Alexander Bustamante

Alexander Bustamante
Algemeen
Volledige naam	William Alexander Clarke Bustamante
Geboortedatum	24 februari 1884
Geboorteplaats	Hanover
Overlijdensdatum	6 augustus 1977
Overlijdensplaats	Irish Town, Saint Andrew
Land	Jamaica
Opvolger	Donald Sangster
Partij	People's National Party
Portaal    Politiek

William Alexander Clarke Bustamante (Blenheim^[1], Hanover (Jamaica), 24 februari 1884 – Irish Town (Jamaica), 6 augustus 1977) was een Jamaicaans vakbondsleider en politicus van de Jamaica Labour Party (JLP). Hij was de eerste premier van het in 1962 onafhankelijk geworden land.

Bustamante werd geboren als William Alexander Clarke, maar liet in 1944 officieel Bustamante aan zijn naam toevoegen. Dit als eerbetoon aan een Spaanse scheepskapitein die hij eerder in zijn leven had ontmoet. Bustamante heeft tussen 1903 en 1933 in verschillende landen van Centraal- en Zuid-Amerika verbleven.

Bustamante ("Busta") werd na zijn terugkeer in Jamaica een van de voorvechters van onafhankelijkheid. Hij sloot zich aan bij de eerste vakbond, de Jamaica Workers' Union. Bij de grote stakingen en onlusten die in 1938 vanwege de slechte economische situatie en onvrede onder de (zwarte) arbeidersklasse uitbraken op het eiland, trad Bustamante op als woordvoerder van de stakers. In 1940 werd hij door het Engelse koloniale bewind 17 maanden gevangen gezet wegens subversiviteit. Na zijn vrijlating richtte hij in 1943 zijn eigen vakbond op, de Bustamante Industrial Trade Union, en in 1944 de aan deze bond gelieerde politieke partij, de Jamaica Labour Party (JLP).

De eerste verkiezingen in Jamaica met algemeen kiesrecht werden in 1944 door Bustamante gewonnen. De werkelijke macht bleef echter voorbehouden aan de Britse gouverneur met een uitvoerende raad. Pas in 1953 kwam er een nieuwe constitutie met een premier en ministers die werkelijk macht kregen.

In 1958 werd Jamaica onderdeel van de West-Indische Federatie, een staatsverband waar Bustamante in het begin een voorstander van was. Binnen deze federatie waren conflicten en Bustamante met zijn JLP werden pleitbezorger voor het uittreden van Jamaica. Bij een referendum hierover in 1961 werd deze mening door de meerderheid van de Jamaicanen (54%) gesteund. De verkiezingen begin 1962 werden door de JLP gewonnen en Bustamante werd de eerste premier van Jamaica als onafhankelijk land. Na een hartinfarct in 1965 berustte de werkelijke leiding van het land bij zijn vice-premier Donald Sangster. De verkiezingen in 1967 werden nog door Bustamante gewonnen. Hij zag echter af van een nieuwe termijn en Donald Sangster werd benoemd tot eerste minister.

Alexander Bustamante en zijn neef en politieke rivaal Norman Manley worden beschouwd als de grote pleitbezorgers van de onafhankelijkheid van Jamaica. De door hun opgerichte politieke partijen JLP en PNP besturen tot op de dag van vandaag het eiland.^[2][3]

In 1969 kreeg Alexander Bustamante de hoogste Jamaicaanse onderscheiding, de Orde van de Nationale Held. Bustamante is de enige van de zeven hiermee onderscheiden Jamaicanen die deze nog bij leven hebben gekregen.