As (verbranding)

As is een product dat overblijft bij de verbranding van brandbare stoffen die minerale elementen bevat. De as bestaat merendeels uit onbrandbaar mineraal materiaal, maar kan ook onverbrand organisch materiaal ('roet') bevatten.

De term 'as' is vooral bekend als restproduct van rookwaren of vaste brandstof als kolen of hout. In de eerste helft van de 20ste eeuw hadden vele huishoudens een eigen asemmer, waarin men de as in kon doen. Deze as werd periodiek meegegeven aan de vuilnisman of de asman (toen nog aschman).^[1][2]

Door het mineralengehalte van as kan dit soms als (kunst)mest gebruikt worden in bijvoorbeeld de bossen waar het hout vandaan kwam; door de opconcentrering van zware metalen in de as is dit vaak wegens milieuredenen niet toegestaan.

Na verbranding van een lichaam blijft er 3 tot 6 m% als crematierest over. Dit zijn hoofdzakelijk niet-oxideerbare elementen, de zogenaamde minerale delen van een lichaam. Deze bevinden zich in de botten; simpelweg gezegd de kalk (calcium) in het skelet en andere minerale elementen zoals fosfaten en nitraten, sporenelementen van metalen zoals magnesium, ijzer.

Creamtieas kan men laten bijzetten in een urnenwand of meenemen naar huis. Heel vaak wordt crematieas uitegstrooid. Sommige mensen kiezen ervoor om as van de overledene te laten verwerken in een assieraad of om het te verwerken in de inkt van een tatoeage.

• Vliegas
• Potas
• Vibhuti (gewijde as)