Bart Vink

Bart Vink
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemeen
Volledige naam	Bart Lennaert Vink
Geboortedatum	22 januari 1967
Geboorteplaats	Delft
Overlijdensdatum	12 januari 2026
Overlijdensplaats	Amsterdam
Land	Nederland
Functie	Stadsdeelvoorzitter Amsterdam-Zuid
Voorganger	Sebastiaan Capel
Partij	D66
Religie	Jodendom
Functies
2022-2026	Stadsdeelvoorzitter Zuid
2021-2022	Lid gemeenteraad Amsterdam
2020-2021	Lid Provinciale Staten Noord-Holland
2014-2018	Lid gemeenteraad Amsterdam
Portaal    Politiek

Bart Lennaert Vink (Delft, 22 januari 1967 - Amsterdam, 12 januari 2026) was een Nederlands politicus, bestuurder, ambtenaar en columnist. Hij vervulde sinds 2022 de functie van stadsdeelvoorzitter in het Amsterdamse stadsdeel Zuid. Vink was lid van Democraten 66 (D66). Eerder was hij gemeenteraadslid in Amsterdam en statenlid in Noord-Holland voor die partij. Ook werkte hij als ambtenaar op het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (voorheen Verkeer en Waterstaat) en gaf hij les op een HBO, MBO en een post-HBO. Vink was van Joodse komaf. Voor de Joodse website Jonet.nl schreef hij columns.

Vink werd geboren in Delft, waar hij opgroeide in een gezin met een Joodse moeder en niet-Joodse vader. Thuis speelde de Tweede Wereldoorlog een belangrijke rol. In de oorlog kwam Vinks moeder terecht in een kinderweeshuis in Zeist, waarvan de meeste kinderen werden afgevoerd naar concentratie en vernietigingskampen. Zelf ontsprong zij de dans door onder te duiken.

Bart Vinks vader (en ook een oom en tante van zijn moederskant) waren in Soerabaja, in Nederlands-Indië, geboren. Zijn oma van vaders kant zat in Indië in een Jappenkamp. De jonge Vink kreeg veel van die Indische achtergrond mee. Er waren twee oorlogstrauma's: de Sjoa en het drama in Indië.

Na de oorlog kwamen Vinks ouders elkaar tegen en stichtten zij een gezin. Er werden drie zoons geboren, waarvan Vink er een is. Hoewel hij in Delft opgroeide, was Vink geregeld in Amsterdam-Zuid te vinden, waar een groot deel van zijn Joodse familie woonde. Hij logeerde er regelmatig en was nagenoeg wekelijks in het stadsdeel aanwezig.^[1]

Na het behalen van zijn vwo-diploma aan het Grotius College in Delft ging Vink studeren in Utrecht, waar hij ook ging wonen. Na zijn studie was hij kortstondig docent op het Montessori Lyceum Jordan in Zeist, waarna bij voor de KPN ging werken. In 1997 begon Vink bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat, waarna hij ook tijdelijk voor het ministerie van VROM ging werken. Hij was er plaatsvervangend projectdirecteur Nota Ruimte en plaatsvervangend directeur Nationale Ruimtelijke Ordening. Later was hij Senior Programmamanager op het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat.

Inmiddels was Vink naar Amsterdam verhuisd. Van daaruit bleef hij voor het ministerie werken, maar pakte hij ook andere werkzaamheden op. Voor DTV Consultants was hij docent ruimtelijke ordening en voor de NOVI Verkeersacademie in Utrecht was hij vanaf 2006 HBO-docent ruimtelijke ordening. Tussen 2002 en 2009 was Vink MBO-projectdocent voor Ruimtelijke Ordening en Mobiliteit bij de Mondriaan Onderwijsgroep in Den Haag. Tevens begeleidde hij jaarlijks het mbo-project Nota's Mobiliteit en Ruimte.

In Vlaanderen was Bart Vink lid van het expertenteam Beleidsplan Ruimte Vlaanderen van de Vlaamse overheid, waarin hij zijn kennis en advies gaf. In 2012 en 2013 was hij lid van de Stuurgroep Dehli 2050. Vink vertegenwoordigde de Rijksoverheid in de onderhandelingen tussen Nederland en India rond ruimte, mobiliteit, woningbouw en watermanagement. Verder vervulde hij verschillende nevenfuncties, zoals lid van de raad van advies van het Utrecht University Academic College en jurylid van de Marc de Smidt scriptieprijs.

Na een kortstondige oriëntatie bij de Partij van de Arbeid (PvdA) besloot Vink om lid te worden van Democraten 66 (D66). Het vrijzinnig liberalisme paste beter bij hem dan de sociaaldemocratie. Mettertijd stelde hij zich kandidaat voor politieke functies. Zo was Vink bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2010 en 2012 kandidaat namens D66. Hij werd niet verkozen omdat de partij te weinig zetels haalde. In 2014 stond Vink op plaats dertien van de D66-kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in zijn woonplaats Amsterdam.

D66 werd in 2014 de grootste partij en Vink werd beëdigd als gemeenteraadslid, een functie die hij tot aan de volgende verkiezingen van 2018 zou vervullen. In de raad had hij Schiphol, mobiliteit, ruimtelijke ordening en gemeentelijke deelnemingen in zijn portefeuille. Vink was mede verantwoordelijk voor het besluit om tot hooghouw te komen in de nieuw te bouwen Sluisbuurt, in Amsterdam-Oost.^[2] Ook zette hij zich in tegen antisemitisme en voor het behoud van Joods leven in de hoofdstad.

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 keerde Vink niet terug in de raad, omdat D66 te weinig zetels haalde. Een jaar later was hij kandidaat voor de Provinciale Staten van Noord-Holland. Hij werd niet verkozen, maar kwam in 2020 alsnog in de Staten na het vertrek van een van de D66-fractieleden. In de Staten was hij woordvoerder ruimtelijke ordening en wonen, en duurzaamheid en energievoorziening. In 2021 verruilde Vink de Provinciale Staten voor de Amsterdamse raad, omdat een D66-fractielid was vertrokken. Vink nam zijn raadszetel in.

Door nieuw verlies van D66 bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 lukte het Vink niet om terug te keren in de raad. In het voorjaar werd hij door D66-lijsttrekker Renier van Dantzig gevraagd om stadsdeelvoorzitter van Zuid te woorden, een functie die hij aanvaardde.^[3] Vink had openbare orde en veiligheid, vergunningverlening, toezicht en handhaving, economie en markten, ruimtelijke ordening, bouwen en transformatie, afval en grondstoffen, algemene zaken, communicatie en Zuidas in zijn portefeuille. Ook vervulde hij een brugfunctie tussen minderheden.^[4]

Het Jodendom had voor Vink vooral een emotionele betekenis. Hij groeide op in een Joods gezin dat niet streng gelovig was. De kinderen waren vrij om hun eigen weg te kiezen qua geloof. Vink gaf op eigen wijze invulling aan zijn Joodse beleving. Hij was vooral actief op en rond de bekende Joodse feestdagen, maar ging niet regelmatig naar sjoel. Ook had hij een emotionele band met het land Israël, waar hij op bezoek is geweest.

Tussen 2014 en 2022 was Vink een van de columnisten voor de Joodse nieuws- en achtergrondensite Jonet.nl. Hij schreef onder meer over de actualiteit, antisemitisme en zijn eigen leven.^[5] Tussen 2018 en 2020 was hij tevens voorzitter van de Stichting Landelijk Joods Netwerk. Toen hij stadsdeelvoorzitter in Amsterdam-Zuid werd, nam hij afscheid als columnist, onder meer omdat hij zijn nieuwe functie inhoudelijk niet kon combineren met zijn rol als opiniemaker.

Bart Vink was een neef van Max Rood, die namens D66 minister van Binnenlandse Zaken was in het kabinet-Van Agt III. In het jaar 2000 was Rood, inmiddels emeritus hoogleraar, bemiddelaar in de zogeheten taxioorlog in Amsterdam. Een achterneef van Vinks moeder was rechter Noam Sohlberg, lid van het Israëlische Hooggerechtshof.

In zijn jeugd was Vink een talentvol hockeyer. Hij speelde bij de jeugd van de Delftse hockeyclub Hudito en was een paar jaar actief in Overgangsklasse - vergelijkbaar met de Eerste Divisie in het betaald voetbal - bij MHC Ede. Ook zat hij twee jaar in het Zuid-Hollands hockeyelftal en zat hij korte tijd bij de Nederlandse hockeyselectie (Nederlands B).

Tussen 2014 en 2017 was Bart Vink het enige Joodse gemeenteraadslid van Amsterdam. Na het vertrek van fractievoorzitter Jan Paternotte naar de Tweede Kamer, kwam Alexander Hammelburg er in de fractie van D66 bij, waardoor er twee Joodse raadsleden waren.

Vink woonde in Amsterdam-Oost en had twee kinderen. Zijn broer was Maurits-Jan Vink, die directeur is van de Uilenburgersjoel in Amsterdam.

Op 12 januari 2026 overleed hij op 58-jarige leeftijd in zijn woonplaats Amsterdam. Hij liet een vrouw en twee dochters achter. Tot aan zijn dood is Vink stadsdeelvoorzitter van Zuid geweest.^[6]