Annemarie van Gelder

Van Gelder solliciteerde tijdens haar studie als correctrice bij De Telegraaf en werd in 1979 aangesteld als leerling-journaliste bij de Pagina Vrouw. Daar interviewde ze onder meer de toenmalige voorzitter van het Europees Parlement Simone Veil. De drukke fulltimebaan liet te weinig tijd over om af te studeren en daarom nam ze begin 1980 ontslag. Na het voltooien van haar studie kreeg ze eind 1980 een baan als journaliste/redactrice bij Amstelland Pers waar ze huis-aan-huisbladen maakte. Een jaar later kwam ze in dienst van de Amro Bank als bedrijfsjournaliste bij de afdeling public relations.

Ze trouwde in 1985, ging in Schiedam wonen en kreeg haar eerste kind in december van dat jaar. Ze verliet de Amro en werd freelance journalist. Ze maakte een reportage van de geboorte van haar dochter voor Ouders van Nu, waar ze vervolgens regelmatig voor schreef. Verder schreef ze voor bladen als de Beter, Margriet, Gezondheidsnieuws, Flair en Libelle/Het rijk der vrouw. Ook schreef ze voor bedrijfsbladen en brochures van onder meer Albert Heijn, Ingenieursbureau Deerns, Procter & Gamble en VNU Media Partners.

In Friesland, waar Van Gelder in 1988 met echtgenoot en kinderen naartoe verhuisde, geeft ze cursussen creatief schrijven. Ook is ze enige tijd lid en vervolgens voorzitter van de literaire stichting 'A Propoz' die zich beijvert het lezen te stimuleren door regelmatig schrijvers uit te nodigen en te interviewen. De beide zaken prikkelden haar om het schrijven van proza opnieuw op te pakken.

Haar eerste boek De Ezelsbrug werd in 2000^[1] uitgegeven door Signatuur. In 2001 werd het bekroond met de Schaduwprijs, een literaire aanmoedigingsprijs voor het spannendste romandebuut. In 2002 en 2004 volgden nog twee romans, waarvan de laatste, De Wenskinderen, geïnspireerd werd door een periode waarin Van Gelder lesgaf op een Internationale schakelklas in Drachten. In 2005 volgde nog een jeugdboek, waarna zij haar aandacht verlegde naar dierenleed, met name in de bio-industrie. Dat leidde in 2010 tot een biografie van Harry Voss, een actievoerder die ze binnen de Partij voor de Dieren leerde kennen.

In 2005 startte Annemarie van Gelder de werkgroep Friesland van de Partij voor de Dieren. Bij de Provinciale Statenverkiezingen 2007 was ze lijsttrekker in Friesland, maar haalde onvoldoende stemmen. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2010 stond zowel zij als haar dochter op de kieslijst. In 2011 werd in Friesland een afdeling van de PvdD opgericht met Van Gelder als voorzitter. Voor de Tweede Kamerverkiezingen 2012 stond ze op de 14e plek van de kandidatenlijst. In 2023 was Van Gelder deel van het landelijke interim-bestuur van de partij.^[2]

In 2025 richtte zij samen met Pascale Plusquin en Jurgen Suurmeijer de afsplitsing Vrede voor Dieren op. Aanleiding hiervoor was het gewijzigde defensiestandpunt van de Partij voor de Dieren, waarbij men voorstander was geworden voor meer militaire investeringen. Van Gelder werd secretaris van de nieuwe partij.^[2]

• 2000 De Ezelsbrug, Signature, ISBN 9068017047
• 2002 Het Moederbeest, Uitgeverij M, ISBN 9022532615
• 2003 Dreiging aan het meer (jeugdboek), Leopold, ISBN 9025842240)
• 2004 De Wenskinderen, Sijthoff, ISBN 9024551420
• 2010 Harry Voss: Man van actie (biografie), VanGéBoek, ISBN 9090251243

• 2004 Engelchen, flieg, Goldman Verlag, ISBN 3442457092
• 2005 Die Halbschwester, Goldman Verlag, ISBN 3442457661