Arthur Eddington

Arthur Eddington
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	28 december 1882
Geboorteplaats	Kendal
Overlijdensdatum	22 november 1944
Overlijdensplaats	Cambridge
Beroep	astronoom, astrofysicus, filosoof, natuurkundige, wiskundige
Lid van	Royal Society, Academie van Wetenschappen van de USSR, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Hongaarse Academie van Wetenschappen, Royal Society of Edinburgh, American Academy of Arts and Sciences, Russische Academie van Wetenschappen, Pruisische Academie van Wetenschappen, Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, Internationale Astronomische Unie,[1] Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen, Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie, Turijnse Academie van Wetenschappen[2]
Academische achtergrond
Alma mater	Trinity College (1902; 1902),[3] Victoria University of Manchester (1898; 1902),[3] Universiteit van Cambridge[4]
Promotor(s)	Alfred North Whitehead,[4] Edmund Whittaker,[4] Ernest Barnes[4]
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	astrofysica
Bekend van	algemene relativiteitstheorie, Eddingtonlichtkracht, Eddington number, pijl van de tijd, Eddington experiment, Kappamechanisme, Eddington–Finkelstein coordinates, radiation zone, Classical unified field theories, Stralingstransport
Prijzen en erkenningen	Fellow of the Royal Society (1914),[5] Jules Janssensprijs (1928), Koninklijke medaille (1928), Bruce-medaille (1924),[6] Henry Draper-medaille (1924),[7] Gouden medaille van de Royal Astronomical Society (1924), Royal Society Bakerian Medal (1926), Messenger Lectures (1933), Smith's Prize (1907),[3] Prix Alfred-de-Pontécoulant (1919),[8] eredoctoraat van de Universiteit van Calcutta, Officier in de orde van het Britse rijk, Knight Bachelor, Swarthmore Lecture, Honorary Fellow of the Royal Society Te Apārangi,[9] Order of Merit (1938)

Sir Arthur Stanley Eddington (Kendal (Engeland), 28 december 1882 – Cambridge, 22 november 1944) was een Brits astronoom.

Eddington studeerde aan het Owens College in Manchester en studeerde in 1902 af in de natuurkunde. Hij promoveerde in 1905 aan het Trinity College in Cambridge toen hij 22 was en werd benoemd tot hoofdassistent op het Royal Observatory in Greenwich. In 1913 werd hij benoemd tot hoogleraar astronomie in Cambridge.

Eddington was een van de eerste astronomen die de volle betekenis van de relativiteitstheorie van Albert Einstein besefte.

In 1919 organiseerde hij een expeditie naar het eiland Principe om op 29 mei een zonsverduistering te observeren. Tijdens deze zonsverduistering kon hij aantonen dat het licht van sterren, dat vlak langs de verduisterde zon trok, door de zwaartekracht van de zon werd afgebogen. Dit was het eerste experimentele bewijs van de relativiteitstheorie.

Verder ontwikkelde hij in 1926 als eerste een model van het inwendige van de zon. Zijn idee bestond eruit dat in de zon een evenwicht bestond tussen zwaartekracht, gasdruk en stralingsdruk. Eddington was de krachtigste pleitbezorger tegenover James Jeans van het door de Fransman Jean Baptiste Perrin gelanceerde idee dat sterren energie produceren door middel van kernfusie van waterstof, waarbij een klein gedeelte van de massa wordt omgezet in energie.

In 1938 toonde Hans Bethe aan dat de energie van de zon inderdaad door kernfusieprocessen van waterstof werd geleverd.

Jarenlang deed hij foutief de theorie van Subramanyan Chandrasekhar over zwarte gaten af als "stellar buffoonery."

Eddington was van 1938 tot 1944 president van de Internationale Astronomische Unie.

Arthur Eddington werd in Kendal geboren als zoon van Arthur Henry Eddington (schoolhoofd) en Sarah Ann Shout. Hij was een quaker, een gewetensbezwaarde in de Eerste Wereldoorlog, en bleef zijn leven lang vrijgezel en geheelonthouder.

• Pijl van de tijd

Zie de categorie Arthur Stanley Eddington van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.