Alwin Bär

Alwin Bernard Valentijn Maria (Alwin) Bär (Ubbergen, 14 februari 1941 - 7 november 2000) was een Nederlands pianist.

In 1952, op elfjarige leeftijd, werd hij een leerling van de bekende componist en pianist Hans Osieck. Op latere leeftijd studeerde hij in Nederland bij Piet Vincent, Willem Andriessen en Ton Hartsuiker, en in het buitenland bij Vlado Perlemuter, Eduardo del Pueyo, Géza Anda en Andor Foldes.[1]

In 1962 begon zijn internationale carrière toen hij samen met een orkest het eerste pianoconcert van Chopin speelde. Daarna heeft hij met diverse nationale en internationale orkesten samengespeeld. In 1975 werd Bär winnaar van de Arnold Schoenberg Competitie. In 1999 en 2000 werden er in Kasteel Huis Berg opnames van zijn spel gemaakt. Hier speelde hij werk van Modest Moessorgski en Sergej Rachmaninov, waarvan opnames op cd verkrijgbaar zijn.

In 1962 begon zijn internationale carrière toen hij samen met een orkest het Eerste pianoconcert van Chopin speelde. Daarna heeft hij met diverse nationale en internationale orkesten samengespeeld, onder meer onder leiding van dirigenten als Bernard Haitink, Willem van Otterloo, Edo de Waart, Jean Fournet en Ken’ichirō Kobayashi. Hij gaf daarnaast talrijke solorecitals en trad veelvuldig op voor radio en televisie.

In de kamermuziek was hij actief als pianist van het Mendelssohn Trio en werkte hij samen met onder anderen hoboïst Ernest Rombout, celliste Frances-Marie Uitti, violist Lex Korff de Gidts en mezzosopraan Lucia Meeuwsen.

In 1975 werd Bär winnaar van de Arnold Schoenberg Competitie. Hij was tevens docent piano aan het Utrechts Conservatorium.

Bär stond bekend om zijn diepe verbondenheid met het laat-romantische repertoire, in het bijzonder de werken van Frédéric Chopin en Sergej Rachmaninov. Tot zijn belangrijkste opnames behoren het Pianotrio op. 15 van Bedřich Smetana en het Dumky-trio van Antonín Dvořák (1983), evenals Chopins complete Scherzi, de Fantasie op. 49, de Barcarolle op. 60 en de Berceuse op. 57 (1998), die later ook werden uitgebracht binnen de complete Chopin-uitgave van Brilliant Classics.

In 1978 verscheen onder zijn naam de lp Le Piano Romantique[2]. In 1999 en 2000 werden er in Kasteel Huis Bergh opnames van zijn spel gemaakt. Hier speelde hij werk van Modest Moessorgski en Sergej Rachmaninov, waarvan cd-uitgaven verkrijgbaar zijn. Critici prezen vooral de dramatische contrasten in zijn Chopin-vertolkingen[3], met name in de Scherzi.

Alwin Bär overleed in Amersfoort op 59-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersentumor.[4]

Zie ook

Referenties

  1. Alwin Bär 8 maart 1992, AGA Zaal, Beurs van Berlage, Amsterdam. Concertzender. Gearchiveerd op 2 november 2019.
  2. Le Piano Romantique (LP, Fidelio, 1978), LastDodo. Geraadpleegd op 26 augustus 2025.
  3. Review van de Chopin Edition (Brilliant Classics), MusicWeb International, 2002. Geraadpleegd op 26 augustus 2025.
  4. Pianist Alwin Bär overleden, NRC Handelsblad, 9 november 2000. Geraadpleegd op 26 augustus 2025.