August Hautvast

Joannes Hermanus Augustinus (August) Hautvast (Amby, 1 juli 1889 - Bunde, 27 februari 1966) was een Nederlands cellist, trompettist en dirigent.

Hij was zoon van Maria Cornelia Dakus en Jan Hubert Hautvast. Hijzelf was getrouwd met Maria Frerichs. Drie zonen gingen ook de muziek in: Guus Hautvast (1922 - 1998) werd beroepshoboïst, Hen Hautvast (1928 - 2017) werd onderwijzer en dirigent bij diverse blaasverenigingen en Willy Hautvast werd gevierd beroepsmusicus binnen de lichte muziek.

Hij startte als trompettist in de plaatselijke fanfare van Amby; op dertienjarige leeftijd begon hij een studie aan de Stedelijke Muziekschool Maastricht (het latere Conservatorium Maastricht): trompet, contrabas en harmonieleer. Later studeerde hij aan het Conservatorium Luik, onder andere bij Theo Charlier. Zijn loopbaan begon als lid van het Stedelijk Orkest Maastricht, waarbij hij nog steeds les had. Hij speelde er vanaf zijn zestiende al cello en trompet. Het was een soort oefenperiode, als vierentwintigjarige trok hij Europa in en speelde in orkesten in Duitsland, (Heringsdorf, Berlijn, Straatsburg) en Zwitserland (Lausanne) en Frankrijk (Parijs). Vanwege het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog moest hij terug naar Nederland. Hij nam zitting in orkesten in Den Haag en Utrecht. In het decennium voor de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich weer aan bij het orkest uit Maastricht en zou daar in totaal achttien jaar spelen.

Parallel daaraan begon hij een loopbaan als dirigent van plaatselijke fanfare- en harmonieorkesten. Na Caberg, St Michael te Heugem volgde in 1937 Harmonie St. Agnes Bunde, dat hij (vanwege meer mogelijkheden) ombouwde van fanfare- naar harmonieorkest. Met beide versies behaalde hij prijzen binnen die wereld. Vanwege dat succes werd hij ook gevraagd de orkesten van Meerssen en Maastricht-Oost (St. Caecilia) te leiden. Dit leidde weer tot een nieuwe vraagstelling; of hij andere orkesten wilde trainen voor deelname aan concoursen. Vanuit die concoursen werd hij dan weer gevraagd als jurylid. Dat moest dan wel weer in het hele land gebeuren. Af en toe schreef hij wel muziek, zoals de suite Kasen.

Hautvast was sinds 1960 in het bezit van een eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje-Nassau.