Bandparodie
| Bandparodie | ||||
|---|---|---|---|---|
| Afbeelding gewenst | ||||
| Gerelateerd | Komediefilm, komedie | |||
| ||||
Bandparodie is een haast vergeten komisch genre waarbij artiesten zorgvuldig aan elkaar gemonteerde geluidsfragmenten playbacken en voorzien van komische mimiek en lichaamsbewegingen. De geluidsfragmenten zijn een bonte aaneenschakeling van heel veel verschillende soorten geluidsfragmenten die zorgvuldig op de "band" zijn gemonteerd. Ze zijn zo verknipt en verplakt dat er een komisch geheel aan muziek, cabaret en andere fragmenten ontstaat. Zo wordt een muzieknummer moeiteloos afgewisseld met een fragment uit het achtuurjournaal, een roep van een uil of een lachsalvo. Er zijn geen richtlijnen voor de lengte van een act, maar de meeste artiesten hebben acts van ongeveer 20 minuten.
Bueno de Mesquita was een van de grondleggers van het genre in Nederland. Een van de bekendste bandparodie-acts is een act van André van Duin waarmee hij in 1964 de talentenjacht Nieuwe Oogst van de AVRO wist te winnen.[1]