Aagje Vanwalleghem

Aagje Vanwalleghem
Aagje Vanwalleghem in 2004
Aagje Vanwalleghem in 2004
Persoonlijke informatie
Naam Aagje Vanwalleghem /
Ana Maria Pereira Da Silva
Geboortedatum 24 oktober 1987
Geboorteplaats Vlag van Brazilië Poção de Pedras
Nationaliteit Vlag van België Belgische
Sportieve informatie
Discipline Gymnastiek
Onderde(e)l(en) Artistieke gymnastiek
Trainer/coach Hilde Masselis (tot 1999)
Gerrit Beltman (1999-2008)
Rene Poutsma (2009)[1]
Yves Kieffer (2009-2012)
Olympische Spelen Athene 2004
Carrière-einde 2012
Belangrijkste prestaties
Europees brons op sprong in 2005
Belgisch kampioen in 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2009
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Sport

Aagje Vanwalleghem (Poção de Pedras, 24 oktober 1987) is een gewezen Belgisch turnster.[2] Ze vertegenwoordigde België op de Olympische Spelen in 2004.[3]

Levensloop

Vroege carrière

Vanwalleghem werd geboren in Brazilië, en werd geadopteerd toen ze vier maanden oud was. Haar geboortenaam is Ana Maria Pereira Da Silva. Ze heeft vijf zussen, die geboren zijn in Ethiopië en eveneens geadopteerd zijn.[4]

Voor 1999 trainde Vanwalleghem in Wevelgem met coach Hilde Masselis. Toen ze elf jaar was, verhuisde ze naar Nederland om te trainen bij coach Gerrit Beltman.[5] In 2002 opende de topsportschool in Gent waardoor ze terug naar België kon verhuizen.[6]

Professionele gymnaste

De eerste ervaring van Vanwalleghem in het internationale sportcircuit was in Thessaloniki waar ze een bronzen medaille won.[7] Ze was de eerste Belgische die ooit zo een medaille won. Vanwalleghem behaalde ook een derde plaats op een Roemeense internationale turnwedstrijd, gehouden in Ploiești in april 2003.

Ze nam deel aan de wereldkampioenschappen in 2003 en plaatste zich voor de meerkampfinale, waarin ze 21e werd.

Op het EK in 2004 werd ze zevende in de meerkampfinale.[8]

Op de Olympische spelen van 2004 in Athene bereikte ze als zestienjarige de finale van individuele meerkamp, een primeur voor België.[9] Met 34,862 punten en een 23ste plaats werd ze op één na laatste.[10][11]

Op het EK in 2005 haalde ze brons op sprong, opnieuw een primeur voor België. In de meerkampfinale werd ze zesde.[12]

Op het EK in 2009 werd ze zesde in de meerkampfinale en vierde in de sprongfinale.[13][14]

Op het EK in 2011 werd ze zesde in de finale van de brug met ongelijke leggers, en veertiende op de individuele meerkamp.[15][16]

In 2006, 2007, 2010 en 2011 deed ze mee met de wereldkampioenschappen, maar ze kon zich telkens niet plaatsen voor een finale.[17]

Vervolg loopbaan

Op 28 maart 2012 maakte Vanwalleghem bekend te stoppen met turnen. Datzelfde jaar deed ze mee aan Expeditie Robinson. Op de achtste dag besloot ze te stoppen met de expeditie.

In het voorjaar van 2016 werkte Vanwalleghem aan haar eerste boek Veerkracht, waarmee ze naast haar biografie die als rode draad fungeert jongeren wil inspireren en hun de kracht en moed wil geven hun dromen waar te maken. Vanwalleghem geeft ook lezingen over het belang van veerkracht en hoe dit versterkt en gestimuleerd kan worden door de omgeving.[18]

In 2022 had ze een gastrol in Echte Verhalen: De Buurtpolitie VIPS en deed ze mee aan Spartacus Run die ze won bij de vrouwen. In 2023 nam ze deel aan de Verraders.

Slachtoffer grensoverschrijdend gedrag

Vanwalleghem heeft aangegeven in het verleden het slachtoffer te zijn geweest van grensoverschrijdend gedrag van de Nederlandse turncoach Gerrit Beltman, die van 2000 tot 2008 werkzaam was bij de Belgische turnbond.[19][20][21] Beltman werd vervangen door Yves Kieffer, nadat deze in Frankrijk ontslagen was voor onbetamelijk gedrag tegenover minderjarige turnsters.[22][23]

In 2023 werd ze aangeworven bij de Gymnastics Ethics Foundation.[24]

Voorganger:
Kirsten Flipkens
Sportbelofte van het Jaar
2004
Opvolger:
Niels Albert