Anna Krijger

Anna Krijger
Algemene informatie
Geboortedatum 1984Bewerken op Wikidata
Werk
Beroep journaliste, schrijfster, politica
Studie
School/universiteit Universiteit van Amsterdam
Politiek
Politieke partij Partij voor de Dieren
Verkiezings­deelname Tweede Kamerverkiezingen 2023, Tweede Kamerverkiezingen 2025
Religie
Religie Christendom
Persoonlijk
Woonplaats Amsterdam, Amsterdam
Talen Nederlands, Arabisch
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie bewerken.

Anna Krijger (1984) is een Nederlands journaliste en schrijfster. Sinds 2023 is ze tevens politica voor de Partij voor de Dieren (PvdD).

Krijger werkte van 2014 tot 2017 als freelance correspondent in Israël en de Palestijnse gebieden,[1] publiceerde onder meer in NRC, De Groene Amsterdammer en het Nederlands Dagblad, en is auteur van Hipsters, baarden, martelaren: ontmoetingen in Israël en Palestina (2017).[2] Later werkte zij bij dierenrechtenorganisaties en werd zij onder meer hoofd communicatie (woordvoerder) bij de Tweede Kamerfractie van de PvdD.[3]

Biografie

Krijger studeerde Arabische taal en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam en aan het Nederlands-Vlaams Instituut in Caïro. Na haar studie werkte zij in de journalistiek. Tussen 2014 en 2017 woonde en werkte zij als correspondent in Tel Aviv en Oost-Jeruzalem, van waaruit zij verslag deed van het Israëlisch-Palestijns conflict.[4] Zij schreef in die periode onder meer voor De Groene Amsterdammer en het Nederlands Dagblad, en publiceerde opiniestukken in NRC. Ook was zij als commentator te horen op NPO Radio 1.[5][6]

In oktober 2017 verscheen Krijgers non-fictiedebuut Hipsters, baarden, martelaren: ontmoetingen in Israël en Palestina (Querido), waarin zij persoonlijke verhalen bundelt van uiteenlopende Israëliërs en Palestijnen.[7][8]

In februari 2026 verschijnt haar tweede boek Geen mens meer in Gaza (Querido), waarin zij Palestijnen, Israëli’s en Nederlanders spreekt over ontmenselijking, conflict en (mede)menselijkheid in het licht van de oorlog in Gaza vanaf 2023.[9]

Krijger is christen en reflecteerde publiekelijk op geloof en vergeving in relatie tot het conflict in Israël en Palestina.[1] Ook schreef zij voor het Nederlands Dagblad een reeks columns over haar zoektocht naar een kerkelijke gemeenschap.[10]

Dierenrechtenactivisme en PvdD

Na enkele jaren in de buitenlandjournalistiek verschoof Krijgers focus naar dierenrechten. Zij werkte bij Animal Rights en trad in 2023 in dienst bij het wetenschappelijk bureau van de PvdD, de Nicolaas G. Pierson Foundation (NGPF), als medewerker communicatie, organisatie en research.[11] Rond die periode was zij hoofd communicatie/woordvoerder van de Tweede Kamerfractie van de PvdD.[3]

In 2023 stond Krijger op plaats 8 van de PvdD-kandidatenlijst bij de Tweede Kamerverkiezingen 2023; zij behaalde 9.142 voorkeurstemmen.[12][13] Voor de Tweede Kamerverkiezingen 2025 was zij kandidaat op plaats 7 en behaalde ze met 10.674 stemmen na lijsttrekker Esther Ouwehand en Kamerlid Ines Kostić de meeste voorkeurstemmen.[14] Daarnaast is zij voorgedragen als kandidaat-gemeenteraadslid in Amsterdam (plaats 4) voor de verkiezingen van 2026.[15]

Journalist en boekrecensent

Naast reportages en essays schreef Krijger recensies en opiniestukken voor verschillende media, waaronder NRC, De Groene Amsterdammer, het Nederlands Dagblad, Joop en de EO.

Bibliografie

  • Hipsters, baarden, martelaren: ontmoetingen in Israël en Palestina. Amsterdam: Querido, 2017, ISBN 9789021407814.

Electorale historie

Jaar Verkiezing Partij Positie Stemmen Uitslag Resultaat
2023 Tweede Kamerverkiezingen Partij voor de Dieren 8 (lijst) 9.142 3 zetels Niet verkozen.
2025 Tweede Kamerverkiezingen Partij voor de Dieren 7 (lijst) 10.674 3 zetels Niet verkozen.
2026 Gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam Partij voor de Dieren 4 n.n.b. n.n.b. Kandidaat.

Bron: Verkiezingsuitslagen (Kiesraad)

Persoonlijk

Krijger woont in Amsterdam en is veganist.[3]

Krijger vertelde in 2023 op Rainbowvote.nu dat zij zich identificeert onderdeel van de LHBTI+-gemeenschap, waarbij ze aangaf net zo hard te strijden voor transpersonen, als voor bijvoorbeeld dieren in de vee-industrie.[16] In een interview over kansengelijkheid benadrukte zij het belang van eerlijke welvaartsverdeling en investeringen in onderwijs, mede vanuit haar ervaring als weekend-pleegouder.[17]

Noten

  1. 1 2 Schrijver Anna Krijger over het conflict in Israël. Protestantse Kerk in Nederland (13 december 2021). Geraadpleegd op 6 oktober 2025.
  2. ↑ Anna Krijger en Elke Veldkamp. Boeken (8 oktober 2017). Geraadpleegd op 6 oktober 2025 – via VPRO.
  3. 1 2 3 Anna Krijger – Partij voor de Dieren. partijvoordedieren.nl.
  4. ↑ Een vrouw krijgt het completere verhaal. Villamedia (8 november 2017).
  5. ↑ Anna Krijger en René Peters over OPEC. NPO Radio 1 – Spraakmakers' (5 december 2019).
  6. ↑ De Digitaalstaat: Anna Krijger. NPO Radio 1 – De Taalstaat' (10 augustus 2019).
  7. ↑ Anna Krijger: ‘Als je teruggaat naar de kern, zijn mensen bang voor elkaar’. www.nd.nl (6 oktober 2017). Geraadpleegd op 19 oktober 2025.
  8. ↑ Krol, Rieuwert, Filmpje: Anna Krijger en Elke Veldkamp bij VPRO Boeken. Tzum (9 oktober 2017). Geraadpleegd op 6 oktober 2025.
  9. ↑ Geen mens meer in Gaza | Anna Krijger | 9789025320188. Goedhart Boeken. Geraadpleegd op 20 november 2025.
  10. ↑ Anna Krijger zoekt een kerk (deel 6). Nederlands Dagblad (2018).
  11. ↑ Medewerkers – NGPF (archief). Nicolaas G. Pierson Foundation (augustus 2023).
  12. ↑ Proces-verbaal van de uitslag van de Tweede Kamerverkiezing 2023. Kiesraad (1 december 2023).
  13. ↑ Model P 22-1: uitslag per kandidaat – Partij voor de Dieren. Kiesraad (1 december 2023).
  14. ↑ HvA – Het Verkiezingsdebat 2025 (deelnemer: Anna Krijger, PvdD nr. 7). Hogeschool van Amsterdam (14 oktober 2025).
  15. ↑ Partij voor de Dieren presenteert concept-kandidatenlijst gemeenteraad Amsterdam. Partij voor de Dieren Amsterdam (18 augustus 2025).
  16. ↑ Anna Krijger – Rainbowvote.NU. COC Nederland.
  17. ↑ ‘Eerlijke welvaartsverdeling… leidt tot gelijke kansen’. Week van Gelijke Kansen (JINC) (15 november 2023).
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.