Alfred Cornu

Alfred Cornu werd opgeleid aan de École polytechnique en de École des mines. In 1867 werd hij benoemd tot hoogleraar natuurkunde aan de École polytechnique, een functie die hij tot zijn dood vervulde.

In 1878 verrichtte Cornu de tot dan toe nauwkeurigste meting van de lichtsnelheid: 299.990 kilometer per seconde. Hiervoor verbeterde hij de methode van Hippolyte Fizeau uit de jaren 1840 en maakte hij gebruik van verbeterde meetapparatuur. Voor deze prestatie werd hij toegelaten tot de Franse Academie van Wetenschappen en ontving hij de Prix La Caze en de Rumford Medal van de Royal Society.

Cornu verrichtte een fotografische studie van ultraviolette straling en ontwikkelde een grafische benadering voor het berekenen van lichtintensiteiten in Fresnel-diffractie, bekend als de Cornu-spiraal. Hij hield zich tevens bezig met de relatie tussen elektriciteit en optica en met de verklaring van weersverschijnselen.

Cornu speelde een belangrijke rol bij de oprichting van het Observatorium van Nice en werd in 1886 verbonden aan het Bureau des longitudes. Hij ontving verschillende onderscheidingen, waaronder een eredoctoraat van de Universiteit van Cambridge in 1899.