Al Alam-paleis

Al Alam -paleis
Al Alam-paleis
Locatie
Plaats Mascate, Vlag van Oman Oman
Coördinaten 23° 38′ NB, 58° 32′ OL
Status en tijdlijn
Opening 1972
Huidig gebruik Paleis
Eigenaar Sultan Qaboos bin Said Al Said
Architectuur
Stijlperiode Islamistisch
Bouwkundige informatie
Architect(en) Shapoorji Pallonji
Opdrachtgever(s) Sultan Qaboos bin Said Al Said
Detailkaart
Al Alam-paleis (Oman)
Al Alam-paleis
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het Al Alam-paleis (Arabisch: قصر العلم, Qaṣr al-ʿAlam, Nederlands: Paleis van de Vlag) is het ceremoniële paleis van de Sultan van Oman. Het wordt gebruikt voor officiële gelegenheden, zoals het verwelkomen van buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders en staatshoofden.

Oud paleis

Sultan Said bin Sultan liet begin 19e eeuw een paleis bouwen, Bayt al-'Alam, op de fundamenten van de oude zeewering tussen het Al-Mirani Fort en het Al Jalali Fort, dat in de 16e eeuw door de Portugezen was gebouwd. In 1895 werd het paleis beschadigd door tribale opstandelingen, maar Sultan Faisal bin Turki liet het niet repareren vanwege geldgebrek. In de 20e eeuw bracht Sultan Said bin Taimur het grootste deel van zijn tijd door in Salalah en hij liet het paleis sluiten. Het werd in 1971 afgebroken om plaats te maken voor het nieuwe paleis.[1]

Huidig paleis

Het huidige paleis, Qaṣr al-ʿAlam, werd in opdracht van Sultan Qaboos bin Said gebouwd op dezelfde plek, tussen de twee forten. Het paleis werd ontworpen door de Indiase architecten Shapoorji Pallonji[2] in een zeer flamboyante stijl[3] en werd voltooid in 1972.[4] Het heeft een unieke gevel met gouden en blauwe zuilen. Het binnenterrein van het paleis blijft verboden terrein, maar het publiek mag wel stilstaan bij de poorten en foto’s maken.[5]

Omgeving

Het Al Alam-paleis wordt omgeven door de in de Portugese tijd gebouwde forten Mirani en Jalali.[6] De overheidsgebouwen in de omgeving zijn wit, met gekanteelde daken en houten balkons in de traditionele Omaanse stijl.[7] Het paleis kan ook per boot vanuit de haven worden bekeken.[8]

Galerij

Referenties

  1. ↑ (en) Peterson, John (2006). Historical Muscat. Brill. ISBN 978-9-0041-5266-3.
  2. ↑ (en) Political situation in Oman. Arabian Gulf Digital Archives. National Library and Archives of the UAE (1973).
  3. ↑ (en) Briefing for the visit by the Prince of Wales. National Archives (1986). Geraadpleegd op 8 May 2024.
  4. ↑ (en) Kay, Shirley (1988). Enchanting Oman. Motivate Pub.. ISBN 978-1-8606-3085-9.
  5. ↑ (en) Walker, Jenny (1 August 2016). Lonely Planet Oman, UAE & Arabian Peninsula. Lonely Planet, p. 313. ISBN 978-1-78657-305-6.
  6. ↑ (en) Ochs, Peter J. (1 november 1999). Maverick Guide to Oman. Pelican Publishing, p. 212. ISBN 978-1-56554-687-5.
  7. ↑ (en) Thomas, Gavin (17 October 2013). The Rough Guide to Oman. Rough Guides Limited, p. 75. ISBN 978-1-4093-5065-1.
  8. ↑ (en) Darke, Diana (14 november 2013). Oman. Bradt Travel Guides, p. 100. ISBN 978-1-84162-471-6.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.