bOb Van Reeth
| bOb Van Reeth | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Van Reeth in 2016 | ||||
| Persoonsinformatie | ||||
| Nationaliteit | Belgische | |||
| Geboortedatum | 26 februari 1943 | |||
| Geboorteplaats | Temse | |||
| Overlijdensdatum | 30 september 2025 | |||
| Overlijdensplaats | Brugge | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep(en) | architect, Vlaams Bouwmeester | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werkgever(s) | Technische Universiteit Delft | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten | |||
| Archieflocatie | Vlaams Architectuurinstituut[1] | |||
| RKD-profiel | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||

Robert Georges Jozef Luis Leo (bOb) Van Reeth (Temse, 26 februari 1943 – Brugge, 30 september 2025)[2] was een Vlaamse architect.
Biografie
Van Reeth werd geboren in Temse en groeide op in Niel. Hij studeerde architectuur aan Sint-Lucas in Brussel. Hij begon als architect in 1965 en ontwierp aanvankelijk vooral woningen, onder meer in Mechelen en Kalmthout. In 1969 verbouwde hij zijn eigen woning in het Begijnhof van Mechelen. In 1972, het jaar waarin hij docent werd aan het Nationaal Hoger Instituut voor Bouwkunst in Antwerpen, richtte hij met Jean-Paul Laenen en Marcel Smets de werkgroep Krokus op. Deze werkgroep hield zich bezig met de restauratie van de oude stadskern van Mechelen. In de jaren 1980 ontwierp hij onder andere het nieuwe gebouw van het Onze-Lieve-Vrouwecollege aan de Rubenslei in Antwerpen. In 2007 tekende hij een nieuwe vleugel voor de Sint-Sixtusabdij in Westvleteren[3] en het zwart-witte Huis Van Roosmalen met zicht op de Schelde in Antwerpen. Vlakbij ontwierp hij tevens het nieuwe Zuiderterras, een café-restaurant op de kaaien. Het bureau AWG (Architectenwerkgroep) o.l.v. Van Reeth dat hij oprichtte, won de architectuurwedstrijd tot het bouwen van een memoriaal en documentatiecentrum voor de Holocaust en de mensenrechten in Mechelen, pal tegenover de bestaande Dossinkazerne.
In zijn werk ging Van Reeth niet uit van een bepaalde architecturale vorm, maar wel van leef- en werkpatronen van (toekomstige) bewoners. Van Reeth stond bekend om zijn eigenzinnige kijk op het programma van eisen. Volgens hem bestonden er maar enkele succesvolle stadsvormen. Experimenteren met nieuwe vormen hoefde dan ook niet. Hij greep terug naar al ontwikkelde, werkende principes. Tijdens het ontwerpproces trok hij zich zo min mogelijk aan van het programma van eisen. Hij ontwikkelde gebouwen die kunnen meegroeien en waarin zich na verloop van tijd andere functies kunnen vestigen. Hij noemde dit de ‘intelligente ruïne’.
Van Reeth werd in januari 1998 als eerste Vlaamse Bouwmeester aangesteld door de Vlaams minister van Financiën, Begroting en Gezondheidsbeleid Wivina Demeester. Op 1 juni 2005 werd hij opgevolgd door Marcel Smets. Op 25 november 2005 werd hij aangeduid als lid van de kwaliteitskamer Oosterweelverbinding. Datzelfde jaar eindigde hij op nr. 405 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg, buiten de officiële nominatielijst. Van Reeth werd in 2012 geridderd tot grootofficier in de Leopoldsorde met ranginneming op 15 november 2011.[4]
In december 2014 werd Van Reeth aangesteld als tijdelijk voorzitter van de welstandscommissie van de stad Antwerpen.[5]
Hij overleed op de laatste dinsdagochtend van september 2025.[6]
- ↑ https://data.flandersarchitecture.be/archive/147.
- ↑ Eerste Vlaamse Bouwmeester, Bob Van Reeth, overleden. De Standaard (1 oktober 2025). Geraadpleegd op 1 oktober 2025.
- ↑ Tertio.be; T400-cu1.htm (niet meer online)
- ↑ Koninklijk Besluit gepubliceerd op 08 januari 2013 - Nationale Orden Bij Koninklijk besluit van 19 november 2012
- ↑ "bOb Van Reeth en Christoph Grafe tijdelijk voorzitter welstandscommissie en A-commissie tot aanstelling nieuwe Antwerps stadsbouwmeester", Vlaams Architectuurinstituut, online geraadpleegd op 08-12-2014.
- ↑ Overlijdensbericht b0b Van Reeth. Uitvaartzorg Middenkust. Geraadpleegd op 10 oktober 2025.
