| Anton Ondruš |
|
| Persoonlijke informatie |
| Volledige naam |
Anton Ondruš |
| Geboortedatum |
27 maart 1950 |
| Geboorteplaats |
Solčany, Tsjecho-Slowakije |
| Lengte |
189 cm |
| Been |
Rechts |
| Positie |
Verdediger |
| Clubinformatie |
| Voetbalcarrière geëindigd in 1990 |
| Jeugd |
|
|
| Senioren |
|
|
| Interlands |
|
|
| Bestuurlijke functies |
|
|
Portaal |
Voetbal |
|
Anton Ondruš (Solčany, 27 maart 1950) is een Slowaaks voormalig voetballer. Hij word gezien als een van de beste Slowaakse voetballers van zijn tijdperk en werd in 1976 met Tsjecho-Slowakije Europees kampioen.[1] Begin jaren tachtig speelde hij in België voor Club Brugge.
Loopbaan
Ondruš werd geboren in Solčany, maar verhuisde op tweejarige leeftijd vanwege vaders werk naar Bratislava. Hij groeide op naast Tehelné pole, destijds de thuisbasis van Slovan Bratislava.[2] In 1970 brak hij door vanuit de jeugdopleiding van Slovan Bratislava. Met deze club werd de verdediger zowel in 1974 als in 1975 kampioen. Een jaar later won Ondruš met het Tsjecho-Slowaakse nationale elftal het EK in Joegoslavië. In de halve finale tegen Nederland, had hij een beslissende rol. Na negentig minuten stond er weliswaar 1-1 op het scorebord, maar beide doelpunten waren gemaakt door Ondruš. Na twintig minuten kreeg hij de openingstreffer op zijn naam, maar in de tweede helft schoot hij ook in eigen doel. In de noodzakelijke verlenging werd het uiteindelijk 3-1 voor Tsjecho-Slowakije. In de finale versloegen Ondruš en zijn landgenoten uiteindelijk Duitsland na strafschoppen om zich te kronen tot Europees kampioen.[3]
In 1981 verliet Ondruš zijn thuisland en ging hij voetballen in België bij Club Brugge, waar hij werd gehaald als opvolger van de vertrokken libero Walter Meeuws.[4] Bij Brugge wist hij echter niet aan de verwachting te voldoen. Dit was vermoedelijk deels het gevolg van een auto-ongeluk dat hij een aantal jaar geleden had gehad.[5][6][7][8] Hij kwam uiteindelijk slechts negen duels in actie voor blauw-zwart. Vanaf 1983 speelde Ondruš een aantal seizoenen voor CS Thonon in de Franse Division 2. Hij sloot zijn loopbaan in 1990 af bij FC Biel-Bienne.[9]
Na zijn spelerscarrière bleef Ondruš actief in de voetballerij. Omdat hij de zaakwaarnemer was van Peter Dubovský ten tijde van diens afgeketste transfer naar Ajax, schreven de Nederlandse kranten in die periode over hem.[10] In 1997 fungeerde Ondruš nog een half jaar als voorzitter van Slovan Bratislava.
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ Legenda Anton Ondruš oslavuje 70-ku: Keď tresol do stola, reprezentácia sa triasla od strachu Sport24.sk, 28 maart 2020
- ↑ Beckenbauerovi môžem volať, mám jeho mobil, vraví oslávenec Ondruš sportweb.pravda.sk, 27 maart 2010
- ↑ Terugblik: de zwarte bladzijde van Oranje tegen Tsjechoslowakije in 1976 NOS.nl, 7 juni 2021
- ↑ Drie favorieten voor titel Algemeen Dagblad, 19 augustus 1981
- ↑ 'Ze maken van mij een legende. Terwijl ik dat niet ben' Knack,be. 5 augustus 2009
- ↑ Gelukkige zege voor Engeland De Volkskrant, 30 november 1978
- ↑ Hetze tegen Spitz Kohn Limburgsch Dagblad, 9 oktober 1981
- ↑ Brugge is koning te rijk met Kessler Het Parool, 18 december 1982
- ↑ Leven is kiezen NRC Handelsblad, 20 december 1988
- ↑ Resultaten op Delpher.nl