Bloedende buisjeszwam
| Bloedende buisjeszwam | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||
| Bloedende buisjeszwam | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Rigidoporus sanguinolentus (Alb. & Schwein.) Donk (1966[1]) | ||||||||||||
![]() | ||||||||||||
| Exemplaar op een dode eikenstam | ||||||||||||
![]() | ||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||
| Bloedende buisjeszwam op | ||||||||||||
| ||||||||||||
De bloedende buisjeszwam (Rigidoporus sanguinolentus, synoniem: Physisporinus sanguinolentus) is een schimmel behorend tot de familie Meripilaceae. Hij leeft saprotroof op loofhout op rijke zandgronden, meestal op de onderzijde van op de grond liggende takken van loofbomen.[2]
Kenmerken
Uiterlijke kenmerken
Het eenjarige of soms tweejarige vruchtlichaam is wasachtig korstvormig. itgestrekt, tot 20 cm in diameter en 0,5 cm dik, gemakkelijk van het substraat los te maken. De kleur is gebroken wit of ivoor en wordt bruin-grijs-zwart bij gedroogde exemplaren. Samengeperste of beschadigde plekken op een vers vruchtlichaam worden snel felrood. Het vruchtlichaam is 2-4 mm dik en heeft een scherp begrensde rand. Het hymenofoor is buisvormig, met ronde of veelhoekige, zeer fijne poriën, 8–10 per mm. De buisjes zijn 1-2 mm groot en waterig en dik. Als het vers is, is het vlees zacht, kraakbeenachtig, als het droog is stijf en hard. De smaak is mild en de geur is zwak.
Microscopische kenmerken
Het heeft een monomitisch hyfensysteem. De hyfen in het subiculum hyalien in KOH, weinig vertakkend, dik- of dunwandig, 3,5–6,5 μm in diameter, met eenvoudige septen. Het hyfen in de trama vergelijkbaar, 3–4 μm in diameter. Geen cystiden, maar wel spoelvormige cystidiolen van 15–27 × 5–6 μm, met eenvoudige septa aan de basis. De basidia zijn breed spoelvormig, viersporig en meten 12–23 × 6,5–8 μm. De sporen zijn eivormig tot bijna rond, hyaliene, glad, niet-amyloïde en meten 6–7 × 5–6 μm.
Verspreiding
In Nederland komt de soort algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst.[2]
- ↑ Index Fungorum. Gearchiveerd op 4 februari 2023.
- 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 30 december 2022.

_white_spores_and_causes_white_root_rot%252C_at_Warnsborn_at_a_dead_oakbranch_-_panoramio.jpg)
