituelle, voor altviool en piano, op. 39
- 1981: Odyssée à quatre, voor houtblazerskwartet (hobo/althobo, klarinet/basklarinet, altsaxofoon en fagot) op. 40
- 1981: Concertation, voor fagot en piano, op. 41
- 1983: Sonata a tre, voor viool, altviool (of cello) en piano, op. 43
- 1984: Polyphonia, voor acht cello's, op. 44
- 1986: 5 Bagatelles - "Hommage à Hindemith", voor altviool, cello en tenorsaxofoon (of fagot), op. 46
- 1994: Molnaresca, suite voor hoorn en piano, op. 53
- 2004: Strijkkwartet - Hommage à Peter Rybar, op. 58
Werken voor orgel
- 1997: Pièce d'orgue, op. 55
Werken voor piano
Werken voor gitaar
Bibliografie
- Schweizer Musik-Handbuch 2001/02 ... - Information über Struktur und Organisation des Schweizer Musiklebens, Neuchatel: SUISA-Stiftung für Musik, 2001, 431 p.
- Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
- Schweizer Komponisten unserer Zeit; Biographien; Werkverzeichnisse mit Discographie und Bibliographie, Winterthur: Amadeus, 1993, 470 p.
- Vom alphornruf zum synthesizerklang. Schweizer Musik aus 150 jahren, Rathaus der Stadt Luzern (Kornschutte). 17 August-11 September 1991, Luzern: 1991, 160 p.
- Joseph Willimann: 50 Jahre Pro Musica Ortsgruppe Zürich ..., Zürich: Atlantis Musikbuch Verlag, 1988, 216 p.
- Dorothea Baumann: Musik-Theater : Theatre Musicale. Zum Schaffen von Schweizer Komponisten des 20. Jahrhunderts; L'oeuvre de Compositeurs Suisse du 20ème Siècle, Zürich: Theaterkultur-Verlag, 1983, 336 p.
- Hans Steinbeck, Mathes Seidl: Compositeurs suisses de notre temps, Winterthur: Amadeus Verlag, 1983.
- Jean-Michel Hayoz: Autour des derniers opus de Boris Mersson, in: Schweizerische Musikzeitung. 122 (1982), S. 74-75.
- Jean-Michel Hayoz: Boris Mersson, in: Schweizerische Musikzeitung. 107 (1967), S. 96-100.
Referenties
Externe links
- (de) Biografie (gearchiveerd)
- (de) Biografie en werklijst op de internetpagina van de "Zentralbibliothek Zürich"