Alain Locke
| Alain Locke | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Een schets van Alain Locke. | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Alain LeRoy Locke | |||
| Geboren | 13 september 1885[1] Pennsylvania | |||
| Overleden | 9 juni 1954 | |||
| Nationaliteit | ||||
| Religie | Bahai | |||
| Beroep | schrijver, filosoof, onderwijzer | |||
| Bekend van | The New Negro: An Interpretation (1925) | |||
| Zie ook | Harlem Renaissance, pragmatisme | |||
| ||||
Alain LeRoy Locke (Pennsylvania, 13 september 1885[1] - 9 juni 1954) was een Amerikaans schrijver, filosoof, onderwijzer en kunstkenner. Hij is het best bekend voor zijn werk over de Harlem Renaissance, en wordt dan ook gezien als "de vader van de Harlem Renaissance".[2] Zijn denken wordt daarnaast ook geplaatst in de pragmatische traditie.[3]
Leven en werk
Alain Locke werd geboren in Pennsylvania op 13 september 1885 als zoon van Pliny Ishmael Locke en Mary Hawkins Locke.[1] Hij studeerde in 1902 af aan de Central High School in Philadelphia en bezocht daarnaast de Philadelphia School of Pedagogy.[4] Daarna ging hij naar de Harvard-universiteit om er Engels en filosofie te studeren, waar hij in 1907 afstudeerde. Hij was de eerste Afro-Amerikaan die de Rhodesbeurs kreeg. Daarnaast speelde hij een rol in de oprichting van de Phi Beta Kappa Society. Hij werd op vele plaatsen geweigerd vanwege zijn huidskleur, maar kon uiteindelijk toch terecht in het Hertford College, waar hij literatuur, filosofie, Grieks en Latijn studeerde. In 1910 studeerde hij enige tijd filosofie aan de Universiteit van Berlijn en een jaar later ook in Parijs.
Locke kreeg een post toegewezen als assistent-professor Engels aan de Howard-universiteit in Washington, D.C. Hier kwam hij in contact met W. E. B. Du Bois en Carter Woodson, die een blijvende invloed op zijn filosofie hadden. Hier trad hij ook toe tot het Phi Beta Sigma-broederschap.
Locke keerde in 1916 terug naar Harvard om aan zijn proefschrift, The Problem of Classification in the Theory of Value, te werken. In dit proefschrift besprak hij de oorzaken van meningen en de sociale bias, en hij betoogde dat deze niet objectief waar of onwaar waren, en dus ook niet universeel. Hij nam hier dus een meer pragmatische positie in. Locke kreeg uiteindelijk zijn doctoraat in de filosofie in 1918. Hierna keerde hij terug naar de Howard-universiteit, waar hij tot zijn pensioen in 1953 professor bleef.
Locke promootte tijdens zijn leven Afro-Amerikaanse artiesten, schrijvers en muzikanten. Hij moedigde hen aan hun blik op Afrika te werpen om zo inspiratie voor hun werk te vinden. In maart 1925 was hij redacteur van een speciale editie van de Survey Graphic, die was gewijd aan de Harlem Renaissance, om zo ook blanke lezers te bereiken.[5] Later dat jaar breidde hij deze editie uit tot het werk The New Negro, een collectie van teksten geschreven door Afro-Amerikanen. Door dit werk is Locke vooral bekend geworden. Zijn filosofie van de "New Negro" speelde een rol in de bewustwording van de gelijkheid tussen zwarten en blanken; de zwarte bevolking zou niet meer moeten toegeven aan de onredelijke eisen van de blanke bevolking. Locke oefende ook een grote invloed uit op Zora Neale Hurston.
Ondanks dat Locke niet openlijk uitkwam voor zijn homoseksualiteit, speelde het toch een rol in zijn esthetisch denken.[6]
Geloofsovertuiging
Locke was een aanhanger van het Bahai-geloof, nadat hij in 1918 zijn geloof in Bahá'u'lláh bekendmaakte. Het was de traditie om deze geloofsovertuiging te uiten door een brief aan 'Abdu'l-Bahá, de zoon van Bahá'u'lláh te schrijven. Hij kreeg hierop ook een brief terug. Wanneer `Abdu'l-Bahá in 1921 stierf, ontstond er een hechte band tussen Locke en Shoghi Effendi, de behoeder van het bahá'í-geloof na de dood van Abdu'l-Bahá. De exacte invloed van dit geloof op zijn filosofie is niet bekend, maar men kan wel verscheidene overeenkomsten tussen beide ontdekken. Shoghi Effendi had over Locke gezegd dat "mensen zoals jij, Mr. Gregory, Dr. Esslemont en enkele anderen zo zeldzaam zijn als diamanten."[7]
Bibliografie
- The New Negro: An Interpretation. New York: Albert and Charles Boni, 1925.
- “Harlem: Mecca of the New Negro.” Survey Graphic 6.6 (1 maart 1925). .
- When Peoples Meet: A Study of Race and Culture Contacts. Alain Locke and Bernhard J. Stern, eds. New York: Committee on Workshops, Progressive Education Association, 1942.
- The Philosophy of Alain Locke: Harlem Renaissance and Beyond. Edited by Leonard Harris. Philadelphia: Temple University Press, 1989.
- Race Contacts and Interracial Relations: Lectures of the Theory and Practice of Race. Washington, D.C.: Howard University Press, 1916. Reprinted & edited by Jeffery C. Stewart. Washington: Howard University Press, 1992.
- Negro Art Past and Present. Washington: Associates in Negro Folk Education, 1936. (Bronze Booklet No. 3).
- The Negro and His Music. Washington: Associates in Negro Folk Education, 1936. (Bronze Booklet No. 2).
- “The Negro in the Three Americas.” Journal of Negro Education 14 (Winter 1944): 7–18.
- “Negro Spirituals.” Freedom: A Concert in Celebration of the 75th Anniversary of the Thirteenth Amendment to the Constitution of the United States (1940). Compact disc. New York: Bridge, 2002. Audio (1:14).
- “Spirituals” (1940). The Critical Temper of Alain Locke: A Selection of His Essays on Art and Culture. Edited by Jeffrey C. Stewart. New York and London: Garland, 1983. Pp. 123–26.
- The New Negro: An Interpretation. New York: Arno Press, 1925.
- Four Negro Poets. New York: Simon and Schuster, 1927.
- Plays of Negro Life: a Source-Book of Native American Drama. New York: Harper and Brothers, 1927.
- A Decade of Negro Self-Expression. Charlottesville, Virginia, 1928.
- The Negro in America. Chicago: American Library Association, 1933.
- Negro Art - Past and Present. Washington, D.C.: Associates in Negro Folk Education, 1936.
- The Negro and His Music. Washington, D.C.: Associates in Negro Folk Education, 1936; also New York: Kennikat Press, 1936.
- The Negro in Art: A Pictorial Record of the Negro Artist and of the Negro Theme in Art. Washington, D.C.: Associates in Negro Folk Education, 1940; also New York: Hacker Art Books, 1940.
- A Collection of Congo Art. Arts 2 (February 1927): 60–70.
- Harlem: Dark Weather-vane. Survey Graphic 25 (August 1936): 457–462, 493-495.
- The Negro and the American Stage. Theatre Arts Monthly 10 (February 1926): 112–120.
- The Negro in Art. Christian Education 13 (november 1931): 210–220.
- Negro Speaks for Himself. The Survey 52 (april 15, 1924): 71–72.
- The Negro's Contribution to American Art and Literature The Annals of the American Academy of Political and Social Science 140 (november 1928): 234–247.
- The Negro's Contribution to American Culture. Journal of Negro Education 8 (July 1939): 521–529.
- A Note on African Art. Opportunity 2 (May 1924): 134–138.
- Our Little Renaissance. Ebony and Topaz, edited by Charles S. Johnson. New York: National Urban League, 1927.
- Steps Towards the Negro Theatre. Crisis 25 (december 1922): 66–68.
- The Problem of Classification in the Theory of Value: or an Outline of a Genetic System of Values. Ph.D. dissertation: Harvard, 1917.
- “Locke, Alain.” [Autobiographical sketch.] Twentieth Century Authors. Ed. Stanley Kunitz and Howard Haycroft. New York: 1942. P. 837.
- “The Negro Group.” Group Relations and Group Antagonisms. Edited by Robert M. MacIver. New York: Institute for Religious Studies, 1943
- World View on Race and Democracy: A Study Guide in Human Group Relations. Chicago: American Library Association, 1943.
- Le rôle du Negro dans la culture des Amerique. Port-au-Prince: Haiti Imprimerie de l’état, 1943.
Externe links
- (en) "The New Negro" (1925) by Alain Locke - De introductie van zijn werk The New Negro.
- (en) Alain Locke Society - Site van reeks academici die zich bezighoudt met het werk van Alain Locke.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Alain LeRoy Locke op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- 1 2 3 Locke zei altijd dat zijn geboortejaar 1886 was, en vele bronnen geven ook deze foute datum op. Hij was echter een jaar eerder, in 1885 geboren. Het is onbekend waarom hij zijn geboortejaar fout weergaf. (Buck, Christopher. "Alain Locke - Faith and Philosophy" Studies in Bábí and Bahá'í Religions, Vol 18, Anthony A. Lee General Editor, pp. 11-12 - ISBN 978-1-890688-38-7)
- ↑ The New Zealand Journal of History (University of Auckland) 17-19: 172. 1983. Bezocht op 15/02/2012.
- ↑ Zie bijvoorbeeld Harris, Leonard, The Critical Pragmatism of Alain Locke: A Reader on Value Theory, Aesthetics, Community, Culture, Race and Education., Rowman & Littlefield Publishers, Inc., 1999. ISBN 0-847-68808-9
- ↑ Gates, Lacey. Biography: Alain Leroy Locke, Pennsylvania State University Center for the Book. Bezocht op 15/02/2012.
- ↑ Appel, JM. St. James Encyclopedia of Popular Culture. 2 May 2009. Locke biography
- ↑ Prono, Luca (4 August 2011). [=https://web.archive.org/web/20120221193151/http://www.glbtq.com/literature/locke_alain.html "Locke, Alain"]. glbtq.com. Bezocht op 15 februari 2012.
- ↑ Buck, Christopher. "Alain Locke - Faith and Philosophy" Studies in Bábí and Bahá'í Religions, Vol 18, Anthony A. Lee General Editor, p.64 - ISBN 978-1-890688-38-7
