Alexandre Di Gregorio

Alexandre Di Gregorio
Persoonlijke informatie
Geboortedatum	12 februari 1980
Geboorteplaats	Luik, België
Positie	Rechtsbuiten
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2023
Huidige club	KSK Tongeren
Functie	Hoofdtrainer
Jeugd
1987–1990 1990–1991 1991–1995 1995–1996 RFC de Liège FC Templiers RFC de Liège RFC Seraing
Senioren
Seizoen Club W 0(G) 1996–1999 1999–2002 2000 2002–2004 2004–2007 2007–2010 2010–2011 2011–2012 2012–2013 2013–2014 2014–2015 2015–2017 2017–2018 2018–2023 RTFC de Liège KRC Genk → CS Visé Sporting Charleroi Antwerp FC RKC Waalwijk Antwerp FC KVK Tienen Eendracht Aalst RCS Verviétois R. Sprimont CS FC Tilleur KFC Heur-Tongeren RFCU La Calamine 600(3)
Interlands
1997–1998 1998–1999 2001 België –18 België –19 België –21 1500(8) 1000(2) 200(0)
Getrainde teams
2019–2023 2023–2024 2024– RFCU La Calamine (speler-tr.) RFCU La Calamine KSK Tongeren
Portaal    Voetbal

Alexandre Di Gregorio (Luik, 12 februari 1980) is een Belgisch voetbalcoach en voormalig voetballer.

Di Gregorio stapte na het verdwijnen van RFC Seraing over naar R. Tilleur FC de Liège, waar hij als tiener in de eerste ploeg debuteerde. In het voorjaar van 1999 verbrak hij er zijn contract omdat de club zijn verplichtingen niet nakwam. Di Gregorio vond onderdak bij KRC Genk, waar Jos Heyligen hem in de supercupwedstrijd tegen Lierse SK (1-3-nederlaag) liet invallen.^[1] In de tweede helft van het seizoen 1999/00 leende Genk hem uit aan tweedeklasser CS Visé.^[2]

Op 3 februari 2001 maakte Di Gregorio, die in januari 2001 met de A-kern mee op winterstage trok, zijn debuut op het hoogste niveau: Pierre Denier liet hem die dag invallen in de 5-0-nederlaag tegen KVC Westerlo.^[3][4] Op 14 april 2001 kreeg hij tegen Excelsior Moeskroen zijn eerste basisplaats in Eerste klasse en opende hij al vroeg in de wedstrijd zijn doelpuntenrekening voor de club.^[5] In de twee daaropvolgende weken was Di Gregorio tegen respectievelijk KSC Lokeren en Standard Luik opnieuw telkens goed voor een doelpunt.^[6][7]

De doorbraak van Di Gregorio bij Genk bleef uit, waarop de club hem in december 2001 op definitieve basis liet vertrekken naar Sporting Charleroi. Na tweeënhalf seizoen verhuisde de aanvaller naar het pas naar Tweede klasse gedegradeerde Antwerp FC. Na drie seizoenen bij Antwerp versierde Di Gregorio een buitenlandse transfer naar het pas naar de Eerste divisie degradeerde RKC Waalwijk.^[8] In het seizoen 2008/09 dwong RKC promotie af naar de Eredivisie, al was de inbreng van Di Gregorio daar door blessureleed gering in.^[9]

In de zomer van 2010 keerde Di Gregorio terug naar Antwerp FC.^[10] Nadien speelde hij in eigen land nog voor KVK Tienen, Eendracht Aalst, RCS Verviétois, R. Sprimont Comblain Sport, FC Tilleur,KFC Heur-Tongeren en RFCU La Calamine.^[11] Bij La Calamine was hij in het seizoen 2018/19 naast speler ook assistent-trainer.^[12] Een jaar later werd hij er speler-trainer.^[13] In 2023 zette Di Gregorio een punt achter zijn spelerscarrière.^[14]

Di Gregorio was in het seizoen 2017/18, toen hij als speler nog actief was bij KFC Heur-Tongeren, werkzaam als assistent-trainer bij de U17 en U19 van KAS Eupen. Toen hij in 2018 overstapte naar RFC Union La Calamine, werd hij naast speler ook assistent-trainer bij de club.^[12] Na het vertrek van Serge Sarlette in 2019 werd Di Gregorio speler-trainer bij La Calamine, dat in het seizoen 2018/19 naar Eerste provinciale was gedegradeerd. In 2022 leidde Di Gregorio de club weer naar de nationale reeksen. In 2023 volgde zelfs een tweede promotie op rij. Dat jaar zette Di Gregorio ook een punt achter zijn spelerscarrière en richtte hij zich definitief op het trainerschap.^[14]

In februari 2024 stapte Di Gregorio over naar KSK Tongeren.^[15]