Alexandre Cabanel

Alexandre Cabanel
Zelfportret (1852)
Persoonsgegevens
Geboren	28 september 1823
Overleden	23 januari 1889
Geboorteland	Frankrijk
Begraafplaats	cemetery Saint-Lazare (Montpellier)
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	École nationale supérieure des beaux-arts (1840; 1845), Franse Academie in Rome (1846; 1850)[1]
Leermeester	François-Édouard Picot, Charles Paulin Francois Matet
Beroep	Kunstschilder
Werkveld	schilderkunst
Oriënterende gegevens
Leerling(en)	François Lafon, Pierre Auguste Cot, Raphaël Collin, Fernand Cormon, Ludovic Napoléon Lepic, Pascal Dagnan-Bouveret, Louis-Robert Carrier-Belleuse, Pierre Carrier-Belleuse, Joseph Roger Jourdain, Alexandre Bertin, Henri Eugène Delacroix, Pharaon de Winter, Émile Jean Sulpis, Charles-Edmond Daux, Émile Betsellère, Antoine Calbet, Georges Haquette, Eugène Damas, Rodolphe Julian, Laurent Lucien Gsell, Benoit Benoni-Auran, Emile Jules Pichot, Charles Lucien Léandre, Charles Huot, Théobald Chartran, Henri Gervex, Louis Auguste Albert Paul, Marcel Rieder, Léon Couturier, Lionel Royer, Henri Adolphe Laissement, Alfred Guillou, Adolphe Barnoin, Camille Barnoin, Henri Georges Caïus Morisset, J. Barles, Michel Maximilien Leenhardt, Alexandre Le Bihan, Artur Loureiro, Jules Monge, Numa Marzocchi de Bellucci, Louis François Léon Gautier, Georges Roussin, Charles Clément Calderon
Stijl	neoclassicisme, academisme
Bekende werken	De geboorte van Venus, Cleopatra laat gif proeven door ter dood veroordeelde gevangenen
Werklocatie	Parijs
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	Académie des Beaux-Arts
Prijzen en erkenningen	Commandeur in het Legioen van Eer (1884), Prix de Rome, Orde van Verdienste van de Heilige Michaël (1867)
RKD-profiel
Portaal    Kunst & Cultuur

Alexandre Cabanel (Montpellier, 28 september 1823 – Parijs, 23 januari 1889) was een Franse schilder.

Cabanel werd geboren te Montpellier in het departement Hérault. Hij schilderde historische, klassieke en religieuze taferelen in de academische stijl, en was ook een bekende portretschilder. Cabanel is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de zogenaamde art pompier. Hij was ook de favoriete schilder van keizer Napoleon III.

Op zeventienjarige leeftijd ging hij les volgen aan de École des Beaux-Arts in Parijs. Cabanel studeerde bij François-Édouard Picot en stelde voor de eerste keer tentoon op het Parijse salon van 1844. In 1845 won hij de tweede prijs van Rome, op 22-jarige leeftijd. Cabanel werd verkozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts in 1863, en werd in datzelfde jaar aangesteld tot professor aan de École des Beaux Arts.

Cabanel won de Grande Médaille d'Honneur op de Salons van 1865, 1867, en 1878.

Hij had uitstekende connecties met het Parijse salon. Hij mocht regelmatig zetelen in de jury, en honderden van zijn leerlingen konden op het salon tentoonstellen. Toen hij samen met William-Adolphe Bouguereau weigerde om een aantal kunstenaars toe te laten, waaronder Édouard Manet, leidde dit tot de oprichting van de Salon des Refusés.

Zijn schilderij De geboorte van Venus uit 1863 is een van de meest bekende voorbeelden van de academische schilderkunst. Dit werk was gebaseerd op een mythe over de godin Venus. Het werk werd aangekocht door keizer Napoleon III terwijl een kleinere kopie van het werk, geschilderd in 1875 voor een Amerikaanse bankier, is te bezichtigen in New York in het Metropolitan Museum of Art.

Cabanel had veel leerlingen, waaronder:

• La Mort de Moise (1851), Dahesh Museum of Art, New York.
• Louis XIII et Richelieu (1856), Palais du Luxembourg, Parijs.
• Nymphe et Satyre (1860), privéverzameling.
• La Naissance de Vénus (1863), Musée d'Orsay, Parijs.
• La Mort de Françoise de Rimini et de Paolo Malatesta (1870), Musée d'Orsay, Parijs.
• La Comtesse de Keller (1873), Musée d'Orsay, Parijs.
• Phèdre (1880), Musée Fabre, Montpellier.
• Ophélie (1883), privéverzameling.
• Ruth glanant dans les champs de Booz, (1886), Musée Garinet, Châlons-en-Champagne.
• Cleopatra laat gif proeven door ter dood veroordeelde gevangenen (1887), Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, Antwerpen.
• Ève après la chute, privéverzameling.
• Adam et Ève chassés du Paradis, privéverzameling.
• La vie de saint Louis, Pantheon van Parijs

• 
  La mort de Françoise de Rimini et de Paolo Malatesta (1870)
• 
  Harmonie (1877)
• 
  La fille de Jephté (1879)
• 
  Ophélie (1883)
• 
  Albaydé (1884)
• 
  Cleopatra laat gif proeven door ter dood veroordeelde gevangenen (1887)
• 
  Écho (1874)

Zie de categorie Alexandre Cabanel van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

1. ↑ AGORHA; geraadpleegd op: 1 april 2019; AGORHA-identificatiecode: 56dfe29d-c9ae-4292-9578-6ef72b921bc9.