Allognathosuchus

Allognathosuchus Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Eoceen
Allognathosuchus gracilis
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren) Stam: Chordata (Chordadieren) Klasse: Reptilia (Reptielen) Onderklasse: Diapsida Infraklasse: Archosauromorpha Superorde: Crocodylomorpha Orde: Crocodilia Familie: Alligatoridae Onderfamilie: Alligatorinae
Geslacht
Allognathosuchus Mook, 1921
Typesoort
Diplocynodus polyodon
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Portaal    Biologie Herpetologie

Allognathosuchus^[1] (betekent 'andere kaakkrokodil') is een geslacht van uitgestorven alligatorine krokodilachtigen uit het Eoceen met een gecompliceerde taxonomische geschiedenis. Het werd benoemd in 1921.

De typesoort Diplocynodus polyodon werd in 1873 benoemd door Edward Drinker Cope. De soortaanduiding betekent 'veeltand' in het Grieks. In 1921 werd dit door Charles Craig Mook hernoemd tot Allognathosuchus polyodon. De geslachtsnaam betekent 'anderekaakkrokodil'. Het holotype, USNM 4112, een linkeronderkaak, komt uit het Bridger-formatie uit het Eoceen van Wyoming; het is gebaseerd op fossielen, zoals de schedel AMNH 6049, die moeilijk te onderscheiden zijn van andere alligatoriden uit het Paleogeen.

Cope benoemde in 1873 ook een Crocodilus heterodon, de 'andertand', gebaseerd op specimen UNM 4115. Deze werd in 1921 door Mook hernoemd tot een Allognathosuchus heterodon. De soort komt uit de Wasatch-formatie uit het Eoceen van Wyoming.

Allognathosuchus wartheni werd in 1925 benoemd door Ermine Cowles Case. Het holotype is UMMP 8923, een schedel met onderkaken gevonden in 1924. Case gaf niet aan naar wie de soortaanduiding verwijst.^[2] Het komt uit de Wildwoodformatie uit het Eoceen (ook bekend als de Wildwood alligatoride en mogelijk twee soorten).

Allognathosuchus woutersi, die mogelijk tot Diplocynodon behoort, is uit het Vroeg-Eoceen van België. De soort werd in 1985 benoemd door Eric Buffetaut. De soortaanduiding eert Georges Wouters. Het specimen komt uit Dormaal.

Allognathosuchus polyodon, Allognathosuchus heterodon en Allognathosuchus wartheni overspannen de North American land mammal ages uit het Clarkforkian, Wasatchian en Bridgerian.

Verschillende andere geslachten en soorten werden eerder toegewezen aan Allognathosuchus, waardoor het een potentieel stratigrafisch bereik van het Laat-Krijt-Oligoceen en een geografisch bereik dat Noord-Amerika, Europa en Afrika beslaat. Christopher Brochu beoordeelde het geslacht in 2004 en in het licht van het fragmentarische karakter van de verschillende overblijfselen van de betrokken soorten, adviseerde hij een terughoudend gebruik van het geslacht. Hij sloot Albertochampsa langstoni, Arambourgia gaudryi en Wannaganosuchus brachymanus uit van Allognathosuchus, en liet Hassiacosuchus en Navajosuchus die als synoniemen van Allognathosuchus waren beschouwd nadat hij ontdekte dat ze geen groep met Allognathosuchus polyodon vormden met uitsluiting van andere alligatorinen. Chrysochampsa wordt ook niet meer als een Allognathosuchus mlynarskii beschouwd.

Allognathosuchus was een middelgroot roofdier tot honderdvijftig centimeter lang. Deze alligatorine staat bekend om zijn stevige kaken en bolle tanden, te vinden aan de achterkant van de tandenrij in de boven- en onderkaak. Deze aanpassingen zijn in het verleden geïnterpreteerd als zijnde voor het vermalen van mollusken, dus een durofage levenswijze. Losse bolvormige tanden worden vaak toegewezen aan dit geslacht, hoewel dergelijke tanden bekend zijn van andere crocodyliforme lijnen.

Recente studies hebben consequent Allognathosuchus polyodon en Allognathosuchus wartheni als leden van Alligatorinae gevonden, hoewel hun relatieve plaatsing wordt betwist, zoals blijkt uit de onderstaande cladogrammen.

Cladogram uit de in 2018 door Bona et alii gepubliceerde studie:

Cladogram uit de in 2019 door Massonne et alii gepubliceerde studie:

Cladogram uit de in 2020 door Cossette & Brochu gepubliceerde studie: