Belgische wetgevende verkiezingen 1868

Wetgevende verkiezingen 1868
Datum 9 juni 1868
Land Vlag van België België
Te verdelen zetels 62 van de 124 (Kamer)
Opkomst 55,6%
Resultaat
Nieuwe regering Frère-Orban I (liberaal)
Vorige regering Frère-Orban I (liberaal)
Opvolging verkiezingen
1867  1870
Portaal  Portaalicoon   Politiek
België

Gedeeltelijke wetgevende verkiezingen vonden plaats in België op dinsdag 9 juni 1868. 62 van de 124 volksvertegenwoordigers werden regulier herverkozen, namelijk de zetels in de provincies Antwerpen, Brabant, Luxemburg, Namen en West-Vlaanderen.

Uitslagen

De liberalen wisten hun meerderheid te vergroten van 72 naar 74 volksvertegenwoordigers.

De katholieken winnen nipt twee zetels in Brugge, maar verliezen telkens één zetel in Nijvel, Bastenaken, Veurne en Ieper.

Stemmenaantal van de kandidaat met de meeste stemmen per partij[1]
Arrondissement Katholieken Liberalen
Antwerpen
Antwerpen 3452 56% 2762 44%
Mechelen 1255 /
Turnhout 976 /
Brabant
Brussel / 3382
Leuven 1758 /
Nijvel 1525 48% 1658 52%
West-Vlaanderen
Brugge 1411 51% 1362 49%
Ieper 1008 44% 1275 56%
Kortrijk 1473 /
Oostende / 742
Diksmuide 545 /
Veurne 398 47% 452 53%
Roeselare 995 /
Tielt 691 /
Luxemburg
Aarlen / 436
Bastenaken 210 45% 258 55%
Marche 300 47% 345 53%
Neuchâteau / 407
Virton / 463
Namen
Namen 1514 /
Dinant 528 /
Philippeville / 555
Totaal 18038 14097

Brugge

Van de drie zittende liberale volksvertegenwoordigers stelde enkel de Vrière zich herverkiesbaar.

Er waren 2765 stemmers, met 14 blanco of ongeldige stemmen, dat 2751 geldige stemmen geeft en dus een absolute meerderheid van 1376.

LiberalenStemmenKatholiekenStemmen
Adolphe de Vrière1363Amedée Visart de Bocarmé1411
Dujardin1359Emile De Clercq1394
Jooris1347Van de Walle1377

Van de Walle-De Ghelcke ontbrak één stem. In de ballotage tussen de liberaal de Vrière en katholiek Van de Walle won de liberaal.

Ieper

In het arrondissement Ieper werden drie volksvertegenwoordigers verkozen.

Vanwege het geringe stemmenverschil tussen de laatste twee, waren de ongeldig verklaarde stemmen beslissend. Een parlementscommissie (onder katholieke leiding) oordeelde dat Van Renynghe alsnog de meeste geldige stemmen had.[2] Dit lokte een stevig debat uit in de Kamer tussen de liberale meerderheid en de katholieke minderheid. De Kamer stemde uiteindelijk op 18 november 1868 voor het behoud van het proces-verbaal dat Van Merris verkozen verklaarde.

Leuven

In het arrondissement Leuven kwamen 1905 van de 4170 ingeschreven kiezers opdagen (45,68%).[1]

De katholieken werden zonder tegenkandidaten verkozen: Edouard Wouters, Louis Landeloos, Charles Delcour, Joseph-Adrien Beeckman en François Schollaert.

Bastenaken

Liberaal Hubert Schmitz (258 stemmen) werd verkozen en versloeg zittend katholiek Emile Van Hoorde (210 stemmen).

Marche

Liberaal Léon Orban werd herverkozen (345 stemmen) met katholiek Jules Pety de Thozée als tegenkandidaat (300 stemmen).

Buitengewone verkiezingen

Daarnaast vonden in dat jaar buitengewone verkiezingen plaats voor:

Verkozenen