Anne Postmus

Postmus werd geboren in Surhuizum, in het oosten van Friesland. Hij schaatste in zijn jeugdjaren vaak op de bevroren Dokkumer Trekvaart. In 1970 opende in Groningen de eerste kunstijsbaan en hij meldde zich aan als lid van de ijsclub in Leek. Hij kreeg al gauw een uitnodiging voor de Groningse schaatsselectie, maar hij viel al na een jaar af. Hij kon niet goed genoeg sprinten. Als allrounder was hij niet in staat een snelle 500 meter te rijden.^[3] Postmus koos daarom in 1972 voor het marathonschaatsen. Hij begon bij de B-rijders en na een gewonnen wedstrijd promoveerde hij naar de A-categorie.

Hij nam in 1975 de boerderij van zijn vader over in Lutjegast, in Groningen aan de overzijde van de provinciegrens Hij werkte al vanaf de lagere school mee op het familiebedrijf. Postmus combineerde het schaatsen met zijn werk op de boerderij. Deze combinatie was typerend voor de generatie marathonschaatsers die hun sport grotendeels naast een regulier beroep beoefenden.^[4]

Postmus was erbij toen op 2 maart 1974 de eerste Alternatieve Elfstedentocht werd gehouden in het Noorse Lillehammer. Hij kwam als dertigste over de eindstreep.^[5] Een jaar later reisde hij opnieuw naar Lillehammer. Door het smeltende ijs kon geen volledige tocht van 200 kilometer worden gereden. De wedstrijd werd op 8 maart 1975 ingekort tot 64 kilometer. Postmus schaatste voorin mee en bereikte als vierde de finish.^[6] Bij zijn deelname op 11 februari 1984 in het Canadese Ottawa kwam Postmus met de derde plaats wel op het podium te staan.^[7]

Vier dagen voor de Elfstedentocht van 1985 werd op 17 februari de Oldambtrit verreden. Postmus won deze natuurijsklassieker over 70 kilometer in 1 uur en 48 minuten. Na een vijfde plaats in 1976 en drie achtereenvolgende vierde plaatsen in 1978, 1980 en 1982, was het nu eindelijk raak. Postmus reed halverwege de wedstrijd, na zijn stempelpost, weg uit het peloton waarna Fokko Veen en Wout de Vries hierop reageerden. Na vijftig kilometer haakte De Vries af. Het kwam aan op een sprint met Veen en Postmus toonde zich het sterkste.^[4][8] Het jaar daarna, in 1986, werd Postmus derde bij de Noorder Rondrit.^[9]

Postmus nam tweemaal deel aan de Elfstedentocht. Tijdens de Elfstedentocht in 1985 werd hij achtste, op minder dan drie minuten van winnaar Evert van Benthem.^[10]. Bij de Elfstedentocht in 1986 eindigde hij op de achttiende plaats.^[11][12] Twee jaar later, in maart 1988, stopte hij op 38-jarige leeftijd bij de A-rijders. Hij nam daarna nog een paar jaar deel aan schaatswedstrijden bij de veteranen.