Alain Remue
| Alain Remue | ||
|---|---|---|
| Geboren | Merelbeke, 1960 | |
| 1ste commissaris van de Belgische Cel Vermiste Personen | ||
| Begin ambtstermijn | 4 september 1995 | |
| Einde ambtstermijn | 1 oktober 2025 | |
| Opvolger | Gerry Van Loock | |
Alain Remue (Merelbeke, 1960) is een Belgische politiedirecteur op rust.[1] Hij was sinds de oprichting in 1995 tot aan zijn pensioen in oktober 2025, het hoofd van de Cel Vermiste Personen, waarvan hij tevens medeoprichter was. De Cel Vermiste Personen werd opgericht in 1995 naar aanleiding van de zaak Dutroux.
Levensloop
Remue werd geboren in het Oost-Vlaamse Merelbeke. Hij liep basis en secundair onderwijs in het Paus Johannes College van Merelbeke. In 1978 startte hij een opleiding bij de voormalige Rijkswacht. Na zijn opleiding, in 1981, behaalde hij de graad van opperwachtmeester en werd instructeur aan de Koninklijke Rijkswachtschool. Van 1985 tot 1992 werkte hij voor de drugssectie van de toenmalige BOB in Gent. Ook gaf hij in Brussel les "gerechtelijke vorming". Hij wilde zich meer op politiewerk toeleggen en hervatte studies. Van 1992 tot 1995 volgde hij de universitaire opleiding Criminologie. In 1995, na afronding van deze studies, behaalde hij de rang van luitenant bij de Rijkswacht. Vanaf 1995 volgde hij voor zijn functie bij de Cel Vermiste Personen specifieke opleidingen in verband met het oplossen van verdwijningszaken. Hij behaalde hierin een brevet bij de FBI in Quantico, in de Amerikaanse staat Virginia. [2]Remue geniet in België nationaal aanzien als een expert inzake verdwijningen en zoekingen naar vermiste personen.[3][4][1] Internationale erkenning genoot Remue onder meer als voorzitter van 2002 tot 2010 van de Interpol Specialist Group on Crimes against Children.
In 2010, toen de Cel 15 jaar bestond, schreef hij, met Wim De [5]Bock, het boek Zeg nooit nooit: 15 jaar cel vermiste personen (ISBN 9089311467). Hij geeft informatie in de media over verdwijningszaken en geeft lezingen over die materie.[6]
Op 1 oktober 2025 ging Remue met pensioen.[7]
Tijdens zijn carrière, alsook nu Remue op pensioen is, is wielersport zijn passie. Hij rijdt in Vlaamse koersen vaak mee achterop de motor als ardoisier/bordjesaangever, die de tijden aangeeft.[8]
Privé
Hij is gehuwd en heeft twee kinderen. In 2025 werden hij en zijn echtgenote voor het eerst grootouders.
Onderscheidingen
- In 2005 kreeg hij de Vergeet-me-niet Award.[9]
- In 2018 werd hij gehuldigd als Commandeur in de Orde van het Belgisch Kruis.[10]
- In 2022 ontving hij de Medaille van Erkentelijkheid van de Opperdekenij van de Stad Gent.[11]
- 1 2 Radio Star: #MFL-Herzele: Commissaris Alain Remue heeft bijzondere boodschap. www.radiostar.be (25 november 2017). Geraadpleegd op 19 april 2023.
- ↑ Alain Remue: “Mijn team is het allerbelangrijkste” (1 maart 2024).
- ↑ ‘Hoe langer ik dit doe, hoe meer het aan me vreet‘, Knack, 24 juni 2014. Geraadpleegd op 19 april 2023.
- ↑ "Als je één ding niet wil, dan is het ouder zijn van een vermist kind dat nooit wordt gevonden", Radio 1, 26 augustus 2020. Geraadpleegd op 19 april 2023.
- ↑ NWS, VRT, Hij zocht en hij vond: collega's en familie over Alain Remue, de topspeurder die vandaag met pensioen gaat | VRT NWS: nieuws. VRTNWS (30 september 2025). Geraadpleegd op 2 oktober 2025.
- ↑ Lezing door Alain Remue.
- ↑ Alain Remue neemt na dertig jaar afscheid van zijn Cel Vermiste Personen: “Ik zag heel veel ellende en toch waren het de schoonste jaren van mijn carrière” (16 augustus 2025).
- ↑ Bordjesman Alain Remue over motorincidenten in Tour: "Gevoel dat we in Vlaanderen professioneler werken dan in Frankrijk" (21 juli 2023).
- ↑ Vergeet-me-nietje voor vermisten. De Standaard (18 mei 2005). Geraadpleegd op 19 april 2023.
- ↑ Sam Ooghe, Commissaris Alain Remue (Cel Vermiste Personen) gehuldigd als Commandeur in Orde van Belgisch Kruis. HLN (1 december 2018). Geraadpleegd op 19 april 2023.
- ↑ Pieter Jan Dhollander, Alain Remue krijgt Medaille van Erkentelijkheid van Opperdekenij Stad Gent: “Hij is niet alleen het hoofd van de cel vermiste personen, maar vooral haar hart”. PZC (10 juni 2022). Geraadpleegd op 19 april 2023.