Benny Greb

Benjamin (Benny) Greb (Augsburg, 1980) is een Duits drummer, slagwerker, componist en muziekpedagoog.[1]
Biografie
Greb begon op zijn zesde te drummen en vanaf zijn twaalfde kreeg hij ook drumles. Daarnaast speelde hij piano en trompet. Nadat hij op zijn 17e het Gymnasium bei St. Stephan (Augsburg) had afgerond deed hij muziekopleidingen in Dinkelsbühl en Hamburg, zijn huidige woonplaats.[2]
Aanvankelijk —midden jaren-’90– speelde hij in het trio Rubber Chicken. Toen hij zich eenmaal in Hamburg gevestigd had, werd hij professioneel muzikant.
Muziekcarrière
Hij speelt in een breed muziekspectrum, van rock tot jazz, funk, fusion en zelfs akoestische punk. Naast in zijn vaste bands speelt hij vaak op drumfestivals en geeft hij clinics.[3]
In het begin van zijn carrière speelde Greb in Duitsland onder meer bij Stoppok, Thomas D en Mark Forster. En hij werkte samen met jazzmuzikant Nils Wülker. Uiteindelijk leidden deze ervaringen tot nauwe samenwerking met Duitse bands als Strom & Wasser, het Ron Spielman Trio en het Britse Blue Touch Paper.
In 2005 verscheen zijn eerste soloalbum, Grebfruit, waarop hij naast slagwerk hoofdzakelijk stemmen inzette, als stijlmiddel. Met Reiner Winterschladen, Sebastian Hoffmann, Uli Krug startte Greb in 2009 het gelegenheidsproject Brass Band; hun minutieus geconcipieerde muziek op het gelijknamige album was geënt op de New Orleans Jazz.
Daarna gooide Greb het over een andere boeg. Hij nodigde twee musici uit in zijn studio, pianist Sabri Tuluğ Tırpan en bassist Martin Stumpf, voor een uitgebreide jamsessie. In twee dagen leverden zij zodoende het improvisatiealbum Two Day Trio af (2013).
Toen hij de Britse gitarist Chris Montague ontmoette, kwamen zij in 2014 samen met toetsenist Kit Downes tot het album Moving Parts, waaraan zij ook een tour koppelden, vastgelegd op Moving Parts Live.[a][1]
In de loop der jaren ontwikkelde Greb een eigen leermethode, die hij in clinics en masterclasses etaleerde. In 2009 en 2015 bracht hij in dit kader DVD’s en een boek uit.[1]
Materiaalontwikkeling
Greb ontwikkelde bij diverse fabrikanten signature producten, zoals een snare drum en bekkensets met een geheel eigen klank.[1][3][b]
Discografie
Met bovengenoemde bands bracht Greb tientallen albums uit. Daarnaast is er het volgende solowerk van hem beschikbaar.
- Grebfruit (2005)
- Brass Band (2009, met Reiner Winterschladen, Sebastian Hoffmann, Uli Krug)
- Two Day Trio (2013)
- Moving Parts (2014, met Chris Montague, Kit Downes)
- Moving Parts Live (2016)
- Grebfruit 2 (2017)
- Grebs leermethode
- The Language of Drumming – A System for Musical Expression (2009)
- The Art and Science of Groove (2015)
- Bronnen
- (en) Officiële website van Benny Greb
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Benny Greb op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- Noten
- ↑ Downes was voor de live-tour vervangen door bassist Chris Hargreaves.
- ↑ Benny Greb is endorser bij Sonor.[4] Voor Meinl ontwierp hij een bekkenserie en voor Vic Firth speciale drumsticks.[5]
- Referenties
- 1 2 3 4 (de) Höffken, Alex, Interview und Gear-Chat: Benny Greb. bonedo.de - Das Musikerportal (17-03-2016). Geraadpleegd op 17 augustus 2017.
- ↑ Drumclinic Benny Greb Kroepoekmachine.nl (2013). Geraadpleegd op 23 oktober 2025.
- 1 2 (de) Forsthoff, Christoph, Der Mann mit den Besen. Welt.de (28 december 2024). Geraadpleegd op 23-10-2025.
- ↑ (en) Sonor GmbH & Co. KG, Sonor :: Benny Greb. www.sonor.com. Geraadpleegd op 21 oktober 2025.
- ↑ (en) Gallagher, Matt (5 april 2017). Vic Firth Unveils Benny Greb Signature Stick. Drum!