Bleeding Kansas

Bleeding Kansas
Onderdeel van de aanleiding tot de Burgeroorlog
Bleeding Kansas
Datum 1854 1861
Locatie Kansas en Missouri
Resultaat Overwinning voor de Abolitionisten
Strijdende partijen
Abolitionisten van de slavernij
Voorstanders van de slavernij
Leiders en commandanten
John Brown
Antonio Benincasa†
en anderen		 William Quantrill
en anderen
Verliezen
onbekend, max. 100 onbekend, max. 80

Bleeding Kansas, Bloody Kansas of de Border War (respectievelijk vertaald: Bloedend Kansas, Bloederige Kansas en Grensoorlog) was een reeks gewelddadige gebeurtenissen in de Verenigde Staten halverwege de negentiende eeuw. Ze hadden betrekking tot abolitionistische Vrij-Staters en voorstanders van slavernij met de naam "Border Ruffian". Het incident vond plaats in het Kansasterritorium en de dorpen aan de westgrens van de Amerikaanse staat Missouri grofweg tussen 1854 en 1858, en vormde mee de aanleiding tot de Amerikaanse Burgeroorlog. Aan de basis van het conflict lag de kwestie van de toetreding van Kansas als een vrije staat of slavenstaat tot de Amerikaanse unie. In die zin was Bleeding Kansas een oorlog bij volmacht tussen de Noordelijke en de Zuidelijke Verenigde Staten aangaande de slavernij in de Verenigde Staten. De term "Bleeding Kansas" werd bedacht door Horace Greeley van de New York Tribune.

De Verenigde Staten worstelden lange tijd met het zoeken naar een evenwicht tussen de belangen van slavenhouders en abolitionisten. De incidenten die later Bleeding Kansas werden genoemd, werden in gang gezet door de Kansas-Nebraska Act van 1854. Deze verklaarde het Missouri-compromis nietig en voerde in de plaats het concept volkssoevereiniteit in. Deze term stelde als ogenschijnlijk democratische gedachte dat de inwoners van elk territorium of staat moesten beslissen of ze in een vrije dan wel slavenstaat wilden wonen. Hoe dan ook kwam een massale immigratie van activisten van beide partijen tot stand richting Kansas. Op een zeker moment had Kansas twee afzonderlijke overheden met elk een eigen grondwet.

Bij de verkiezingen van 30 maart 1855 werd er grootschalige fraude, intimidatie en geweld gepleegd door Border Ruffians, waardoor een oneerlijk aandeel van het parlement van Kansas in de officiële hoofdstad Lecompton in pro-slavernij-handen kwam. De Free-Staters verwierpen deze verkiezingsuitslag als ongeldig. Na correcties en een gedeeltelijke herverkiezing op 22 mei bleven de Border Ruffians het parlement domineren met 29 zetels tegen 10. De Free-Staters stelden vervolgens in Topeka de Topeka-grondwet op, die slavernij expliciet verbood in Kansas; deze tekst werd door hen aangenomen op 15 december 1855. In Lawrence zetten ze hun eigen parlement op, wat daarmee de de facto hoofdstad werd van de Free-Staters. De anti-slavernij-overheid in Lawrence werd gesteund door het federale Huis van Afgevaardigden, dat in handen was van de Oppositiepartij (voorloper van de Republikeinse Partij, die slavernij wilde afschaffen).

In de officiële hoofdstad Lecompton, 15 kilometer verderop, zetelde de pro-slavernij-overheid. Zij hield vol dat de verkiezingen van 1855 geldig waren geweest en dat de Topeka-grondwet ongeldig was. In september 1857 begonnen de Border Ruffians de Lecompton-grondwet op te stellen die slavernij als grondrecht erkende in heel Kansas, die echter met overgrote meerderheid door de stemgerechtigden van Kansas werd afgewezen in een referendum in januari 1858. Het pro-slavernij-kamp ontving erkenning en steun van de federale regering, aangezien zowel het Kabinet-Pierce (1853–1857) als het Kabinet-Buchanan (1857–1861) openlijk sympathiseerde met de partizanen die slavernij wilden invoeren in Kansas.[1] Ook de federale Senaat, nipt in handen van de Democratische Partij die in deze periode overwegend pro-slavernij was, steunde de Lecompton-overheid.

In 1859 werd de Wyandotte-grondwet opgesteld door de Free-Staters. In april 1860 stemde het door anti-slavernij Republikeinen gedomineerde federale Huis van Afgevaardigden ermee in om Kansas als staat toe te laten tot de Unie op basis van de Wyandotte-grondwet. De door pro-slavernij Democraten gedomineerde Senaat bleef echter weigeren tot aan de secessiecrisis van januari 1861, toen steeds meer zuidelijke staten zich afscheidden van de Unie. Senators uit deze zuidelijke staten verlieten daarop in de loop van januari 1861 de federale Senaat of werden er formeel uit verbannen. Daarmee verloor het pro-slavernij-kamp uiteindelijk de meerderheid en kon de toetreding van Kansas als vrije staat niet meer blokkeren.

Op 29 januari 1861 trad Kansas toe tot de unie als een vrije staat. Dit is minder dan drie maanden voor de start van de Amerikaanse Burgeroorlog met de Aanval op Fort Sumter (12 april 1861).

Referenties

  • Miner, Craig (2002). Kansas: The History of the Sunflower State, 1854-2000 (ISBN 0-7006-1215-7)
  • Reynolds, David (2005). John Brown, Abolitionist (ISBN 0-375-41188-7)
  • KCPT Kansas City Public Television and Wide Awake Films (2007). "Bad Blood, the Border War that Triggered the Civil War" een documentaire op DVD (ISBN 0-9777261-42)
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.