Alvin Langdon Coburn

Alvin Langdon Coburn
Persoonsgegevens
Geboren	Boston, 11 juni 1882
Overleden	Rhos-on-Sea, 23 november 1966
Opleiding en beroep
Leermeester(s)	Fred Holland Day
Beroep	fotograaf
Werkveld(en)	fotografie
Oriënterende gegevens
Rechten	oeuvre auteursrechtelijk beschermd
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	Photo-Secession
Archieflocatie(s)	Nationale Bibliotheek van Wales
Werken in collectie	Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, Art Institute of Chicago, Nelson-Atkins Museum of Art, Tate, National Gallery of Victoria, National Gallery of Art, National Gallery of Canada, Städel Museum, Kunstinstituut van Minneapolis, Museum of Modern Art, Metropolitan Museum of Art, Victoria and Albert Museum, San Francisco Museum of Modern Art, Stedelijk Museum Amsterdam, Ackland-kunstmuseum, Harry Ransom-centrum, Ashmolean Museum, J. Paul Getty-museum, fotocollectie van de Openbare Bibliotheek van New York
Links
	RKD-profiel
	Media op Wikimedia Commons
Portaal	Kunst & Cultuur

Alvin Langdon Coburn (Boston, 11 juni 1882 - Rhos-on-Sea, Colwyn Bay, Noord-Wales, 23 november 1966) was een Amerikaans-Brits fotograaf. In 1907 werd hij door Bernard Shaw "de grootste fotograaf ter wereld" genoemd.^[9]

Leven en werk

Langdon Coburn begon al op achtjarige leeftijd te fotograferen en had in 1898 zijn eerste expositie. Hij werd in 1902 lid van de door Alfred Stieglitz gestarte fotoclub “Photo-Secession”, en een jaar later ook van haar Engelse tegenhanger “Linked Ring”. Vanaf 1904 verschenen de eerste foto’s van Langdon Coburn in Steiglitz’ bekende fototijdschrift ‘Camera Work’. Hij reisde veel, verbleef tussen 1899 en 1912 veelvuldig in Europa, en fotografeerde landschappen en stadsgezichten, met name ook in Londen. Het meest bekend werd hij echter door een serie portretten van bekende personen, vooral van schrijvers, later gepubliceerd onder de titel Men of Mark (1913).

In 1912 vestigde Langdon Coburn zich in Engeland en sloot zich (mede onder invloed van zijn vriend Ezra Pound) aan bij de avant-gardistische Vorticisten-beweging. In deze periode schakelde hij over naar de abstracte fotografie, door hem zelf “vortographiën” genoemd.

Tussen het begin van de twintigste eeuw en de vroege jaren twintig schiep Langdon Coburn een enorm fotografisch oeuvre, waarmee hij een belangrijke bijdrage leverde aan de ontwikkeling en erkenning van de kunstfotografie. Zijn werk valt op door het gebruik van de fotogravure-techniek, welke als kenmerkend wordt beschouwd voor het Picturalisme, waarvan hij naast Stieglitz als een van de grondleggers wordt beschouwd.

In de jaren zestig droeg Langdon Coburn een groot deel van zijn fotoarchief over aan het George Eastman House in New York, waar veel van zijn werk te zien is.