Anteliasgrot
| Anteliasgrot Mugharet-el-Bileni | ||||
|---|---|---|---|---|
  | ||||
| Situering | ||||
| Land |  Libanon | |||
| Coördinaten | 33° 54′ NB, 35° 37′ OL | |||
| Dichtstbijzijnde plaats | Antelias | |||
| Informatie | ||||
| Periode | Laatpaleolithicum | |||
| Cultuur | Levantijns Aurignacien | |||
| Vondstjaar | 1836 | |||
| Vinder | Gustaf Hedenborg | |||
| ||||
De Anteliasgrot was een grote grot gelegen op 2.5 km ten oosten van Antelias, 10 km ten noordoosten van Beiroet in Libanon. De grot lag in de Nahr Antelias, niet ver van de rotsschuilplaats van Ksar Akil.
Archeologische ontdekkingen
De grot werd ontdekt door Gustaf Hedenborg in 1836. Godefroy Zumoffen deed in 1893 een opgraving en vond een Aurignacien-industrie tussen grote hoeveelheden botten en vuurstenen. Ook vond hij resten van een menselijke foetus, die echter pas in 1957 door Henri Victor Vallois werden gepubliceerd als mogelijk neolithisch van datum.[1] Henri Fleisch onderzocht het materiaal van Zumoffens opgraving opnieuw en concludeerde dat het niet alleen Aurignacien was, maar ook bewijs leverde van opeenvolgende industrieën die tot in het neolithicum aanwezig waren. Raoul Desribes groef ook op de site en vond talloze werktuigen gemaakt van been, waaronder twee harpoenen die zich nu in het Museum voor Libanese Prehistorie bevinden.
Ook Auguste Bergy deed hier een kleine opgraving, en een andere peiling werd mogelijk in 1948 gedaan door J. Franklin Ewing, die de industrie beschreef als uit de overgangstijd van het laatpaleolithicum naar het epipaleolithicum. Dirk Albert Hooijer bestudeerde de fauna uit de grot en ontdekte dat Dama en Capra overheersten.
Neolithische vondsten omvatten een lange, getande, glanzende kling. Collecties uit de grot zijn te vinden in het Musée de l'Homme in Parijs, het Museum voor Libanese Prehistorie en het Archeologisch Museum van de Amerikaanse Universiteit van Beiroet.
Vernietiging
De Antelias-grot werd in het voorjaar van 1964 met dynamiet vernietigd om steen af te graven. Lorraine Copeland en Peter J. Wescombe redden enkele afzettingen uit de grot, waaruit ze hoopten materiaal te halen voor koolstofdatering.
Zie ook
- Ksar Akil, een voormalige laatpaleolithische site ongeveer 2 km ten zuidoosten van de Anteliasgrot
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Antelias cave op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ (fr) Vandermeersch, Bernard, Les hommes fossiles de Qafzeh. Cahiers de paleontologie. Éditions du centre national de la recherche scientifique (1981). Geraadpleegd op 24 oktober 2025.