Arthur Rörsch

Arthur Rörsch
Rörsch (links) in 1986 (midden Maarten Biesheuvel)
Algemene informatie
Geboren	2 februari 1933 Rotterdam
Overleden	14 juli 2020 Leiden
Geboorteland	Nederland
Beroep	chemicus
Bekend van	Universiteit Leiden
Portaal    Chemie

Prof. dr. ir. Arthur Rösch (Rotterdam, 2 februari 1933 – Leiden, 14 juli 2020) was een Nederlands (buitengewoon) hoogleraar moleculaire genetica.

Rörsch was enig kind binnen het gezin Elisabeth Christina Johanna de Meersseman en genaturaliseerde kantoorbediende Adam Philipp Rörsch^[1] Hij kreeg zijn middelbare schoolopleiding aan het Rotterdams Lyceum. Na het afronden van de Hogereburgerschool (HBS-B) aldaar ging hij scheikunde studeren aan de Technische Hogeschool Delft. Na zeven jaar studeerde hij in 1957 af onder professor Berend met een onderzoek naar fotochemische omzettingen in pyrimidines. De aansluitende militaire dienstplicht vervulde hij deels bij het Medisch Biologisch Laboratorium (MBL). Na de dienstplicht werd hij er vast medewerker; MBL gaf hem de gelegenheid gedurende een korte periode verder te studeren aan de Universiteit van Cambridge (Medical Research Council Unit for Chemical Microbiology). In 1960 werd hij benoemd tot hoofd genetica van micro-organismen van het MBL. In 1962 promoveerde hij cum laude aan de Universiteit Leiden op het proefschrift De invloed van genetische factoren op stralingsgevoeligheid van Escherichia coli stam B. Hij deed daarvoor onderzoek aan Nederlandse Organisatie voor toegepast-natuurwetenschappelijk onderzoek (TNO). Vanaf 1966 was hij buitengewoon hoogleraar aan de Leidse Universiteit; een functie die hij combineerde met een functie als plaatsvervangend directeur bij TNO. Tussen 1973 en 1980 was hij gewoon hoogleraar biochemie aan de Leidse faculteit wis- en natuurwetenschappen. Daarna volgde weer TNO, waar hij lid werd van de Raad van Bestuur, afgevaardigd namens de afdeling gezondheids-, voedingsmiddelen- en milieuonderzoek en biotechnologie. In 1994 nam hij daar afscheid, waarbij de klokken van de Pieterskerk in Leiden luidden en Ivo de Wijs het afscheid begeleidde.

Noemenswaardige publicaties waren Science friction (2016) en Klimaatverandering op een waterplaneet^[2]. Hij stond bekend om zijn wetenschappelijke recalcitrantie en zijn neiging tot provocatie. Tot vlak voor zijn dood nodigde hij studenten bij hem thuis uit om te debatteren over wetenschappelijke onderwerpen.

Rösch overleed op 87-jarige leeftijd op een zelfgekozen tijdstip. Hij was toen al enige jaren kankerpatiënt. Rösch was twee maal getrouwd. Van zijn drie kinderen werd Vivien Rörsch cassatie-advocaat en universitair docent in Leiden.