Anas al-Sharif

Daarna werkte hij, volgens onderzoek door CNN, voor een mediateam van Hamas, voordat hij correspondent voor Noord-Gaza werd voor de Qatarese televisiezender Al Jazeera.^[3][4][6] Op 7 oktober 2023 publiceerde Al-Sharif een bericht op Telegram een boodschap, waarin hij schreef "Al negen uur trekken de helden door het land, moordend en gevangennemend... Allah, Allah, hoe groot bent U." Anderhalve maand later wiste hij zijn berichten op Telegram, waaronder die over 7 oktober en over Hamas.^[7]

Hij kreeg bekendheid door zijn Arabisch- en Engelstalige verslaggeving van Gaza-Oorlog.^[5] Hij was onderdeel van een team van Reuters dat in 2024 de Pulitzerprijs won voor fotoverslaggeving van de oorlog in Gaza.^[8] In december 2024 won hij de Human Rights Defender Award van Amnesty International voor zijn werk.^[9][3]

Al-Sharif werd naar eigen zeggen vanaf november 2023 door het Israëlische leger bedreigd vanwege zijn werkzaamheden in Gaza.^[6][5][3] Naar aanleiding van de vermeende bedreigingen en beschuldigingen van Hamas-lidmaatschap van Al-Sharif uitte Irene Khan, speciaal rapporteur voor vrijheid van meningsuiting van de Verenigde Naties, in juli 2025 ernstige zorgen om de veiligheid van lokale journalisten in Gaza.^[10]

Op 10 augustus 2025 werden Al-Sharif en zijn team geliquideerd door een Israëlische luchtaanval op journalisten bij het Al-Shifaziekenhuis in Gaza-stad.^[6] Naast Al-Sharif werden ook verslaggever Mohammed Qreiqeh en cameramannen Ibrahim Zaher, Mohammed Nofal en Moamen Aliwa gedood in de aanval.^[3][4]

Volgens het Israëlische leger (IDF) had Al-Sharif nauwe banden met Hamas.^[11] Het leger publiceerde documenten waaruit dit zou blijken, waaronder een foto van Al-Sharif en Yahya Sinwar, de voormalige leider van Hamas. Volgens Telegraaf-journalist Ralph Dekkers had Al-Sharif de schijn tegen, want "hij nam selfies met terreurleider Yahya Sinwar" en zou tijdens het bloedbad op 7 oktober 2023 de ’helden’ van Hamas hebben geprezen. Ook publiceerde Israël al bijna een jaar eerder documenten die zouden bewijzen dat Al-Sharif lid was van Hamas en tijdens een terreurtraining aan zijn oog gewond was geraakt. De echtheid van de documenten valt volgens hem echter moeilijk te verifiëren. Volgens de Verenigde Naties en het Committee to Protect Journalists (CPJ) zijn er geen harde bewijzen voor zijn betrokkenheid bij terreur.^[12]

De IDF beweerde dat Al-Sharif een terreurcel van Hamas was die raket-aanvallen op Israëlische burgers en het leger organiseerde. CNN zei dat die claims niet onafhankelijk konden worden geverifieerd ^[6] en BBC zei dat Israël weinig bewijs had geproduceerd om die claim te ondersteunen.^[13] Journalisten van CNN en BBC concludeerden dat Al-Sharif voor het begin van de oorlog in Gaza onderdeel van een Hamas-mediateam was, maar dat hij via sociale media ook kritiek op Hamas had geleverd.^[6][13]

Volgens de Britse krant The Guardian was het vermeende bewijsmateriaal dat het IDF aandroeg voor Al-Sharif's banden met Hamas "niet overtuigend" en "niet geverifieerd" en het combineren van de functie van militaire commandant met regelmatige uitzendingen op televisie niet geadresseerd. De krant schreef dat een speciale eenheid binnen de IDF was belast met de taak om verslaggevers te identificeren om hen te belasteren als undercover Hamasstrijders, hen aan te vallen en internationale verontwaardiging over het doden van mediawerkers af te zwakken.^[14]

Al-Sharif zelf ontkende verbonden te zijn aan Hamas en beweerde dat het Israëlische leger meermaals contact met hem had opgenomen en hem gewaarschuwd had te stoppen met zijn werk voor Al Jazeera.^{[6][15][16][4][17]}

Het CPJ veroordeelde de Israëlische aanval als onderdeel van een patroon van gerichte aanvallen op journalisten in Gaza.^[5] Volgens het CPJ zijn de beschuldigingen van terrorisme onderdeel van een lastercampagne tegen Palestijnse journalisten.^[1][17] De aanval werd ook veroordeeld door de Nederlandse Vereniging van Journalisten,^[18][19] secretaris-generaal van de Verenigde Naties António Guterres,^[20] Amnesty International^[9] en de Britse premier Keir Starmer.^[8][21][22]

Op 12 augustus 2025 dienden de Hind Rajab Foundation (HRF) en Palestinian Centre for Human Rights (PCHR) bij het Internationaal Strafhof een aanklacht in tegen de commandanten die zij claimden te hebben geïdentificeerd als de verantwoordelijken voor de liquidatie van Al-Sharif en zijn collega's.^[23][24]