Alain Zenner

Zenner studeerde in 1968 af als doctor in de rechten aan de Universiteit Gent en behaalde in 1969 een master in vergelijkend recht aan de Chicago University Law School in de Verenigde Staten van Amerika. In 1984 behaalde hij nog een postgraduaat in het management aan de Handelsschool Solvay van de ULB.

Hij startte zijn beroepsloopbaan in Parijs, waar hij van 1968 tot 1973 medewerker was bij het gerenommeerde internationale advocatenkantoor van Samuel Pisar, waar hij zich verdiepte in economisch en handelsrecht. Intussen vervulde Zenner van 1972 tot 1973 zijn militaire dienstplicht in het Belgische leger, waar hij afzwaaide als onderluitenant bij de luchtmacht. Sinds oktober 1972 is hij als advocaat ingeschreven bij de balie van Brussel en in 1973 richtte hij zijn eigen advocatenkantoor op in Ukkel, om in 2004 aan de slag te gaan bij het internationale kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer. Daarnaast was hij van 1979 tot 1985 curator bij de handelsrechtbank in Brussel en van 1985 tot 1989 assistent en docent in handelsrecht aan de ULB. Hij was tevens auteur van verschillende artikels in juridische tijdschriften.

Zenner specialiseerde zich als in de overdracht, overname en herstructureringen van bedrijven en trad verschillende malen op als curator. In 1997 trad hij op als voorzitter van het college van curatoren die voor de staalgroep Duferco de herstructurering en herlancering van het noodlijdende "Forges de Clabecq", symbool van de teloorgang van de Waalse staalnijverheid, in goede banen moest leiden, nadat bij de handelsrechtbank van Nijvel het faillissement van het bedrijf was aangevraagd. Hij kreeg bekendheid toen het aan de poorten van Forges de Clabecq tot een stevige confrontatie kwam met de harde kern van de delegatie van de socialistische vakbond FGTB in de fabriek, aangevoerd door de radicaal-linkse Roberto D'Orazio. Hierbij kreeg Zenner enkele rake klappen, zodat hij met een bebloed gezicht in alle media verscheen. In 2009 trad Zenner dan weer op als curator voor de noodlijdende voetbalclub Excelsior Moeskroen en in 2010 werd een beroep op hem gedaan als curator van het geldtransportbedrijf Brink's dat het faillissement aanvroeg na een wekenlange staking. De stakingsactie was grotendeels een principiële actie omdat de directie de werknemers wilde doen veranderen van bediendenstatuut naar arbeidersstatuut. In 2011 was hij dan weer betrokken bij de overname van de autofabriek Open Mabille in Sint-Jans-Molenbeek door de Limburgse groep Boden.

Van 2015 tot 2019 was Zenner tevens lid van het Afwikkelingscollege van de Nationale Bank van België en van 2015 tot 2020 regeringscommissaris van HR-Rail, de juridische werkgever van de medewerkers van de spoorwegmaatschappij NMBS.

Ondertussen begon Zenner aan een politieke loopbaan voor de Franstalige liberale partij PRL, in 2002 herdoopt tot de MR. Van januari 1986 tot februari 1988 was hij kabinetschef van de Waalse minister Arnaud Decléty.

In oktober 1988 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Ukkel, wat hij bleef tot in 1998. Van december 1991 tot juni 2009 zetelde Zenner in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, met een korte onderbreking tussen mei en juli 2003. Gedurende die periode zetelde hij in de commissie Economie, Energie, Werkgelegenheid en Wetenschappelijk Onderzoek (1991-1999 en 2000-2009), waarvan hij van 1995 tot 1999 ondervoorzitter was, en in de commissie Financiën, Begroting, Externe Aangelegenheden, Openbaar Ambt en Algemene Zaken (1995-2000), waarvan hij van 1999 tot 2000 ondervoorzitter was. Van juli 1999 tot november 2000 en opnieuw van juli 2003 tot juni 2003 had Zenner tevens zitting in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar hij deel uitmaakte van de commissie Financiën, Begroting en Algemene Zaken. Van 1999 tot 2000 en van 2003 tot 2004 werd hij vanuit dit parlement als gemeenschapssenator afgevaardigd naar de Senaat. Zenner was er lid van de commissies Justitie en Financiën en Economische Aangelegenheden, waarvan hij van 2003 tot 2004 ondervoorzitter was.

Van 1999 tot 2000 was Zenner kabinetschef van toenmalig PRL-voorzitter Daniel Ducarme, in die functie was hij betrokken bij de eerste stappen van de vernieuwing van de partij, dat in 2002 resulteerde tot de naamsverandering naar de MR. Van oktober 2000 tot mei 2003 was hij in de federale regering-Verhofstadt I regeringscommissaris en van mei tot juli 2003 staatssecretaris voor de Vereenvoudiging van de Fiscale Procedures en de Strijd tegen de Grote Fiscale Fraude, toegevoegd aan minister van Financiën Didier Reynders. Na het vertrek van Ecolo uit de regering was Zenner van mei tot juli 2003 tevens staatssecretaris voor Energie en Duurzame Ontwikkeling, ter opvolging van Olivier Deleuze.

Tijdens de coronacrisis wijdde Zenner zich aan de redactie van Dictionnaire ludique et érudit du Confinement, dat in november 2020 verscheen en waarin hij spreuken, aforismes en citaten van bekende auteurs en journalisten opnam in verband met de coronalockdown in het voorjaar van 2020 en uitdrukkingen die in deze periode zijn ontstaan. In maart 2022 verscheen een tweede boek van zijn hand: Les Secrets de Knokke-Le Zoute – Dictionnaire ludique et érudit (De Geheimen van Knokke-Heist – Een erudiet en ludiek woordenboek), waarin hij alle aspecten van het leven in de stad beschreef, van het ontstaan van Knokke, Heist en Het Zoute tot het heden, waarvan in juni 2023 een geïllustreerde editie verscheen. Ten slotte publiceerde hij in oktober 2024 zijn boek La Côte belge de Knokke à La Panne – Guide ludique et érudit (De Belgische Kust van Knokke naar De Panne – Een erudiete en ludieke gids), een gids over de geschiedenis van de badplaatsen, natuurreservaten en culturele, architectonische en artistieke monumenten aan de Belgische Kust.