André Rieu

André Rieu
André Rieu tijdens een optreden (2009)
Volledige naam	André Léon Marie Nicolas Rieu
Geboortedatum	1 oktober 1949
Geboorteplaats	Maastricht
Land	Nederland
Beroep(en)	dirigent, violist
Opleiding gevolgd aan	Conservatorium Maastricht Koninklijk Conservatorium Brussel Koninklijk Conservatorium Luik
Leermeester(s)	Jo Juda, Herman Krebbers, André Gertler
Jaren actief	1978-heden
Stijl(en)	Wals
Instrument(en)	Viool
Ensemble(s)	Johann Strauß Orchestra
Prijzen en erkenningen	Chevalier des Arts et des Lettres‎, Charlemagne Medal for European Media (2010), Honour in Gold for Services to the Republic of Austria, Goldene Stimmgabel (1998), Goldene Stimmgabel (2003), Goldene Stimmgabel (2005), Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, Klassieke Brit-prijzen, Pablo Neruda Order of Artistic and Cultural Merit (9 september 2024)[1]
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal    Klassieke muziek

André Léon Marie Nicolas Rieu (Maastricht, 1 oktober 1949) is een Nederlands orkestleider, violist, arrangeur en muziekproducent. Met zijn uitvoeringen van populaire klassieke werken verzorgt hij met zijn Johann Strauß Orchestra optredens over de hele wereld en geniet hij internationale bekendheid bij een breed publiek.

Rieu is geboren in Maastricht. Hij groeide op in een muzikale familie. Zijn vader, André Rieu sr., was dirigent van het Limburgs Symfonie Orkest en stond erop dat zijn kinderen muziek leerden spelen. De eerste pogingen van de vader om André jr. piano te leren spelen mislukten. Jr. had een bloedhekel aan dat instrument en gaf de voorkeur aan de viool welke hij leerde spelen vanaf ongeveer zijn zesde jaar. Zijn lerares was Tiny Aerts-Bakker (1935 - 2024) die vioolles gaf in Maastricht.^[2]

Na zijn eindexamen aan het Stedelijk Lyceum in Maastricht^[3] bezocht Rieu van 1968 tot 1973 de conservatoria van Luik en Maastricht, waar hij onder meer les had van Herman Krebbers.^[4] Van 1974 tot 1977 sloot hij zijn studie af aan de muziekacademie van Brussel, waar hij de "Premier Prix" behaalde.^[3] Daar ontwikkelde hij een voorliefde voor salonmuziek, vooral voor de wals.

In 1978 werd hij tweede violist in het Limburgs Symfonie Orkest. Daarnaast was hij artistiek leider van het salonorkest "I Glissandi", dat onder de naam Maastrichts Salon Orkest (MSO) bekendheid verwierf.^[3] In 1987 breidde hij zijn ensemble uit van vijf naar dertien musici en veranderde de naam in Johann Strauß Orchestra, dat zich daarna op de wals toelegde. In hetzelfde jaar werd het productiebedrijf André Rieu Productions opgericht. Een jaar later gaf Rieu met zijn orkest vijftien nieuwsjaarconcerten in Nederland, België, Luxemburg en Duitsland.^[3]

Doorbraak

De grote doorbraak kwam in 1994: de Tweede Wals uit de Suite voor Variétéorkest van Dmitri Sjostakovitsj werd een onverwacht (hit)succes (30 weken in de Mega Top 50). Sindsdien reisde Rieu de wereld rond met zijn orkest dat was uitgegroeid tot ca. 60 muzikanten, spektakels waarbij klassieke muziek, salonmuziek, operette, soundtracks en popmuziek worden gespeeld. In navolging van Strauss jr. leidt hij het orkest al vioolspelend, als Stehgeiger. Naast toerconcerten produceert Rieu specials met verschillende popgrootheden, die op tv worden uitgebracht en op dvd en online beschikbaar zijn. Zijn ensembles bestaan uit solisten en zangers.

Rieu is sinds 2002 ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Op 5 maart 2009 werd Rieu geridderd in de Franse Orde van Kunst en Letteren voor het uitdragen en populair maken van de klassieke muziek in de hele wereld, met name in Frankrijk.

In 2010 moest Rieu door een virusinfectie aan zijn evenwichtsorgaan geplande optredens in Groot-Brittannië, Ierland, Australië en Nieuw-Zeeland afzeggen.^[5]

Rieu won bij elkaar zevenmaal de Exportprijs (Conamus/Buma).

Ondanks het wereldwijde artistieke succes kende Rieu financiële tegenvallers. Zo leed het bedrijf van Rieu, André Rieu Productions, in 2008 een miljoenenverlies. Instrumenten en materialen moesten verpand worden aan de Rabobank. In dat slecht verlopen jaar moest Rieu ook zijn naam in onderpand geven aan deze bank.^[6][7]

De kaartverkoop verliep in 2009 een stuk succesvoller dan het jaar ervoor. Hij stond op de zesde plaats van bestverkopende artiesten, hiermee Britney Spears (7), Metallica (11) en Beyoncé (12) achter zich latend. Hij haalde een omzet van ruim 95,8 miljoen dollar (ruim 67 miljoen euro) en verkocht wereldwijd 834.992 kaartjes.^[8][9]

Sinds 2005 treedt Rieu jaarlijks in juli op op het Vrijthof in Maastricht, als blijk van erkentelijkheid voor zijn thuisbasis. In 2014 gaf Rieu aldaar volgens traditie zijn tiende concertreeks. De openluchtconcerten worden door tienduizenden fans van over de hele wereld bezocht.

In 2017 vierden hij en zijn Johann Strauß Orchestra het 30-jarige jubileum. Sinds dat jaar worden de concerten die Rieu op het Vrijthof geeft vanaf augustus ook in de bioscoop vertoond, zodat ook de fans die niet naar Maastricht kunnen komen deze concerten kunnen zien. Hiervoor worden tijdens de concerten in juli opnames gemaakt.

Sinds 2019 geeft hij kerstconcerten in het MECC. Hij gaf deze concerten in de jaren daarvoor in Londen, maar verhuisde naar het MECC omdat de zaal waar hij speelde als te koud werd ervaren. Ook deze concerten worden in de bioscoop vertoond.

In januari geeft hij jaarlijks twee Nieuwjaarsconcerten, één in Nederland, in de Ziggo Dome in Amsterdam en één in België, in de AFAS Dome in Antwerpen.

In 2020 en 2021 waren er zowel op het Vrijthof als in het MECC geen concerten vanwege de coronapandemie. In de bioscoop werd in deze jaren als alternatief voor de Vrijthofconcerten een film vertoond waarin een compilatie was te zien van de Vrijthofconcerten van de voorgaande jaren.

Voor de optredens in de grote zalen over de hele wereld heeft Rieu drie complete toursets die de hele wereld over reizen. Door de vele optredens per jaar is het onmogelijk dit met één tourset te realiseren. Elke tourset bevat alles om in welke venue dan ook een concert te geven: de bühne, decors, licht en geluid, instrumenten en ook de kleding behoren tot de tourset.

• 1995: Edison Publieksprijs
• 1996: World Music Award
• 1996: Dutch Export Award
• 1997: Goldene Europa
• 1997: Dutch Export Award
• 1998: World Music Award
• 1998: Dutch Export Award
• 1998: Goldene Stimmgabel
• 1999: ECHO award
• 2001: Goldene Henne
• 2001: Eremedaille van de Stad Maastricht
• 2002: Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
• 2003: Goldene Stimmgabel
• 2006: Goldene Stimmgabel
• 2008: Dutch Export Award
• 2009: Honorary Medal of the province of Limburg
• 2009: Ridder in de Franse Orde van Kunst en Letteren
• 2009: Dutch Export Award
• 2010: Médaille Charlemagne pour les Médias Européens
• 2010: Gramophone Award^[11]
• 2010: Dutch Export Award
• 2011: Classic BRIT Award for “Album of the Year”
• 2011: Dutch Export Award
• 2011: Het Grote Gouden Ereteken voor Verdienste voor de Republiek Oostenrijk
• 2012: Classic BRIT Award for “Album of the Year”
• 2013: Classic BRIT Award for “Album of the Year”
• 2016: Silver Clef Award – Classical
• 2018: The SSE Live Awards – Best Live Entertainment Show
• 2019: The Brand Laureate – Brand Personality Award
• 2023: Lid 1ste Klasse van de Khalifiyyeh-Orde van Bahrein^[12]
• 2024: Pablo Neruda-orde van artistieke en culturele verdienste van Chili^[13]

Rieu is sinds 1975 getrouwd met zijn jeugdliefde Marjorie. Ze hebben twee zonen.

• André Rieu trad op in de rust van de halve finale van de Champions League in 1995 van Ajax-Bayern München. Hij speelde het stuk The Second Waltz van de Russische componist Dmitri Sjostakovitsj.
• Rieu trad op als zichzelf in de Australische soapserie Neighbours in 2008.^[26]
• Acteur Anthony Hopkins, tevens componist, is een groot bewonderaar van Rieu en vroeg hem om een wals uit te voeren die hij in zijn jeugd had gecomponeerd, maar die nooit eerder was uitgevoerd. De eerste opvoering van And the Waltz Goes On vond plaats in 2011 in Wenen en later dat jaar speelde Rieu het stuk ook op het Vrijthof in Maastricht, in het bijzijn van Hopkins en zijn echtgenote.^[27][28]
• De naam van de Engelse (kabel/satelliet)zender Sky Arts 2, een van de kanalen van het Britse BSkyB-concern, werd tussen 30 maart en 14 april 2013 gewijzigd in Sky Arts Rieu en zond 24 uur per dag concerten en documentaires uit van André Rieu.^[29]
• Openbaarvervoerbedrijf Veolia noemde een van zijn Velios-treinen naar hem.^[30]
• Tineke Schouten persifleerde Rieu tijdens de show Top Tien als Andrea Riool.
• Rieu speelde mee in een aflevering van de politieserie Flikken Maastricht als zichzelf. In deze aflevering moest het flikkenteam een dreigende aanslag tijdens zijn Vrijthofconcerten zien te voorkomen.
• Rieu heeft voor de ingang van stadion GelreDome in Arnhem-Zuid een eigen tegel op de Walk of Fame.
• Rieu liet samen met beroemdheden uit Nederland en daarbuiten zijn handafdruk achter op een tegel op de Walk of Fame Europe, die in gedeeltes geheel werd ontmanteld.
• Rieu werd in 2018 verkozen tot Limburgse Ondernemer van het Jaar.^[31]
• Rieu kreeg op 25 oktober 2019 kort na het slot van zijn honderdste optreden op het Vrijthof door burgemeester Annemarie Penn-te Strake een plaquette aangeboden die een plaats kreeg op het Vrijthof.
• In juli 2023 trad de 15-jarige Emma Kok die eerder dat jaar het programma Ministars won, op het Vrijthof als gastartiest op met haar winnende nummer Voilà (het nummer waarmee Barbara Pravi in 2021 namens Frankrijk deelnam aan het Eurovisiesongfestival). Hiermee maakte ze een enorme indruk en het nummer ging al snel viraal.
• Rieu speelde op 27 augustus 2023 samen met zijn voltallige orkest, zangers en zangeressen het Wilhelmus, voorafgaand aan de Formule 1 Grand Prix in Zandvoort. Rieu stond samen met het orkest midden op de grid voor een uitzinnig oranjelegioen.^[32]

• Officiële website

Zie de categorie André Rieu jr. van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.