Aimé Bogaerts
| Aimé Bogaerts | ||||
|---|---|---|---|---|
| Achtergrondinformatie | ||||
| Geboortedatum | 27 januari 1859 | |||
| Geboorteplaats | Oostakker | |||
| Overleden | 16 maart 1915 | |||
| Overlijdensplaats | Gent | |||
| Beroep(en) | journalist | |||
| ||||
Amatus (Aimé) Bogaerts (Oostakker, 27 januari 1859 - Gent, 16 maart 1915), ook bekend onder het pseudoniem Johan, was een Belgisch redacteur, syndicalist, leraar en auteur van vrijzinnig-socialistische toneelstukken, gedichten en liederen voor kinderen en volwassenen.[1] Hij was een van de belangrijkste socialistische onderwijzers voor de Eerste Wereldoorlog en stichter van de Belgische Socialistische Onderwijzersbond.[2]
Leven en werk
Aimé Bogaerts werd geboren in Oostakker en woonde in Gent op veel verschillende plaatsen: Sint-Pietersplein (in een stadsschool waar zijn vader hoofdonderwijzer was), Universiteitsstraat, Sint-Jansstraat, Korte Meer, Godshuizenlaan, Antwerpsesteenweg, Weidestraat, Zondernaamstraat, Gentstraat, Abeelstraat, Bijlokevest, Meersstraat, en tenslotte Smidsestraat.
In 1878 studeerde hij af aan de Gentse Normaalschool. Op het hoogtepunt van de schoolstrijd begon hij zijn loopbaan in het stedelijk onderwijs.
In 1901 werd hij "hoofdopsteller” van het dagblad Vooruit waarvoor hij ook schreef onder het pseudoniem Johan. Hij volgde in 1901 Ferdinand Hardijns op als hoofdredacteur van de Vooruit, een functie die hij uitoefende tot aan zijn dood in 1915.[3]
Literatuur en cultuur voor arbeiderskinderen
Ondanks zijn drukke verhuisagenda nam hij talrijke initiatieven ter verbetering van het onderwijs, vooral ten behoeve van de arbeiderskinderen. Daarmee wilde hij “de reine vreugde van de kunst in het algemeen en van het toneel en de letterkunde in het bijzonder” bevorderen. Met dit doel stichtte hij tijdschriften en verenigingen (o.m. in 1898 De Volkskinderen), en organiseerde hij kindervakanties. In het socialistisch lokaal in de Bagattenstraat bracht hij arbeiderskinderen bijeen om samen te zingen, te dansen, voor te dragen, te turnen en aan pantomime te doen. Tevens was hij de drijvende kracht van een educatief project met een reizende kolonie Gentse volkskinderen (1898 - 1915).[4]
Hij hechtte veel belang aan goede lectuur voor kinderen. Samen met de toen invloedrijke Nederlandse Nelly van Kol stichtte hij in 1896 het weekblad Ons Blaadje. Bij gebrek aan degelijke Vlaamse jeugdboeken schreef hij zelf talrijke teksten. Zo onder meer het toneel- en zangspel Eene vrouw uit Mahrapoera (1898) dat een groot succes werd, niet het minst omdat het de eerste voorstelling was in Gent die doorging bij elektrisch licht. De beperking van zijn eigen literair kunnen beseffend, verwees hij naar “de wonderschoone werken” voor volwassenen van o.m. Ibsen, Hauptmann, Heyermans en Mirbeau, terwijl “de kleinen worden vergeten”. Hij hoopte dat anderen, meer begaafd dan hijzelf, voor even hoogstaande jeugdliteratuur zouden zorgen. Naast dit alles ijverde hij mee voor de vervlaamsing van de Gentse universiteit. Na zijn dood werden zijn verzamelde teksten uitgegeven als Volledige werken (1925 door S.M. Het Licht te Gent).
- Delen van deze pagina werden overgenomen van een externe website Bogaerts, Aimé (Literair Gent), onder een CC BY-SA 4.0 licentie
- Victor Serwy: La vie coopérative : dictionnaire biographique (1952)
- F. Simon: Aimé Bogaerts, in: Nationaal biografisch woordenboek, afl. 9 (1981), p. 49-54
Referenties
- ↑ Auteurs; Literair Gent; 15 februari 2007. Gearchiveerd op 4 september 2019.
- ↑ Aimé Bogaerts (1859 - 1915); Ronny De Schepper; 16 maart 2015. Gearchiveerd op 6 augustus 2017.
- ↑ Inventaris van het archief van sm Het Licht (1906 - 1986)[dode link] (p.11); Rik De Coninck; Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis; 1997
- ↑ Aimé Bogaerts en de Gentse Volkskinderen als reizende kolonie; Frank Simon & Bruno Vanobbergen; UGent. Gearchiveerd op 22 september 2017.
| Voorganger: Ferdinand Hardijns |
Hoofdredacteur van de Vooruit 1901 - 1915 |
Opvolger: Ferdinand Hardijns |