Binyomin Jacobs

J.S. (Binyomin) Jacobs
Hoofdambt	Opperrabbijn
Religie	Jodendom
Plaats	Nederland
Stroming	Asjkenazisch, Chassidisch
Geboortedatum	1949
Geboorteplaats	Amsterdam
Spiritueel ambt
Ambt	Voorzitter van het Nederlands College voor Rabbinale Zaken
Portaal    Religie Jodendom

J.S. (Binyomin) Jacobs (Amsterdam, 1949) is een Nederlandse rabbijn. In 2008 werd hij benoemd tot opperrabbijn van het Interprovinciaal Opperrabbinaat (IPOR) en daarmee tevens lid van het Beth Din, het rabbinaal gerechtshof.

J.S. Jacobs is een telg uit een Nederlands-Joods geslacht, met voorouders uit Sneek,^[1] Steenwijk, Denekamp en Groningen. Zijn ouders waren van Asjkenazisch-Joodse afkomst en beiden overlevenden van de Tweede Wereldoorlog. Jacobs studeerde na zijn gymnasium-eindexamen aan jeshiewot (Talmoedhogescholen) in Frankrijk en Israël. Hij heeft later in het kollel van rabbijn Isser Yehuda Unterman (de toenmalige opperrabbijn van Israël) zijn semiecha (rabbinale bevoegdheid) en sjiemoesj (rabbinale bevoegdheid om halachische uitspraken te doen) ontvangen en van rabbijn Zalman Nechemja Goldberg, een vooraanstaande rabbijn in Israël. Ook draagt Jacobs de universitaire titel van Master op het gebied van geestelijke verzorging.

Jacobs is de opperrabbijn van het Interprovinciaal Opperrabbinaat, voorzitter van het Rabbinaal College voor Nederland en is als rabbijn van het Rabbinaat van het Sinai Centrum te Amstelveen, het enige Joodse psychiatrische centrum in Europa met 198 bewoners en meer dan 3000 ambulante cliënten.

De opperrabbijn rekent zich tot de stroming van de Lubavitcher chassidiem die bekendstaan om hun openheid naar zowel de niet-religieuze joodse gemeenschap als naar de niet-joodse samenleving.

In 2018 sprak Jacobs in een opiniestuk in het Katholiek Nieuwsblad de wens uit dat Joden en katholieken in de toekomst meer zouden samenwerken om secularisatie, dat geloof volgens Jacobs naar de rand van de samenleving drukt, tegen te gaan. Daarnaast benadrukte hij dat religieus leven naar zijn mening vraagt om een balans tussen afzondering en midden in de wereld staan, waarbij geloof ten alle tijden zichtbaar hoort te zijn in het hele dagelijks leven en zich niet beperkt tot rituelen of lessen.^[2]

In een opiniestuk in het Nederlands Dagblad, dat Jacobs in 2019 samen met universitair docent Hebreeuws en predikant Piet van Midden schreef, waarschuwde Jacobs voor groeiend antisemitisme binnen in de Nederlandse samenleving. Jacobs en Van Midden stelden dat een hoewel cijfers destijds een daling in het aantal gerapporteerde antisemitische incidenten lieten zien, concrete voorbeelden zoals boycotacties zouden aantonen dat Jodenhaat terugkeert en normaler wordt. Volgens Jacobs camoufleren de BDS-beweging en publiciteitscampagnes die het bestaansrecht van Israël ontkennen in de praktijk vaak Jodenhaat. Jacobs stelt ook dat antisemitisme een maatschappelijk en opvoedkundig probleem is dat generaties kan vormen, waarbij vooroordelen worden doorgegeven, ook vanuit religieuze tradities.^[3]

In 2018, naar aanleiding van het 70-jarig bestaan van de staat Israël antwoordde Jacobs als volgt op de vraag wat het land voor hem persoonlijk betekent: "De staat Israël is voor mij heilig. Het is het land waar mijn verre voorouders vandaan komen en, als de Messias komt, alle Joden naar terug zullen keren. Israël is voor mij altijd dichtbij. Voor mijn werk spreek ik regelmatig met de ambassade. Aan de andere kant, als er in Israël spanningen zijn dan rijdt de politie vaak rondjes om mijn huis hier in Amersfoort. Joods zijn en de staat Israël zijn sterk met elkaar verbonden maar het blijven twee verschillende entiteiten. Dat vergeten mensen soms. Toch voel ik me daar net zo thuis als hier in Nederland waar ik geboren en getogen ben. En als ik zou moeten verhuizen, dan ga ik daarheen."^[4]

In 2019 uitte Jacobs zijn bezorgdheid over een demonstratie van BDS-activisten tegen de aankoop van Israëlische aardappels, nabij een synagoge en een holocaustmonument in Enschede. Hij bekritiseerde de gevoelloosheid van de actie en riep de Joodse gemeenschap op om op de Sjabbat samen te komen in gebed, in plaats van deel te nemen aan het protest en het bredere publiek om het boycot te negeren.^[5] De BDS-activisten die het protest organiseerden ontkenden dat hun protestactie tegen de Joodse gemeenschap zou zijn gericht of nabij de synagoge en het Mauthausenmonument zou hebben plaatsgevonden.^[6]

Jacobs maakte zich sterk voor een nationaal coördinator antisemitismebestrijding.^[7] In 2021 werd er, naar aanleiding van een initiatief-nota in 2019 van de Yesilgöz-Zegerius (VVD) en Segers van de CU, een Nationaal Coördinator Antisemitismebestrijding ingesteld.^[8]

Jacobs was vicevoorzitter van het schoolbestuur van het Cheider, een traditioneel Orthodox Joodse school in Amsterdam. In 2012 raakte Jacobs in opspraak toen diverse ouders verklaarden dat Jacobs hen zou hebben ontmoedigd om aangifte te doen toen een docent hun kinderen op de school zou hebben misbruikt.^[9] Jacobs zou hen hierbij hebben gewaarschuwd dat er sancties stonden op valse aangiftes, en dat hun kinderen, later niet meer zouden kunnen huwen binnen de gemeenschap. De Joodse Gemeente Amsterdam (NIHS), brak hierop met Jacobs.^[10]Jacobs sprak de beschuldigen aan zijn adres tegen en stelde dat er in de kwestie conform wet en regelgeving gehandeld zou zijn.^[11] De van ontucht beschuldigde docent, vluchtte aanvankelijk naar Israel waar hij het Israëlisch staatsburgerschap aanvroeg, maar werd in 2016 alsnog uitgeleverd aan Nederland. In 2018 werd hij aanvankelijk veroordeeld, maar in hoger beroep werd hij in 2020 vrijgesproken.^[12]

Op 27 april 2012 is opperrabbijn Jacobs benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau.