Annemarie Prins

Annemarie Prins
Annemarie Prins (1973)
Annemarie Prins (1973)
Algemene informatie
Volledige naam Annemarie Margaretha Prins
Geboortedatum 26 november 1932
Geboorteplaats AmsterdamBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 13 januari 2026
Overlijdensplaats AmsterdamBewerken op Wikidata
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Beroep(en) Regisseur
Acteur
(en) IMDb-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Annemarie Margaretha Prins (Amsterdam, 26 november 1932 – aldaar, 13 januari 2026) was een Nederlandse actrice, regisseuse en schrijfster.

Achtergrond

Ze was dochter van Marie Schönherr en Johannes Martinus Prins. Binnen het huwelijk van een ontheemde Duitse dienstmeisje en een hoofdingenieur bij het GEB was er weinig aandacht voor haar wonend aan het Harmoniehof waarover ze later een monoloog zou houden.[1] Haar middelbare-schoolperiode bestond uit het Barlaeus Gymnasium-A waar ze onder classicus Arnold Saalborn klassiek toneel beoefende. Daarna volgde een studie logopedie van twee jaar en een studie psychologie aan de Universiteit van Amsterdam. Die laatste brak ze af om te kunnen gaan spelen bij Puck en Arena.[2] Ze schreef zich in bij de Toneelschool aan de Marnixstraat 150. Ze had echter last van podiumangst en examenvrees en klapte tijdens de toelating dicht.[1]

Loopbaan

Prins richtte zich na het doorlopen van de toneelschool in Arnhem, waar ze wel werd aangenomen, maar ook last had van haar fobieën, op het regisseren van producties voor zowel theater als televisie en radio.[1] Ze studeerde er in 1961 af met Liesbeth Struppert. In 1965 richtte ze Theater Terzijde op, waarmee ze politiek gerichte voorstellingen maakte over onder meer de Vietnamoorlog en Spanje tijdens Franco. Ze experimenteerde met tekst en het gebruik van de menselijke stem als muziek. In 1969 hield Terzijde op te bestaan (het kwam in 1975 eenmalig terug met Schrijf aan mij, houd van mij over Belle van Zuylen). Daarna werkte Prins voor verschillende (amateur)toneelgezelschappen. Voor het Holland Festival regisseerde ze twee opera's van Peter Schat: Houdini in 1976 en Aap verslaat de knekelgeest in 1978. Prins richtte in 1985 toneelgezelschap De Salon op, waarmee ze stukken maakte op basis van Samuel Beckett die ze als haar voorbeeld beschouwde.

Vanaf de jaren negentig richtte Prins zich op acteren. Ze had grote rollen in onder meer de televisieseries Oud Geld, Wij Alexander, Duinzicht boven, Îles flottantes, Novemberlicht en Annie M.G.. In 1997 publiceerde ze de monologen Harmoniehof (zie onder) en in 2003 Pikkepoezenwals.

In 2002 verscheen haar roman Zelfbeheersing. In 2008 stond Prins centraal in een aflevering van Zomergasten. In 2012 speelde ze in het mozaïekdrama Lijn 32 de rol van de dementerende Lien Theunissen. Ze had vanaf 2017 een vaste bijrol in Het geheime dagboek van Hendrik Groen. In 2020 speelde Prins de rol van Marie-Therese in de televisieserie Papadag. Een van haar laatste producties was ‘’Over de bergen’’. Ze werkte daarbij op 91-jarige leeftijd met levenslange vriendin Sophie Kassies en jongeling regisseur Mart van Berckel. Dit onder het motto van[1]

Niet werken kan ik niet, het is mijn leven.

— Prins

Harmoniehof

In het seizoen 1997/1998 hield ze in diverse theaters de monoloog Harmoniehof. Ze schreef, regisseerde en acteerde het. Het leverde haar de Albert van Dalsumprijs van 15.000 gulden op, mede door haar grensverleggende experimenten en haar voortrekkersrol binnen het Nederlands toneel.[3] De muziek werd geschreven door Martijn Padding in een klankdecor van Frank van der Weij. De deels autobiografische monologen zouden leiden naar haar boek Zelfbeheersing.[4] Het Parool meldde in haar In Memoriam in januari 2026 dat ze een moeilijke relatie had met zowel haar ouders als de straat waaraan zij opgroeide. In al die jaren was het Harmoniehof een stille enclave in een rustige stad. Ze typeerde het als "De tijd staat hier eeuwig stil", zij zag daarin een klein voordeel in de schoonheid, maar een groot nadeel in de overdreven sociale controle. Ze had het over een gevangenis waarin ze opgroeide met tegelijkertijd de mogelijkheid via haar fantasie te ontsnappen.[1]

Prins overleed op 13 januari 2026 op 93-jarige leeftijd; ze koos daarbij zelf het tijdstip van overlijden. Ze was toen woonachtig in een seniorenwoongroep in de Silodam.[1][5]

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.