Bitterzoetmot
| Bitterzoetmot | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||
| Acrolepia autumnitella Curtis, 1838 | ||||||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||
| Bitterzoetmot op | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
De bitterzoetmot (Acrolepia autumnitella) is een vlinder uit de familie van de parelmotten (Glyphipterigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door John Curtis in een publicatie uit 1838.
Verspreiding
De soort komt in vrijwel geheel Europa voor met uitzondering van IJsland, Noorwegen, Wit-Rusland, Oekraïne en het zuidelijk deel van de Balkan.
Voorkomen in Nederland en België
Zowel in Nederland als in België is de bitterzoetmot een algemene soort die in het gehele land kan worden aangetroffen.[1][2]
Waardplanten
De rups leeft als bladmineerder op soorten van de nachtschadefamilie (Solanaceae) waaronder bitterzoet (Solanum dulcamara), echte lampionplant (Physalis alkekengi) en wolfskers (Atropa belladonna). De motten zetten hun eieren af in de bladnerven en nadat de larven uit het ei zijn gekomen vormen ze typische blaasmijnen in het blad.
- (de) Lepiforum e.V. (2008-2025). Acrolepia autumnitella Curtis, 1838. Bestimmung von Schmetterlingen und ihren Präimaginalstadien. Geraadpleegd op 24-10-2025.
- Taxonomische informatie over Acrolepia autumnitella bij Fauna Europaea.
- ↑ Koster, J.C. (2025). bitterzoetmot - Acrolepia autumnitella (Curtis, 1838). In: Muus, T.S.T. & Corver, S.C. (eds.). Microlepidoptera.nl, atlas van de kleine vlinders in Nederland. Geraadpleegd op 24-10-2025.
- ↑ De Prins W. & Steeman C. 2003–2025. Acrolepia autumnitella Curtis, 1838. Catalogue of the Lepidoptera of Belgium. Geraadpleegd op 24-10-2025.
