Albugo

Albugo
Witte roest op blad van dagbloem.
Taxonomische indeling
Rijk: Protista (Protisten) Stam: Heterokontophyta Klasse: Oomycetes (waterschimmels) Orde: Albuginales Familie: Albuginaceae
Familie
Albugo
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Albugo op Wikispecies
Portaal    Biologie

Albugo is een geslacht uit de klasse van de Waterschimmels ook wel Oomycota, Oomycetes of Peronosporomycetes genoemd. Het zijn geen echte Schimmels die tot een totaal andere clade, de Opisthokonta behoren. Over de taxonomie van dit geslacht is geen consensus. Albugo wordt hier ingedeeld in de orde van de Albuginales en de familie Albuginaceae.

Deze waterschimmel veroorzaakt witte roest of witte blaarziekten in de bovengrondse delen van planten. Hoewel deze waterschimmels veel soorten planten aantasten, is het schadelijke effect beperkt tot enkele landbouwgewassen, waaronder bieten, diverse soorten kool (zoals spruitjes, Chinese kool, bloemkool, boerenkool, radijs en raapzaad), mierikswortel, schorseneren, spinazie, zoete aardappel en waterkers.

Plantenziekten met witte roest zijn lastig te onderscheiden van andere schimmelachtige ziekteverwekkers. De symptomen van witte roest, veroorzaakt door Albugo-soorten, betreffen meestal gele laesies op het bovenste bladoppervlak en witte puisten aan de onderkant van het blad. Deze ziekteverwekker wordt verspreid door wind, water en insecten. Witte roest is een belangrijke economische ziekte, die ernstige oogstverliezen veroorzaakt als ze niet onder controle wordt gehouden. In een enkel gewas kan witte roest geremd worden door middel van een zaaizaadbehandeling.

Witte roest is een obligate parasiet. Dit betekent dat het een levende gastheer nodig heeft om te groeien en zich voort te planten. De Albuginaceae planten zich voort door zowel geslachtelijke sporen (oösporen genaamd) als ongeslachtelijke geproduceerde sporen (sporangia genoemd). De dikwandige oösporen zijn de belangrijkste overwinteringsstructuren, maar het mycelium kan ook overleven in omstandigheden, waarin het geïnfecteerde plantmateriaal in de winter niet wordt vernietigd. In het voorjaar ontkiemen de oösporen en die produceren sporangia op korte stengels (sporangioforen). Die sporangioforen staan zo dicht opeengepakt in het blad dat de epidermis scheurt en zij vervolgens door de wind kunnen worden verspreid. De vrijgemaakte sporangia kunnen direct ontkiemen met een kiembuis. Ze kunnen ook beginnen met het produceren van beweeglijke zoösporen. Deze zoösporen zwemmen vervolgens naar een geschikte plek en produceren daar een kiembuis (net als de sporangioforen) die via de huidmondjes binnendringen. Wanneer de waterschimmel met succes de waardplant is binnengedrongen, groeit hij en blijft hij zich voortplanten.

De kans op infecties is het grootst onder koele, vochtige omstandigheden in het voorjaar en de herfst.. Albugo is zeer temperatuurgevoelig, met een optimaal temperatuurbereik voor infectie tussen 13 tot 25° C. Buiten dit temperatuurbereik is de kans op kieming en infectie aanzienlijk lager. Lichte regenval of langdurige irrigatie is ook ideaal voor de ontwikkeling van ziekten. Bladoppervlakken moeten minimaal twee tot drie uur nat blijven voor een succesvolle infectie. Witte roest komt wereldwijd voor en is in staat om verschillende weersomstandigheden te overleven.

Witte roest kan een verwoestende ziekte zijn voor veel belangrijke landbouwgewassen over de hele wereld. Opbrengstverliezen tot 20 procent zijn gedocumenteerd over percelen met koolzaad. Vooral voor gewassen uit de familie Brassicaceae zijn hiervoor gevoelig.

• Albugo candida
• Albugo capparidis
• Albugo capparis
• Albugo caryophyllacearum
• Albugo chardoni
• Albugo evolvuli
• Albugo gomphrenae
• Albugo hesleri
• Albugo hohenheimia
• Albugo ipomoeae-panduratae
• Albugo laibachii
• Albugo leimonios
• Albugo lepidii
• Albugo lepigoni
• Albugo mauginii
• Albugo occidentalis
• Albugo resedae
• Albugo rorippae
• Albugo trianthemae
• Albugo tropica