Alqosh
Plaats in Irak  | |||
|---|---|---|---|
  | |||
| Coördinaten | 36° 43′ NB, 43° 5′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Inwoners (2020) |
4.600 | ||
| Website | www | ||
| Foto('s) | |||
 | |||
| Ingangsbord van Alqosh | |||
| |||
Alqosh (Aramees: ܐܲܠܩܘܿܫ, Arabisch: ألقوش) is een plaats in de Vlakte van Nineve in het noorden van Irak. Het dorp ligt in het district Tel Kaif van het gouvernement Nineveh, ongeveer 45 kilometer ten noorden van Mosoel.[1]
De inwoners van Alqosh zijn overwegend Arameeërs/Assyriërs die sinds de 18e eeuw voornamelijk behoren tot de Chaldeeuws-Katholieke Kerk.[2] Tijdens de IJzertijd maakte de vlakte van Alqosh deel uit van het kleine koninkrijk Qumāne, dat later werd ingelijfd door het Assyrische Rijk.[3]
Bezienswaardigheden
Alqosh ligt aan de voet van de berg Ṭūrəd-‘Alquš (“berg van Alqosh”). In de omgeving bevinden zich verschillende grotten met traditionele namen, waaronder kahfa smōqa (“de rode grot”), guppəd-māya (“de watergrot”) en guppəd-saṭāna (“de grot van Satan”).[4]
Achter de berg ligt de oude nederzetting Bezqin (Syrisch: ܒܙܩܝܢ, bizqīn), waar zich resten bevinden van een voormalig Syrisch-orthodox klooster dat mogelijk oorspronkelijk behoorde tot de Kerk van het Oosten.[5] Het klooster werd verlaten na de Genocide van Simele in 1933 en raakte daarna grotendeels in verval.[6]
Zie ook
- ↑ Thomas A. Carlson, “Alqosh – ܐܠܩܘܫ” in The Syriac Gazetteer, 7 juni 2014, syriaca.org/place/19.
- ↑ Aboona, Hirmis. Assyrians, Kurds, and Ottomans: Intercommunal Relations on the Periphery of the Ottoman Empire. Cambria Press, 2008, p. 36.
- ↑ K. Radner, "Between a Rock and a Hard Place: Muṣaṣir, Kumme, Ukku and Šubria – the Buffer States between Assyria and Urarṭu," in: S. Kroll et al. (eds.), Biainili-Urartu. The Proceedings of the Symposium held in Munich 12–14 October 2007, Peeters, 2012: 243–264.
- ↑ Eleanor Coghill, The Neo-Aramaic Dialect of Alqosh, 2003, p. 2.
- ↑ J.P. Margoliouth, Supplement to the Thesaurus Syriacus, Gorgias Press, 1927, p. 52.
- ↑ Latif Pola, “بحث تصحيح الفاظ لبعض المواقع القديمة في القوش واخراج معانيها,” خورنة القوش, 2015.