Belfort van Amiens

Belfort van Amiens, Amiens
Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving:
Belforten van België en Frankrijk
Het belfort
Het belfort
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Coördinaten 49° 54 NB, 2° 18 OL
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria ii, iv (Uitleg)
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 943-051
Inschrijving 1999 (23e sessie)
Uitbreiding 2005
Kaart
Belfort van Amiens (Frankrijk)
Belfort van Amiens
UNESCO-werelderfgoedlijst

Het Belfort van Amiens (Frans: Beffroi d'Amiens) is het historische belfort in de Picardische stad Amiens, gelegen aan de Place au Fil.

Het is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die in 2005 tot werelderfgoed van UNESCO verklaard zijn. Van deze 56 klokkentorens ligt deze het meest zuidelijk. Het belfort is in 1926 beschermd als monument historique.[1]

Geschiedenis

Het belfort werd gebouwd in 1406 en verving toen een ouder belfort uit de twaalfde eeuw dat waarschijnlijk verloren ging in een brand. Amiens kreeg in 1117 stadsrechten en het belfort was symbool van de gemeentelijke autonomie. De klokken in het belfort dienden om de schepenen bij te roepen voor de vergaderingen, maar ook om de bevolking te waarschuwen voor mogelijk gevaar. Het uurwerk gaf ook de tijd aan.

In 1562 ging de bovenbouw, een houten constructie bekleed met lood, verloren in een brand. Na de brand kreeg het gebouw een nieuwe houten bovenbouw met daarin vier klokken. Deze bovenbouw ging verloren in een nieuwe brand in 1742. De toren werd heropgebouwd naar plannen van Louis Beffara. Op de bestaande stenen basis kwam een nieuwe stenen toren bekroond met een houten ui bekleed met leien, met bovenaan een standbeeld, La Renommée. In de toren werd de elf ton zware klok Marie Firmine gehangen. In mei 1940 gingen de houten dakconstructie en de klok verloren in een nieuwe brand. De volgende decennia bleef de toren zonder dakbedekking tot in 1988 een nieuwe ui naar het oorspronkelijke ontwerp van Beffara werd gebouwd. Twee jaar later werd de torenspits bekroond met een replica van La Renommée.[2]

Beschrijving

De vierkanten, stenen basis dateert uit de vijftiende eeuw en telt drie verdiepingen. Het gebouw is onderverdeeld in kleine kamers: enkel op de eerste verdieping zijn ook twee grotere zalen. Bovenop het gebouw is een terras dat uitgeeft op de achttiende-eeuwse stenen bovenbouw. In de 52 meter hoge toren is een beiaard geïnstalleerd.[2]