Arnold Hugh Martin Jones

Arnold Hugh Martin Jones
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 9 maart 1904Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats BirkenheadBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 9 april 1970Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats ThessalonikiBewerken op Wikidata
Beroep historicus, academisch docent, classicusBewerken op Wikidata
Lid van British AcademyBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) Oude Rome, late oudheid, geschiedenis, klassieke oudheid, oudheidBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Lid van de British Academy (1947)Bewerken op Wikidata

Arnold Hugh Martin Jones (9 maart 1904 – 9 april 1970),[1] ook bekend als A. H. M. Jones of Hugo Jones,[2] was een 20e-eeuwse Britse historicus van de klassieke oudheid, met name van het latere Romeinse Rijk.

Werk

Jones' boek, The Later Roman Empire, 284–602 (1964), is een verhalende geschiedenis van het late Rome en het vroege Byzantijnse Rijk, beginnend met de heerschappij van de Romeinse Tetrarchie Diocletianus en eindigend met die van de Byzantijnse keizer Mauricius. Een moderne kritiek op dit werk is de bijna volledige afhankelijkheid van literaire en epigrafische primaire bronnen, een methodologie die Jones' eigen historiografische opleiding weerspiegelde. Archeologisch onderzoek naar die periode stond nog in de kinderschoenen toen Jones schreef, wat de hoeveelheid materiele cultuur die hij in zijn onderzoek kon opnemen, beperkte.

Hij publiceerde zijn eerste boek, The Cities of the Eastern Roman Provinces, in 1937. In 1946 werd hij benoemd tot hoogleraar Oude Geschiedenis aan University College London. In 1951 verhuisde hij naar Cambridge University en aanvaardde daar dezelfde functie. In 1947 werd hij verkozen tot Fellow van de British Academy.

Jones was naar verluidt een extreem snelle lezer met een encyclopedisch geheugen. Zijn minachting voor "small talk" maakte hem soms afstandelijk en koud voor degenen die hem niet goed kenden, maar hij werd door zijn studenten warm gewaardeerd. Hij werd soms bekritiseerd omdat hij het werk van andere wetenschappers niet volledig erkende in zijn eigen voetnoten, een gewoonte waarvan hij op de hoogte was en waarvoor hij zich verontschuldigde in het voorwoord van zijn eerste boek.

Jones overleed in 1970 aan een hartaanval tijdens een bootreis naar Thessaloniki om een reeks lezingen te geven.[3]

Werken

  • History of Abyssinia (1935)
  • The Cities of the Eastern Roman Provinces (Oxford: Clarendon Press, 1937).
  • The Herods of Judaea (1938)
  • The Greek City from Alexander to Justinian (1940)
  • Ancient Economic History (1948)
  • Constantine and the Conversion of Europe (1948)
  • Athenian Democracy (1957)
  • Studies in Roman Government and Law (1960)
  • The Later Roman Empire, 284–602: A Social, Economic and Administrative Survey (1964)
  • The Decline of the Ancient World (1966)
  • Sparta (1967)
  • Augustus (1970)
  • The Prosopography of the Later Roman Empire, with John Robert Martindale and John Morris (1971)
  • The Criminal Courts of the Roman Republic and Principate (1972).