Abzeichen für Blockadebrecher
| Abzeichen für Blockadebrecher | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Uitgereikt door .svg.png){kind=small} nazi-Duitsland | ||||
| Type | Steckkreuz | |||
| Bestemd voor | Personeel dat dienst deed op oorlogsschepen of koopvaardijschepen die probeerden de Britse zeeblokkade van Duitsland te doorbreken | |||
| Status | In onbruik geraakt | |||
| Beschrijving | Zie ontwerp | |||
| Statistieken | ||||
| Instelling | 1 april 1941[1][2][3][4][5] | |||
| Eerst uitgereikt | 1 juli 1941[6][3] | |||
| Totaal uitgereikt | Onbekend | |||
| Volgorde | ||||
| Volgende (hoger) | Geen | |||
| Volgende (lager) | Geen | |||
| ||||
Het Abzeichen für Blockadebrecher (Nederlands: Insigne voor Blokkadebrekers) werd op 1 april 1941 door de Führer Adolf Hitler ingesteld.
Het insigne werd toegekend aan bemanningen van Duitse schepen die zich bij het uitbreken van de oorlog in het buitenland bevonden en ondanks de geallieerde blokkade naar Duitsland terugkeerden.
Ontwerp
Het artistieke ontwerp is van de Berlijnse beeldhouwer Otto Placzek.[6][2][3][4] Het insigne is van oorlogsmetaal ("Buntmetall"[6])vervaardigd, een goedkope en inferieure legering, maar zink kwam ook voor.
Het ontwerp toont een met Duitse adelaar en hakenkruis (als een soort boegbeeld) versierde scheepsboeg, die met hoge vaart een ketting doorbreekt die de rand van het insigne vormt. Het op het insigne afgebeelde schip is de Bremen van de Duitse rederij Norddeutscher Lloyd. In 1939 stond de Bremen onder het commando van de commandeur Adolf Ahrens. In december 1939 doorbrak het schip de Engelse zeeblokkade bij Moermansk op weg naar de Bremerhaven. Hiervoor ontvingen Ahrens en zijn bemanning als eersten deze nieuw ingestelde onderscheiding.
Insigne voor Blokkadebrekers
Het insigne werd uitgereikt met een miniatuurversie voor het dragen op burgerkleding, in een blauw cassette met een blauwe dekselvoering en een basis die ofwel van donkerblauw fluweel of van vilt kon zijn.[3][7] De onderscheiding is vanaf de onderkant tot aan de ketting gemeten 48 millimeter lang en 48 millimeter breed. De bevestiging is met een gesp op de achterzijde.
Instellingsbeschikking
Op 6 mei 1941 werd in het Reichsgesetzblatt de instellingsbeschikking voor het insigne voor Blokkadebrekers gepubliceerd.[4][8]
Kwalificatie voor de toekenning
De kwalificatie voor de toekenning van het insigne voor Blokkadebrekers:[2][3][5][8]
- succesvolle doorbraak van het schip door de vijandelijke blokkade.
- vernietiging van het schip in geval van dreigende inbeslagneming door vijandelijke strijdkrachten.
- het bestaan van bijzonder gelegen gevallen, die tot het behoud dan wel de vernietiging van schip en lading in het belang van volk en economie hebben geleid en een hoge mate van inzet bewijzen.
- aan overlevenden van een schip dat door vijandelijk optreden verloren is gegaan.
- in bijzondere gevallen aan gewonden.
Draagwijze
De onderscheiding werd als Steckkreuz op de linkerborstzak gedragen, net onder het IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse of een daaraan gelijkwaardige militaire onderscheiding.[2][1] Er was geen lint of baton maar een kleine uitvoering van het insigne mocht op burgerkleding worden gedragen. Ook het dragen van een miniatuur aan een kleine ketting op de revers van rokkostuums was toegestaan.[9]
Na de Tweede Wereldoorlog
Dit insigne is van een hakenkruis voorzien. Als gevolg daarvan is het verzamelen, tentoonstellen en verhandelen ervan in Duitsland aan strenge wettelijke regels onderworpen.
De geallieerde mogendheden hebben na de bezetting van Duitsland het dragen van alle Duitse orden en onderscheidingen, dus ook die uit het Duitse Keizerrijk van vóór 1918, verboden. Dat verbod is in de DDR altijd van kracht gebleven. Op 26 juli 1957 vaardigde de Bondsrepubliek Duitsland een wet uit waarin het dragen van onderscheidingen met daarop hakenkruizen of de runen van de SS werd verboden. Het dragen van dit insigne werd net als het dragen van de Orde van Verdienste van de Duitse Adelaar en het Ereteken voor de 9e november 1923, de zogenaamde "Bloedorde", streng verboden. Ook het verzamelen, tentoonstellen en afbeelden van de onderscheiding werd aan strenge regels gebonden. Een aantal onderscheidingen werd ontdaan van de hakenkruizen en soms van hakenkruis en adelaar. In deze gedenazificeerde uitvoering mochten de onderscheidingen worden gedragen.[10] Ook met het Insigne voor Blokkadebrekers is dat het geval.
Zie ook
Externe links
- TRACESOFWAR: databank van gedecoreerden met het Abzeichen Für Blockadebrecher
- (de) Lexikon der Wehrmacht: Abzeichen für die Blockadebrecher
- (en) Wehrmacht awards: Blockade Runner Badge
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Abzeichen für Blockadebrecher op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- (en) Angolia, John R. (1976). For Fuhrer and Fatherland: Military Awards of the Third Reich, 1ste. R. James Bender Publishing, San Jose, 134, 135. ISBN 0912138149.
- (en) Ailsby, Christopher (1987). Combat Medals of the Third Reich (PDF). Patrick Stephens, Wellingborough, Northamptonshire, p. 143. ISBN 0805598222.
- (en) Lumsden, Robin (2001). Medals and Decorations of Hitler's Germany (PDF). Airlife Publishing Ltd, Engeland, p. 62. ISBN 9781840371789.
- (de) Klietmann, Kurt G. (1982). Auszeichnungen Des Deutschen Reiches 1936-1945 (PDF), 2e. Motorbuch Verlag Stuttgart, Stuttgart, p. 141. ISBN 3879436894.
- (de) Doehle, Heinrich (1945). Die Auszeichnungen des Grossdeutschen Reichs (PDF). Verlag E.O. Erdmenger & Co K.G., Berlijn, p. 123. ISBN 3931533433.
- 1 2 Angolia 1976, p.134.
- 1 2 3 4 Doehle 1945, p.123.
- 1 2 3 4 5 Ailsby 1987, p.143.
- 1 2 3 Klietmann 1982, p.141.
- 1 2 Lumsden 2001, p.62.
- 1 2 3 (de) Lexikon der Wehrmacht: Abzeichen für die Blockadebrecher. Geraadpleegd op 4 september 2025.
- ↑ Angolia 1976, p.135.
- 1 2 (de) Wikimedia Commons: Reichsgesetzblatt Nr. 48 vom 6. Mai 1941, Seite 235. Geraadpleegd op 4 september 2025.
- ↑ (de) Wikimedia Commons: Reichsgesetzblatt Nr. 48 vom 6. Mai 1941, Seite 236. Geraadpleegd op 4 september 2025.
- ↑ (de) Ordensjournal met afbeeldingen Geraadpleegd op 31 augustus 2025
