Andries Dirk van Eck

Andries Dirk van Eck (Rumpt, gemeente Deil, 3 november 1899 – Zwolle, 29 april 1970) was een Nederlands architect en planoloog.

Hij was zoon van Hendrika Henrietta Bergman en dekker Willem Gerrit van Eck. Hijzelf was in 1927 als bouwkundig opzichter getrouwd met Adriana Hermina Uittenbogaard. Na haar overlijden in 1930 door een aanrijding, trouwde hij in 1932 met Clazina Hendrika van Driel (1894-1984). Zoon W.A. van Eck studeerde in Wageningen op tropische bosbouw en was werkzaam in Oeganda.

Van Eck kreeg een opleiding tot opzichter, architect. Hij ging werken bij de Dienst Gemeentewerken in Wageningen. Daarna werd hij adjunct-directeur bij dezelfde dienst maar dan in Beverwijk. Deze functie werd in 1932 opgevolgd door hoofd bouwkundige afdeling van de directie Wieringermeer (Zuiderzeegronden). In 1962 werd die organisatie ingepast in de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders (RIJP). Hij zou er tot zijn pensioen in 1964 blijven werken. Een van zijn laatste werken was de opbouw van bouwdorp tot dorp Swifterbant met 500 woningen, nadat hij al eerder dorpsplannen had gemaakt voor Bant, Creil, Luttelgeest, Ens en Marknesse, waarin nog duidelijk de plattegronden van dorpen uit de Wieringermeer te herkennen zijn.^[1] In 1960 voorzag hij door demografische ontwikkeling dat Zuidelijk Flevoland en Markerwaard hetzelfde karakter zou krijgen als Noord-Holland. Het niet aanleggen van die laatste gooide roet in het eten, belangrijkste centrum Lelystad haalde haar 100.000 geplande inwoners ook al niet, belangstelling ging meer naar Almere. Hij werd in 1964 opgevolgd door Frits Tellegen.

Gedurende die werkzaamheden was hij ook bezig met de benodigde heropbouw van boerderijen (schuren van schokbeton), openbare gebouwen en dorpen als gevolg van de Tweede Wereldoorlog. Al eerder had hij voor de inrichting te maken met bijvoorbeeld Koen Limperg en De 8 en Opbouw. Een aantal van Van Ecks creaties werden later gemeentelijk monument.

Bij zijn afscheid in 1964 werd er een plaquette ontworpen door Paul Koning geplaatst in Theater 't Voorhuys te Emmeloord, dat ontworpen werd door Alexander Bodon in opdracht van Van Eck. Zijn nalatenschap bevindt zich in het in 1964 opgerichte Stichting A.D. van Eck Fonds, dat bijdragen levert aan kunst in de openbare ruimte in de gemeente Noordoostpolder.

Bij overlijden was hij officier in de Orde van Oranje-Nassau. Van Eck en zijn tweede vrouw werden begraven op Algemene Begraafplaats Kranenburg te Zwolle.^[2]