Ashgan El-Hamus
| Ashgan El-Hamus | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 26 januari 1993 | |
| Geboorteplaats | Amsterdam | |
| Werk | ||
| Beroep | scenarioschrijver, filmregisseur, columnist | |
| Werkgever(s) | Het Parool | |
| Familie | ||
| Vader | Sabri Saad El Hamus | |
| Moeder | Lisa de Rooy | |
| Broers en zussen | Shady El-Hamus, Shahine El-Hamus | |
| De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. | ||
Ashgan El-Hamus (Amsterdam, 26 januari 1993) is een Nederlands scenarioschrijver, regisseur en columnist. Ze regisseerde de korte film Birdland, die werd genomineerd voor een Gouden Kalf. Daarnaast schreef ze mee aan de jeugdserie Skam NL, regisseerde ze producties voor de NTR en theatergezelschap Orkater en schreef ze columns voor Het Parool.
Biografie
El-Hamus is afkomstig uit een bekende theater- en filmfamilie. Ze is de dochter van de in Egypte geboren acteur Sabri Saad El-Hamus en actrice en schrijfster Lisa de Rooy. Haar oudere broer Shady El-Hamus is regisseur en haar jongere broer Shahine El-Hamus is acteur.[1][2]
Carrière
Van 2013 tot 2017 volgde El-Hamus de studie scenario aan de Nederlandse Filmacademie.[1][3] Na haar afstuderen schreef ze in 2018 mee aan het scenario voor de online jeugdserie Skam NL. Het jaar daarop werd ze columnist voor het dagblad Het Parool en regisseerde ze haar eerste korte film, Birdland.[3][2] Dit drama, over een tienjarig meisje op een woonwagenkamp dat gefascineerd raakt door de volwassen wereld, werd in 2020 genomineerd voor een Gouden Kalf in de categorie 'Beste Korte Film'. Tevens werd de productie geselecteerd voor de debuutcompetitie van het Nederlands Film Festival en opgenomen op de longlist voor de Filmprijs van de Stad Utrecht.[4][5]
In 2021 schreef en regisseerde El-Hamus de middellange film Lois Lane in het kader van de NTR-reeks Onze straat. De film thematiseert de dilemma's van een alleenstaande moeder die tijdelijk herenigd wordt met haar uit huis geplaatste zoon. Voor deze productie werkte de regisseur met niet-professionele acteurs die persoonlijke ervaring hadden met jeugdzorginstellingen.[6]
El-Hamus maakte in 2025 haar debuut in het theater. Samen met haar broer Shady ontwikkelde ze voor theatergezelschap Orkater de voorstelling De dood van Benny Simons. Het stuk, dat thema's als rouw en masculiniteit onderzoekt, ging in maart 2025 in première.[1] Daarnaast werkt El-Hamus aan haar eerste speelfilm, getiteld Al Baraneya, waarin haar Egyptische familiegeschiedenis centraal staat.[1]
Persoonlijk
El-Hamus heeft een zoon.[1]
- 1 2 3 4 5 Miroula, Gina, Vertellen is ze met de paplepel ingegoten. Nu wagen Shady en Ashgan El-Hamus zich samen aan hun eerste theaterstuk. Het Parool. DPG Media (4 maart 2025). Geraadpleegd op 19 januari 2026.
- 1 2 Bij filmfamilie El-Hamus geldt: 'Word wat je wilt worden'. NPO Radio 1. NPO (25 december 2019). Geraadpleegd op 19 januari 2026.
- 1 2 Berkeljon, Sara, Bij de familie El-Hamus zit iedereen in de film: ‘Ik stráál van trots en dankbaarheid’, zegt vader Sabri Saad. de Volkskrant. DPG Media (23 augustus 2019). Geraadpleegd op 19 januari 2026.
- ↑ Broeren-Huitenga, Joost, Het Nederlands Film Festival: roem en meer dat voorbij gaat. Het Parool. DPG Media (26 september 2020). Geraadpleegd op 19 januari 2026.
- ↑ Graveland, Mariska, Hollandse Nieuwe 2020: Ashgan El-Hamus over Birdland. Filmkrant (25 augustus 2020). Geraadpleegd op 19 januari 2026.
- ↑ Samwel, Diederik, Ashgan El-Hamus over Lois Lane. VPRO Cinema. VPRO (7 oktober 2021). Geraadpleegd op 19 januari 2026.