Aagje Vanwalleghem
| Aagje Vanwalleghem | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Aagje Vanwalleghem in 2004 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Naam | Aagje Vanwalleghem / Ana Maria Pereira Da Silva | |||
| Geboortedatum | 24 oktober 1987 | |||
| Geboorteplaats | ||||
| Nationaliteit | ||||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | Gymnastiek | |||
| Onderde(e)l(en) | ||||
| Trainer/coach | Hilde Masselis (tot 1999) Gerrit Beltman (1999-2008) Rene Poutsma (2009)[1] Yves Kieffer (2009-2012) | |||
| Olympische Spelen | Athene 2004 | |||
| Carrière-einde | 2012 | |||
| Belangrijkste prestaties | ||||
| Europees brons op sprong in 2005 Belgisch kampioen in 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2009 | ||||
| Medailles | ||||
| ||||
Aagje Vanwalleghem (Poção de Pedras, 24 oktober 1987) is een gewezen Belgisch turnster.[2] Ze vertegenwoordigde België op de Olympische Spelen in 2004.[3]
Levensloop
Vroege carrière
Vanwalleghem werd geboren in Brazilië, en werd geadopteerd toen ze vier maanden oud was. Haar geboortenaam is Ana Maria Pereira Da Silva. Ze heeft vijf zussen, die geboren zijn in Ethiopië en eveneens geadopteerd zijn.[4]
Voor 1999 trainde Vanwalleghem in Wevelgem met coach Hilde Masselis. Toen ze elf jaar was, verhuisde ze naar Nederland om te trainen bij coach Gerrit Beltman.[5] In 2002 opende de topsportschool in Gent waardoor ze terug naar België kon verhuizen.[6]
Professionele gymnaste
De eerste ervaring van Vanwalleghem in het internationale sportcircuit was in Thessaloniki waar ze een bronzen medaille won.[7] Ze was de eerste Belgische die ooit zo een medaille won. Vanwalleghem behaalde ook een derde plaats op een Roemeense internationale turnwedstrijd, gehouden in Ploiești in april 2003.
Ze nam deel aan de wereldkampioenschappen in 2003 en plaatste zich voor de meerkampfinale, waarin ze 21e werd.
Op het EK in 2004 werd ze zevende in de meerkampfinale.[8]
Op de Olympische spelen van 2004 in Athene bereikte ze als zestienjarige de finale van individuele meerkamp, een primeur voor België.[9] Met 34,862 punten en een 23ste plaats werd ze op één na laatste.[10][11]
Op het EK in 2005 haalde ze brons op sprong, opnieuw een primeur voor België. In de meerkampfinale werd ze zesde.[12]
Op het EK in 2009 werd ze zesde in de meerkampfinale en vierde in de sprongfinale.[13][14]
Op het EK in 2011 werd ze zesde in de finale van de brug met ongelijke leggers, en veertiende op de individuele meerkamp.[15][16]
In 2006, 2007, 2010 en 2011 deed ze mee met de wereldkampioenschappen, maar ze kon zich telkens niet plaatsen voor een finale.[17]
Vervolg loopbaan
Op 28 maart 2012 maakte Vanwalleghem bekend te stoppen met turnen. Datzelfde jaar deed ze mee aan Expeditie Robinson. Op de achtste dag besloot ze te stoppen met de expeditie.
In het voorjaar van 2016 werkte Vanwalleghem aan haar eerste boek Veerkracht, waarmee ze naast haar biografie die als rode draad fungeert jongeren wil inspireren en hun de kracht en moed wil geven hun dromen waar te maken. Vanwalleghem geeft ook lezingen over het belang van veerkracht en hoe dit versterkt en gestimuleerd kan worden door de omgeving.[18]
In 2022 had ze een gastrol in Echte Verhalen: De Buurtpolitie VIPS en deed ze mee aan Spartacus Run die ze won bij de vrouwen. In 2023 nam ze deel aan de Verraders.
Slachtoffer grensoverschrijdend gedrag
Vanwalleghem heeft aangegeven in het verleden het slachtoffer te zijn geweest van grensoverschrijdend gedrag van de Nederlandse turncoach Gerrit Beltman, die van 2000 tot 2008 werkzaam was bij de Belgische turnbond.[19][20][21] Beltman werd vervangen door Yves Kieffer, nadat deze in Frankrijk ontslagen was voor onbetamelijk gedrag tegenover minderjarige turnsters.[22][23]
In 2023 werd ze aangeworven bij de Gymnastics Ethics Foundation.[24]
Externe link
- ↑ Aagje Vanwalleghem wil dat voorzitter turnbond opstapt. De Standaard (23 december 2008).
- ↑ VANWALLEGHEM Aagje - FIG Athlete Profile. FIG. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ 'Ik sterf niet na het turnen'. De Standaard (29 maart 2012). Gearchiveerd op 9 november 2015. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Zeven zussen van over hele wereld. Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 8 december 2019.
- ↑ Ex-topturnster Aagje Vanwalleghem leidt voor Go4Gym beloftevolle gymnasten op: “Voorbereiden op topsport” » Krantenkoppen België (8 augustus 2025). Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ “Mijn kindertijd is gestopt toen ik elf was”: Aagje Vanwalleghem keert terug naar de school waar ze ook in de zomer ging spelen. HLN. Gearchiveerd op 10 november 2025. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Vanwalleghem zorgt voor bronzen primeur. De Standaard (31 maart 2003). Gearchiveerd op 9 november 2025. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Aagje Vanwalleghem zevende op EK artistieke gymnastiek. De Standaard (2 mei 2004). Gearchiveerd op 9 november 2025. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ DE BELGEN. Vanwalleghem in finale artistieke gymnastiek. De Standaard (16 augustus 2004). Gearchiveerd op 9 november 2015. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Aagje Vanwalleghem, sportbelofte van het jaar. www.guido.be. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Aagje Vanwalleghem (24) zet punt achter carrière. Knack (28 maart 2012). Geraadpleegd op 10 november 2025.
- ↑ Vanwalleghem springt naar historisch brons. De Standaard (6 juni 2005). Gearchiveerd op 9 november 2021. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Aagje Vanwalleghem valt naast podium sprong op EK turnen. De Standaard (5 april 2009). Gearchiveerd op 9 november 2015. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Aagje Vanwalleghem wordt zesde in allroundfinale EK. De Standaard (4 april 2009). Gearchiveerd op 9 november 2015. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Aagje Vanwalleghem zesde op brug met ongelijke leggers. De Standaard (9 april 2011). Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ https://www.standaard.be/media-en-cultuur/dambrosio-verliest-wiel-tijdens-vrije-trainingen/43516222.html
- ↑ (en) Aagje Vanwalleghem. The Gymternet (13 januari 2025). Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ SportSpreker. SportSpreker. Gearchiveerd op 11 april 2021.
- ↑ Beltmans biecht is nieuwe episode in wereldwijde golf schokkende turnverhalen. NOS. Geraadpleegd op 27 juli 2020.
- ↑ "Vanwalleghem: "Nu nog trainers die twee druppels water Gerrit Beltman zijn"", Sporza, 25 juli 2020. Gearchiveerd op 6 december 2021. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Aagje Vanwalleghem reageert op fysieke en mentale mishandeling in turnwereld: “Ik hoop dat dit veel coaches, die nu nog hetzelfde doen, wakkerschudt”. HLN. Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Yves Kieffer toch nieuwe hoofdtrainer Vlaamse Turnfederatie. De Standaard (22 december 2008). Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ Topkandidaat Gymfed in Frankrijk op non-actief na onbetamelijk gedrag. De Standaard (25 november 2008). Geraadpleegd op 9 november 2025.
- ↑ (en) Meet Aagje Vanwalleghem, the new athletes’ representative on the Foundation’s Council. GEF (8 augustus 2023). Geraadpleegd op 9 november 2025.
| Voorganger: Kirsten Flipkens |
Sportbelofte van het Jaar 2004 |
Opvolger: Niels Albert |
