Albert Van Dyck

Albert Van Dyck
Getekend zelfportret, 1929, Prentenkabinet van de KBR, F 7629
Getekend zelfportret, 1929, Prentenkabinet van de KBR, F 7629
Persoonsgegevens
Geboren Turnhout, 25 mei 1902Bewerken op Wikidata
Overleden Antwerpen, 27 maart 1951Bewerken op Wikidata
Opleiding en beroep
Beroep kunstschilder[1]Bewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Archieflocatie Letterenhuis[2]Bewerken op Wikidata
RKD-profiel
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Albert Van Dyck (Turnhout, 25 mei 1902Antwerpen, 27 maart 1951) was een Vlaamse schilder.

Toen Van Dyck begon als kunstenaar, was het Vlaamse expressionisme de gezaghebbende stroming in de Vlaamse kunstwereld. Evenals War van Overstraeten, Albert Dasnoy, Jozef Vinck en Marcel Stobbaerts vond Van Dyck het expressionisme té buitensporig. Met zijn luministische en picturale stijl zette hij zich hiertegen volledig af. De afgebeelde onderwerpen betreffen meestal het kind en het schrale Kempense landschap, rond Kasterlee en Schilde waar hij verbleef. De toenmalige critici omschreven dergelijke kunst als animisme.

Van Dyck kreeg zijn artistieke vorming aan de Academie en aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen, onder de docenten Isidoor Opsomer, Albert Ciamberlani en Jules De Bruycker. In 1932 richtte hij een eigen Academie op te Antwerpen. Hij had onder andere Jan Vaerten als leerling. In 1949 werd hij professor in het tekenen aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten.

In Schilde werd in 1997 het Museum Albert Van Dyck geopend.

Literatuur

  • JL. De Belder, F. Naeyaert en R. De Smedt (1978). Albert Van Dyck.
  • Fernand Naeyaert (1991). Denkend aan Albert Van Dyck.
  • Peter De Laet en Dirk Van Duyse (2014). Meesters & leerling : Ciamberlani, Opsomer & Van Dyck.
Zie de categorie Albert Van Dyck van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.