Bernardo Capó

Bernardo Capó
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Bernardo Capó Plomer
Geboortedatum	20 oktober 1919
Geboorteplaats	Muro, Spanje
Overlijdensdatum	11 februari 2000
Overlijdensplaats	Muro, Spanje
Sportieve informatie
Discipline(s)	Weg
Ploegen
1946-1947 1948 1948-1949 1949 1950 1952 1954 U.D. Sans-Minaco V.C. Sport Baleares Peugeot-Dunlop Fiorelli Academico Berkel U.C. Tarrasa
Beste prestaties
Ronde van Spanje	3e (1948) 2 etappezeges
Portaal    Wielersport

Bernardo Capó Plomer (Muro, 20 oktober 1919 – aldaar, 11 februari 2000) was een Spaans wielrenner die in 1948 op het podium stond van de Ronde van Spanje.

In zijn jeugd was wielrennen noodzakelijk voor Capó, hij reed dagelijks heen en weer naar school. Op zijn zeventiende ging hij wegens de Spaanse Burgeroorlog in het leger. Capó reed tussen 1946 en 1954 voor verschillende wielerploegen als profrenner. Direct na de Tweede Wereldoorlog won hij een etappe in het Circuito del Norte en eindigde als achtste in de Ronde van Spanje. In 1946 debuteerde hij op het Spaanse kampioenschap wielrennen, hij finishte hier als derde achter winnaar Bernardo Ruiz. Hetzelfde jaar reed hij de eerste editie van de Ronde van Burgos. In de eerste twee etappes kwam hij als derde over de eindstreep, de derde etappe finishte hij als eerste. Capó ging aan de leiding in het algemene klassement en hield zijn voorsprong vast in de vierde etappe, hij won zowel het eind- als het bergklassement. Bij zijn tweede deelname aan het NK op de weg zegevierde hij, ditmaal verwees hij Ruiz naar een tweede plaats.^[1] Tevens won Capó een etappe en het eindklassement in de Ronde van Tarragona. In 1948 startte hij voor de derde maal in de Vuelta, zonder etappezeges kwam hij op een derde plaats in het eindklassement. Destijds waren de tijdverschillen in de Grote Rondes nog groter, hij had met eindwinnaar Ruiz een tijdverschil van twintig minuten. Nummer twee van het klassement, Emilio Rodríguez, had elf minuten minder nodig dan Capó voor de twintig etappes. Bij zijn vierde en laatste deelname aan de Ronde van Spanje in 1950 eindigde hij op een zevende plaats in het eindklassement, daarnaast won hij de achtste en de laatste etappe. De achtste etappe was een tijdrit van negentig kilometer met finish in Tudela. Hij legde deze race tegen de klok drie minuten sneller af dan de Italiaan Alighiero Ridolfi. Op de een-na-laatste wedstrijddag verzekerde Capó zich van zijn tweede ritsucces, ditmaal finishte hij vijf seconden voor het peloton in Talavera de la Reina.

Na zijn carrière als wielrenner ging Capó in 1956 voor een seizoen aan de slag als ploegleider bij Mobylette-GAC. Hij overleed in 2000 op 80-jarige leeftijd in zijn geboorteplaats Muro.^[2]

Capó trouwde in 1947 met Antònia Ramis Portell en zij kregen twee kinderen, Catalina en Pedro.^[2]