Angela Mortimer

Angela Mortimer
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Geboorteplaats Plymouth
Geboortedatum 21 april 1932
Lengte 1,68 m
Overlijdensplaats Londen
Overlijdensdatum 25 augustus 2025
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld geen waarde
Profiel (en) WTA-site
Hall of Fame 1993 (en) profiel
Enkelspel
Titels 4
Hoogste positie 1e (1961)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (1958)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winst (1955)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winst (1961)
Vlag van Verenigde Staten US Open halve finale (1961)
Dubbelspel
Titels 2
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open finale (1958)
Vlag van Frankrijk Roland Garros halve finale (1955)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winst (1955)
Gemengd dubbelspel
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open finale (1958)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (1953)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon kwartfinale (1966)
Laatst bijgewerkt op: 5 juli 2015
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Florence Angela Margaret Mortimer-Barrett (Plymouth, 21 april 1932 – Londen, 25 augustus 2025) was een tennisspeelster uit het Verenigd Koninkrijk. Zij begon op vijftienjarige leeftijd met tennis.[1] Zij was actief in het internationale tennis van 1950 tot en met 1968.

Loopbaan

In het enkelspel won Mortimer drie grandslamtoernooien in haar carrière, en samen met landgenote Anne Shilcock ook het vrouwendubbelspeltoernooi van Wimbledon in 1955. Samen met Australiër Peter Newman bereikte zij de finale van het gemengd dubbelspeltoernooi van het Australian Open in 1958. Zevenmaal, verspreid over de periode 1953–1964, vertegenwoordigde zij Groot-Brittannië in de Wightman Cup – in 1960 hielp zij de Britten aan hun overwinning op de Amerikanen. Later, in de jaren 1964–1970, was zij captain van het Wightman Cup-team. Van 1967 tot en met 1970 was zij tevens captain van het Britse Fed Cup-team.[1]

De resultaten van Mortimer zijn markant te noemen omdat zij slechthorend was, waardoor zij het stuiteren van de tennisbal niet kon horen. Hierdoor had zij in theorie een achterstand ten opzichte van haar opponenten. Zijzelf beschouwde het als een voordeel, omdat zij zich beter kon concentreren.[1]

In 1962 publiceerde Mortimer haar autobiografie My Waiting Game.[1] Op 3 april 1967 trad zij in het huwelijk met John Edward Barrett.[2]

In 1993 werd Mortimer opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame.

Mortimer overleed op 25 augustus 2025 op 93-jarige leeftijd.[3][4]

Palmares

Finaleplaatsen enkelspel

nr.finaletoernooiondergrondtegenstandsterscore
gewonnen finales
1. 1955-06-05 Vlag van Frankrijk Roland Garros gravel Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Dorothy Knode 2-6, 7-5, 10-8 details
2. 1955-10-02 Vlag van Verenigde Staten WTA Berkeley hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Shirley Bloomer 4-6, 6-3, 6-4 details
3. 1958-01-27 Vlag van Australië Australian Open gras Vlag van Australië Lorraine Coghlan 6-3, 6-4 details
4. 1961-07-08 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Christine Truman 4-6, 6-4, 7-5 details
verloren finales
1. 1956-05-27 Vlag van Frankrijk Roland Garros gravel Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Althea Gibson 0-6, 10-12 details
2. 1958-07-05 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Althea Gibson 6-8, 2-6 details

Finaleplaatsen vrouwendubbelspel

nr.finaletoernooiondergrondpartnertegenstandstersscore
gewonnen finales
1. 1955-07-01 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon gras Vlag van Verenigd Koninkrijk Anne Shilcock Vlag van Verenigd Koninkrijk Shirley Bloomer
Vlag van Verenigd Koninkrijk Patricia Ward		 7-5, 6-1 details
2. 1955-10-02 Vlag van Verenigde Staten WTA Berkeley hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Angela Buxton Vlag van Verenigd Koninkrijk Shirley Bloomer
Vlag van Verenigde Staten (1912-1959) Barbara Bradley		 7-5, 6-3 details
verloren finales
1. 1958-01-27 Vlag van Australië Australian Open gras Vlag van Australië Lorraine Coghlan Vlag van Australië Mary Hawton
Vlag van Australië Thelma Coyne-Long		 5-7, 8-6, 2-6 details

Finaleplaatsen gemengd dubbelspel

nr.finaletoernooiondergrondpartnertegenstandersscore
gewonnen finales
geen
verloren finales
1. 1958-01-27 Vlag van Australië Australian Open gras Vlag van Australië Peter Newman Vlag van Australië Mary Hawton
Vlag van Australië Robert Howe		 1-6, 2-6 details
Buste van Angela Mortimer bij de All England Club, Wimbledon

Resultaten grandslamtoernooien

Legenda
g.t.geen toernooi gehouden
l.c.lagere categorie
–niet deelgenomen
Guitgeschakeld in de groepsfase
1Ruitgeschakeld in de eerste ronde
2Ruitgeschakeld in de tweede ronde
3Ruitgeschakeld in de derde ronde
4Ruitgeschakeld in de vierde ronde
KFuitgeschakeld in de kwartfinale
HFuitgeschakeld in de halve finale
Fde finale verloren
Whet toernooi gewonnen
 w-v winst/verlies-balans

Enkelspel

Toernooi195119521953195419551956195719581959196019611962
Vlag van Australië Australian Open – – – – – – – W – – – –
Vlag van Frankrijk Roland Garros – – 3R – W F – – – – – –
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 3R KF KF 2R HF 3R F KF KF W 4R
Vlag van Verenigde Staten US Open – – – – – – – – 2R – HF –

Gemengd dubbelspel

Toernooi19531958196319641965196619671968
Vlag van Australië Australian Open – F – – – – – –
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R – – – – – – –
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon – – 1R 3R 2R KF 1R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open – – – – – – – –

Vrouwendubbelspel

Toernooi1950195119521953195419551956195719581959196019611962196319641965196619671968
Vlag van Australië Australian Open – – – – – – – – F – – – – – – – – – –
Vlag van Frankrijk Roland Garros – – – KF – HF KF – – – – – – – – – – 2R –
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 2R KF HF HF W HF KF KF KF 3R 2R KF KF 3R 1R 2R 2R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.