Annebeth de Vries

Annebeth de Vries
Algemene informatie
Volledige naam Annebeth Meij-de Vries
Geboren Nigtevecht, 24 februari 1976
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep Kinder- en brandwondenchirurg, hoogleraar
Bekend van Eerste hoogleraar Kinderbrandwondenzorg in Nederland
Medische informatie
Specialisme (Trauma)chirurgie
Instituten Rode Kruis Ziekenhuis (Beverwijk)
Universiteit van Amsterdam
BIG-inschrijfnummer 89056727601
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Annebeth Meij-de Vries (Nigtevecht, 24 februari 1976[1]) is een Nederlandse kinderchirurg en hoogleraar Kinderbrandwondenzorg aan de Universiteit van Amsterdam. Zij is verbonden aan het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk en geldt als de eerste hoogleraar op dit vakgebied in Nederland.[2][3]

Loopbaan

De Vries groeide op in Nigtevecht en behaalde in 1994 haar vwo-diploma aan het Comenius College in Hilversum. Datzelfde jaar begon zij aan de studie Geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens haar studie deed zij onderzoek in Sydney (Australië) en Kisumu (Kenia). Na haar co-schappen behaalde zij in 2001 haar medische graad.[1]

Na haar afstuderen werkte zij als arts-assistent chirurgie in het Ziekenhuis Hilversum (thans Tergooi ziekenhuizen) en als onderzoeker vanuit de kinderchirurgie in het Academisch Medisch Centrum (AMC), waar zij onder meer onderzoek deed naar necrotiserende enterocolitis. Vanaf 2005 combineerde zij werkzaamheden als arts-assistent chirurgie in het AMC met de opleiding tot chirurg in het Medisch Centrum Alkmaar en het VU medisch centrum.[1]

Vanaf 2006 was zij betrokken bij onderzoek naar de niet-ingedaalde testis, onder leiding van dr. W.W.M. Hack. Binnen haar opleiding differentieerde zij in de traumachirurgie (Medisch Centrum Alkmaar) en de kinderchirurgie (Kinderchirurgisch Centrum Amsterdam). In 2012 rondde zij haar opleiding tot chirurg af en promoveerde in 2013 op haar proefschrift over de behandeling van de niet-ingedaalde testis.[1][4]

Na haar promotie werkte De Vries als chef traumachirurgie bij Chirurgen Noordwest.nl en als fellow traumachirurgie in het Amsterdam UMC (2014–2015) en het Red Cross War Memorial Children’s Hospital in Kaapstad.[4] Sinds 2015 is zij kinder- en brandwondenchirurg aan het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk, waar zij tevens hoofd is van het Kinderbrandwondencentrum en projectleider van het NWDI Kennisproject.[4][5]

In oktober 2025 werd De Vries geïnterviewd door NRC, waarin zij benadrukte dat hete thee nog altijd de belangrijkste oorzaak is van brandwonden bij jonge kinderen in Nederland. Jaarlijks worden volgens haar honderd tot honderdtwintig kinderen tussen de tien en achttien maanden oud met heetwaterverbrandingen opgenomen in het ziekenhuis.[6]

Hoogleraarschap

In juli 2025 werd De Vries benoemd tot de eerste Nederlandse hoogleraar Kinderbrandwondenzorg aan de Universiteit van Amsterdam. In haar functie werkt zij samen met de drie Nederlandse (kinder)brandwondencentra in Groningen, Beverwijk en Rotterdam. Haar doel is de zorg voor kinderen met brandwonden structureel te verbeteren en het aantal brandwonden bij baby’s en jonge kinderen te verminderen.[2]

Op 9 oktober 2025 hield zij haar oratie, getiteld Zoom eens in, zoom eens uit: De kinderbrandwondenzorg in perspectief, in de Aula van de Oude Lutherse Kerk in Amsterdam. In haar rede benadrukte zij de noodzaak om zowel nationaal als internationaal kennis te delen en te leren van brandwondenzorg in lage-inkomenslanden waar de incidentie van brandwonden hoger ligt.[3]

De Vries benadrukt in haar publieke optredens het belang van preventie van brandwonden bij kinderen. Zij pleit voor eenvoudige maatregelen, zoals het afkoelen van hete thee met koud water om verbranding te voorkomen. Daarnaast wijst zij op maatschappelijke factoren: gezinnen met weinig ruimte of middelen lopen volgens haar een groter risico, terwijl bewustwordingscampagnes deze ouders vaak onvoldoende bereiken.[6][7]

NWDI project en nevenfuncties

Eind 2018 initieerde De Vries het NWDI Kennisproject (Necrotiserende Wondinfecties en Diepe Infecties), een samenwerkingsverband tussen het Amsterdam UMC en de drie Nederlandse brandwondencentra. Het project heeft als doel meer inzicht te krijgen in ernstige infecties die leiden tot uitgebreide huid- en weefselbeschadiging, en de behandeling hiervan te verbeteren.[8]

Volgens De Vries komen patiënten met dergelijke infecties regelmatig terecht in een brandwondencentrum, omdat de wonden vergelijkbaar zijn met diepe brandwonden. Binnen het project worden klinische gegevens verzameld om diagnostiek, behandeling en nazorg te optimaliseren. Het NWDI Kennisproject vormt daarmee een brug tussen infectieziektezorg en brandwondenzorg en draagt bij aan betere uitkomsten voor patiënten met ernstige huid- en weke-deleninfecties.[8]

De Vries is tevens bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Kinderchirurgie en lid van diverse beroepsverenigingen, waaronder de Nederlandse Vereniging voor Heelkunde, de Nederlandse Vereniging voor Traumachirurgie en de Nederlandse Vereniging voor Brandwondenzorg.[5]

Publicaties (selectie)

Proefschrift

  • (en) de Vries, Annebeth (2014). Testing the undescended testis. Universiteit van Amsterdam, Faculteit Geneeskunde, Amsterdam. ISBN 978-94-6108-587-0.

Artikelen

  • (en) Kemme, Frederique M., van den Berg, E. L., Meij-de Vries, A., Gigengack, R. K., Cuijpers, M. D., van Baar, M. E., Nieuwenhuis, M. K., van Zuijlen, P. P. M., van der Vlies, C. H., Bosma, E., Pijpe, A., & Dutch Burn Repository Group (2025). Trends and epidemiology of children treated in specialized burn centers in the Netherlands between 2009 and 2022. European Journal of Pediatrics 184 (1). PMID: 39745598. DOI:10.1007/s00431-024-05923-7.
  • (en) van Zoonen, Eva E., Anne-Marie C. Soek, Margriet E. van Baar, Anouk Pijpe, Marianne K. Nieuwenhuis, Kitty Stoker, Marscha M.C. Heijblom, Gerbrig C. Bijker, Carine H.M. van Schie, Annebeth Meij-de Vries (2025). Behavioural and environmental factors related to burn accidents in young children in the Netherlands; a qualitative study. Burns . ISSN:0305-4179. DOI:10.1016/j.burns.2025.107698.
  • (en) van Balen, N. I. M., M. H. Simon, M. Botman, F. W. Bloemers, L. J. Schoonmade, A. Meij-de Vries (2024). Effectiveness of prevention programmes on the rate of burn injuries in children: a systematic review. Injury Prevention 30 (1): 68–74. DOI:10.1136/ip-2022-044827.
  • de Gruijter, D. E., O. Moussa, A. Snoeks, J. Suijker, P. P. M. van Zuijlen, A. Meij-de Vries (2024). Wonden na een necrotiserende wekedeleninfectie. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 168: D8042
  • (en) Meij-de Vries, Annebeth, S. V. Lazarenko, R. J. Knol, R. W. Meijer, E. M. van der Plas, H. A. Heij (2015). The independent functioning of the orchidopexied congenital undescended testis as assessed by positron emission tomography/computed tomography. World Journal of Nuclear Medicine 14 (1): 31–35. ISSN:1450-1147. DOI:10.4103/1450-1147.150531.
  • (en) Meij-de Vries, Annebeth, Joery Goede, Laszla van der Voort, Hugo A. Heij, Robert W. Meijer, Wilfried W.M. Hack (2012). Long-term testicular position and growth of acquired undescended testis after prepubertal orchidopexy. Journal of Pediatric Surgery 47 (4): 727–735. ISSN:0022-3468. DOI:10.1016/j.jpedsurg.2011.10.073.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.